วันจันทร์ที่ ๒๑ เมษายน ๒๕๕๑

ปิดค่ายรุ่นที่ ๓ ไปนานหลายอาทิตย์เปิดค่ายมาวันแรกคุณครูตื่นเต้นมากตื่นกันตั้งแต่เช้ามาเปิดประตูโรงเรียนรอเด็กๆตั้งแต่ ๗ โมงเช้า จน ๘ โมงกว่าก็ไม่มีใครมาซักคน จนเกือบ ๙ โมงถึงทยอยกันมาสมาชิกรุ่นที่ ๔ มีทั้งหมด ๑๒ คน มีแก็งค์ราชนิกุลเจ้าเก่า ๒ คนคือ น้องเพียร น้องพอใจ เด็กเก่าอีก ๑ คนคือ น้องซัน น้องตาล น้องเตย เด็กใหม่ในค่ายแต่เก่าภาคปกติอีก ๒ คนคือน้องเพชร กับ น้องภูมิ และใหม่สด ซิงเลยอีก ๕ คน คือน้องแครอท น้องผักกาด น้องวิว น้องเบญ น้องติ 

เริ่มต้นของค่ายวันแรกแบบเงียบๆ และเรียนร้อย(เฉพาะวันแรกหรือเปล่าก็ไม่รู้)ครูแจงอธิบายเกี่ยวกับการทำงานในแต่ละขั้นตอนให้แก่เด็กๆ และทุกคนก็ลงมือปฏิบัติตามอย่างตั้งใจ

ก่อนอาหารกลางวันครูแป๋มสอนเด็กๆเกี่ยวกับเรื่องของน้ำกระดูกพรุนหรือน้ำซ่า โดยยกตัวอย่างและสาธิตให้เด็กๆดูถึงประโยชน์และโทษของมัน เรื่องของเรื่องในวันนี้มันมาจากน้ำในกระติกน้ำของน้องติ ที่จริงคุณครูก็ไม่ทราบหรอกว่าในกระติกน้ำของใครใส่น้ำอะไรมาบ้างแต่เผอิญน้องติดันทำกระติกน้ำหก คุณครูจึงได้เห็นว่าน้ำที่อยู่ในกระติกมันคือน้ำกระดูกพรุนนั่นเอง ประโยชน์ของมันก็คือเอาไว้ล้างหม้อน้ำรถ ครูแหลมเคยลองใช้กับรถยนต์ที่ใช้อยู่เป็นประจำผลที่ได้ก็คือสนิมที่เกาะอยู่หลุดออกมาเกือบทั้งหมดจนทำให้คุณครูรู้ว่าหม้อน้ำรถรั่วจึงต้องรีบไปเปลี่ยนหม้อน้ำอย่างด่วนจี๋เพราะว่าพี่เค้ากัดน้องสนิมอย่างเอร็ดอร่อยไปเลยไง  "ลองคิดสิว่าหม้อน้ำก็คือกระเพาะของคุณ" ส่วนโทษคุณครูสมมุติให้ชิ้นเนื้อที่ครูแจงเอามาให้ ๒ ชิ้นคือกระเพาะของเด็กแล้วคุณครูก็นำเอาน้ำกระดูกพรุนมา ๑ ขวด และน้ำเปล่ามา ๑ ขวด จากนั้นนำชิ้นใส่ลงไปในขวดน้ำทั้ง ๒ ชนิด แล้วให้เด็กสังเกตดูผลที่ได้ ขวดที่ ๑ น้ำกระดูกพรุนชิ้นเนื้อจมในครั้งแรกที่ใส่ และค่อยๆลอยขึ้นเพราะในนั้นมีแก๊สอยู่จึงดันให้ชิ้นเนื้อลอย ส่วนขวดที่ ๒ น้ำเปล่าเมื่อใส่ชิ้นเนื้อลงไปมันจมลงสู่ก้นขวดแต่ไม่มีปฏิกิริยาอะไรเกิดขึ้น เสร็จแล้วคุณครูก็เด็กรอดูผล

ระหว่างรอก็ให้เด็กๆไปล้างมือ ทานข้าวก่อนเพราะถึงเวลาทานข้าวพอดี ก่อนทานข้าวครูนิดก็ปฐมนิเทศเด็กๆเล็กน้อยก่อนทานข้าว แล้วให้ น้องตาล น้องเตย นำเพื่อนๆขอบคุณก่อนทานอาหาร ใครทานข้าวเสร็จก็เอาจานไปเก็บที่แล้วไปทำงานกันต่อ

จนกระทั่ง “รถไอติมมา” ครูแป๋มตะโกนบอกเด็กๆ ระบบออโตเมติกเหมือนกันทุกๆรุ่น วิ่งไปล้างมือเข้าแถวรออย่างเป็นระเบียบเรียบร้อยในพริบตา“สภาไอติม” วันนี้เด็กๆไม่ได้พูดคุย หรือเล่าเรื่องอะไรกันเลย เพราะวันนี้มีประธานสภาคือครูนิดมาเล่าเรื่องแก็งค์ลักพาตัวให้เด็กๆฟัง เด็กนั่งทานไอติมไป ฟังครูนิดเล่าเรื่องไปอย่างตั้งใจ