วันนี้เด็กน้อยลงกว่าเดิมเพราะว่าขาดน้องเพชรกับน้องภูมิไป ๒ คนก็เลยเหลือเด็กๆอยู่แค่ ๘ คน ทำให้บรรยากาศเงียบลงกว่าเดิม แต่ก็เงียบเฉพาะตอนทำงานเท่านั้นเอง เด็กๆทำงานเร็วมากเพราะคุณครูให้ใช้สีชอล์คกับสีน้ำผสมกัน ถูกใจเด็กๆไปเลย

มื้อกลางวันวันนี้มีเมนูหลากหลายขึ้น มีบะหมี่ ข้าวมันไก่เข้ามาแทนข้าวเมนูไข่บ้างเป็นบางคน

บ่ายโมงครึ่งถึงก็เวลาที่เด็กๆรอคอย แค่มีใครคนหนึ่งพูดว่า “ไอติมมา” เด็กก็วางมือวิ่งปรู๊ด...เข้าห้องน้ำไปล้างมือแล้วมาเข้าแถวรอครูแจงอยู่หน้าประตูอย่างเรียบร้อย พอครูแจงเปิดประตูเด็กก็เดินไปเลือกไอติมแล้วมานั่งทานที่โต๊ะอาหารเหมือนเดิม แล้วเวลาของ“สภาไอติม” ก็มาถึง เริ่มต้นที่น้องติ “เธอว่าครูเป็นตอนนั้น กับครูแป๋มตอนนี้ ตอนไหนสวยกว่ากัน” น้องติคุยกับน้องวิว และชี้มือไปที่รูปครูแป๋มตอนผมยาวที่ติดอยู่ที่ประตูห้องดำ “เราว่าครูแป๋มตอนผมยาวสวยกว่า” น้องติถามปุ๊ปก็ตอบด้วยตัวเองก่อนปั๊ป ปล่อยให้น้องวิวนั่งมองหน้าคุณครูสลับไปสลับมากับรูปภาพ แล้วน้องวิวก็ตัดสินใจว่า “เราว่าครูแป๋มตอนผมสั้นสวยกว่านะ” ไม่รูว่าน้องวิวพูดเอาใจคุณครูเพราะเห็นคุณครูยืนอยู่ใกล้หรือว่าพูดออกมาจากใจจริงๆกันแน่ แล้วทั้ง ๒ คนก็นั่งเถียงกันต่อไปว่าครูแป๋มตอนผมสั้นกับผมยาวตอนไหนสวยกว่ากันจนไอติมหมดจึงเลิก ไม่เคยคิดเลยว่าคุณครูจะต้องมาเป็นหัวข้อสนทนาของเด็กๆในสภาไอติม โดนเอาวันสุดท้ายของค่าย แต่ที่แน่ๆเด็ก ๒ คนก็ทำให้คุณครูรู้ว่าตัวเองก็มีความสวยอยู่เหมือนกัน อิ...อิ...

 

บ่าย ๒ โมงเราเตรียมอุปกรณ์ในการเลี้ยงส่งก่อนปิดค่าย วันนี้เราทำลูกชิ้นปิ้งกินกัน ระหว่างรอครูแจงเตรียมเตา คุณครูก็เรียกเด็กๆมาถ่ายรูปกันก่อน ในวันศุกร์สุดท้ายของค่ายเราจะถ่ายรูปกระโดดกัน “ศุกร์...สุข...กระโดด...” สนุกมากๆเลยต่างคนต่างคิดท่ากระโดดของตัวเองแล้วพยายามกระโดดให้สูงที่สุดเท่าที่จะทำได้คุณครูบอกเด็กว่าใครกระโดสูงที่สุดแสดงว่ามีความสุขมากที่สุด เด็กๆก็เลยแข่งกันกระโดดใหญ่เลย

พอครูแจงเตรียมเตาเสร็จเด็กๆช่วยกันเสียบลูกชิ้นใส่ไม้ ไม้ละ ๓ ลูก มีทั้งลูกชิ้นเนื้อ และ ลูกชิ้นหมู พอเสียบลูกชิ้นเสร็จก็ลงมือย่างลูกชิ้นทานด้วยตัวเอง ทุกสายตาจับจ้องไปที่เตา มองดูว่าเมื่อไหร่ลูกชิ้นจะสุกซะที พอลูกชิ้นสุกก็ทานกันอย่างเอร็ดอร่อยจนปิ้งกันไม่ทันเลยทีเดียว ทั้งครูทั้งนักเรียนปิ้งไปกินไปจนพุงกลาง น้องติทำสถิติได้ดีที่สุด ๑๓ ไม้ น้องผักกาดก็ใช่ย่อย ๙ ไม้ (วันนี้พูดกับคุณครูเยอะมาก ปกติไม่ค่อยพูด แต่ก็พูดแต่คำว่า สุกหรือยังคะ กินได้หรือยัง เท่านั้นเอง) ครูแป๋ม ๑๔ ไม้ (หิวมากเพราะไม่ทานข้าวกลางวัน) ครูนิดกับครูนัฐ บอกว่าไม่รู้ไม่ได้นับกินไปเลื่อยๆ แต่เท่าที่เห็นก็ไม่ต่ำกว่า ๑๐ไม้แน่นอน วันนี้ทั้งเด็กๆและครูทานลูกชิ้นหมดไป ๒ กิโลครึ่ง อิ่มหนาสำราญก็เต็มที่ในวันสุดท้าย ทานลูกชิ้นเสร็จเด็กๆก็มาเล่นกันต่อวันนี้ดูเด็กๆเล่นกันสนุกกว่าทุกๆวัน คุยกันมากขึ้น แต่ก็เป็นวันสุดท้ายของค่ายแล้วก็ต้องแยกจากกันไป ก่อนกลับบ้านคุณครูแจกแผ่นดีวีดีที่ไปสวนผีเสื้อกับรูปภาพตอนที่อยู่ค่ายให้เด็กๆคนละแผ่น ทุกคนยิ้มหน้าบานกลับบ้านกันทุกคน ๑๐ วันไวเหมือนโกหกเลยนะคะ ถึงแม้จะเป็นความสุขในช่วงสั้นๆ แต่มันก็เป็นความสุขที่อยู่ในความทรงจำที่ยาวนาน คิดถึงเด็กๆทุกคนนะคะ