วันพุธที่ ๒๓ เมษายน ๒๕๕๑

เช้านี้ทุกๆอย่างก็เป็นไปอย่างราบรื่น ราบเรียบ เงียบเชียบ อย่างที่ไม่เคยมีในรุ่นไหนๆมาก่อน ต่างคนต่างรับผิดชอบในหน้าที่การงานของตัวเองอย่างเรียบร้อย

ตอนกลางวันครูแจงสั่งส้มตำ ข้าวเหนียว ไก่ยางมาให้เด็กๆ มื้อนี้เด็กๆนั่งทานอาหารกันนานกว่าทุกๆวัน ส้มตำหมด ไก่ย่างหมด คุณครูไปซื้อไก่ทอดมาเพิ่มให้เด็กๆ

บ่ายโมงครึ่ง รถไอติมก็มาจอดหน้าโรงเรียนอย่างตรงเวลา เวลามหัศจรรย์มาถึงแล้ว การรวมกันหน้าประตูของเด็กโดยไม่ได้นัดหมาย ต่างคนต่างเลือกไอติมรสชาดที่ตัวเองชอบแล้วมานั่งทานที่โต๊ะอาหาร

บ่าย ๒ โมงเราก็เริ่มทำงานประดิษฐ์กันต่อ วันนี้คุณครูรวบลัดขั้นตอนที่ ๓ และ ๔ มาไว้ในวันเดียวกันเพื่อจะให้วันพรุ่งนี้เป็นวัน “ฟรีเดย์” สำหรับเด็กๆในช่วงบ่าย จะได้ชวนกันไปเล่นหลังบ้าน ละลายพฤติกรรมตังเมออกให้หมด พฤติกรรมตังเม ก็คือ พฤติกรรมที่เด็กอยู่และรวมกลุ่มกันเองมาจากบ้านไม่ยอมแยกจากกันบ้าง เกาะกันอยู่แต่กลุ่มเดิมๆไม่ยอมเข้าหาเพื่อนใหม่ๆ มาถึงเรื่องงานประดิษฐ์กันต่อ ขั้นตอนที่ ๓ ก็คือการเจาะรูกระดาษ คุณครูให้เด็กใช้ตุ๊ดตู่เจาะรูด้วยตัวเอง บางคนคุณครูก็ต้องช่วยบ้าง บ้างคนก็จับกลุ่มกับเพื่อนแล้วต่างคนต่างช่วยกันเจาะ เจาะกันตรงบ้างเบี้ยวบ้างแต่เด็กๆก็พอใจในผลงานของตัวเอง คุณครูอธิบายเรื่องงาน แฮนด์เมด กับ งานที่ทำจากเครื่องจักรให้เด็กๆฟัง เด็กจึงภาคภูมิใจในผลงานของตัวเองมาก พอเจาะเสร็จก็ถึงขั้นตอนที่ ๔ ก็คือ นำปกหน้า ปกหลัง และกระดาษอีก ๕๐ แผ่นที่เด็กๆ นั่งนับด้วยตัวเองมาเข้าเล่มด้วยห่วงเล็กๆกลมๆ ๓ อัน ก็เห็นจะมีแต่น้องพอใจที่คุณครูต้องนับไว้ให้เพราะว่า “ก็หนูนับได้แค่เลข ๑ ถึง เลข ๑๐” ทุกครั้งที่ให้นับเลขเกิน ๑๐ พอใจต้องพูดอย่างนี้ทุกเลย เด็กๆจับกระดาษเป็นปึกเล็กๆแล้วค่อยสอดเข้าไปในห่วงที่ละห่วง ไม่นานนักก็สำเร็จกลายเป็นสมุดโน้ตที่มีเล่มเดียวในโลกที่ไม่มีใครเหมือน แต่น้องเพียรบอกว่า “หนูจะค่อยๆเอาใส่ทีละแผ่นค่ะ” ๕๐ แผ่นก็ ๕๐ ครั้ง แต่ก็สำเร็จเหมือนกัน

ผลงานวันนี้