วันจันทร์ที่ ๑๒ พฤษภาคม ๒๕๕๑

วันนี้มีสมาชิกใหม่แต่หน้าเก่ามาเพิ่มอีก ๒ ซน น้องพัฒน์ กับ น้องเกน มาถึงน้องเกนก็ร้องไห้ก่อนเลยเพราะอ้อนแม่ พอแม่เดินออกไปทุกอย่างก็เข้าสู่สภาวะปกติ หัวเราะคิกคักๆกับเพื่อนซี้อย่างน้องพัฒน์ ราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น เค้าเรียกว่าอ้อนพอเป็นพิธี แม่ไม่อยู่ก็แล้วๆกัน เมื่อครบกันทุกคนแล้วต่างคนก็ต่างทำงาน วันนี้น้องซันทำงานสวยมากๆ แตกต่างจากอาทิตย์ที่แล้วเลย และเปลี่ยนมาใช้สีไม้ระบายน้ำแทนสีชอล์ค น้องมาโดก็ทำงานเร็วขึ้น น้องเพชร กับ น้องภูมิถึงแม้จะหมดครอสค่ายไปแล้วแต่ก็มาเรียนในครอสปกติกับเพื่อนๆด้วย เพราะว่าอยากทำงานประดิษฐ์ ส่วน ๒ สาว เพียร กับ พอใจ ต้องเรียนหนังสือกับครูนิดเหมือนเดิม เตรียมความพร้อมก่อนเปิดเทอม ๑๐ โมงกว่า ท้องฟ้าก็เริ่มมืดครึ้ม และ ฝนก็เริ่มตกลงมา เสียงเม็ดฝนกระทบหลังคาMetal Sheet ดังกลบเสียงเด็ก ภายในโรงเรียนเริ่มหมดแสง ครูแจงก็เลยต้องไปเปิดไฟสปอตไลท์  เด็กๆจึงมีแสงสว่างอีกครั้ง หลังจากทานอาหารกลางวันเสร็จเด็กก็มานั่งทำงานต่อ “นี่ก็เย็นแล้วเมื่อไหร่ปาป๊าจะมารับเกนกลับบ้านเนี่ยะ” น้องเกนพึมพรำระหว่างทำงาน “นี่เพิ่งจะเที่ยงครึ่งเองนะ ยังไม่เย็นสักหน่อย” ครูแป๋มบอกแล้วมองออกไปนอกโรงเรียน ฟ้ามืดมากๆไม่มีแดดเลย ดูไปดูมาก็คล้ายๆกับตอนเย็นจริงๆ พอทำงานเสร็จเด็กๆก็วิ่งเล่นอยู่ในโรงเรียน เพราะออกไปวิ่งข้างนอกไม่ได้ บ่ายโมงครึ่งไอติมมา ทุกคนก็วิ่งไปรอหน้าประตูอย่างมีระเบียบ

ทานไอติมเสร็จ ก็มาทำงานประดิษฐ์กันต่อ อาทิตย์นี้คุณครูสอนเด็กๆทำนาฬิกาจากไม้ไอติม คุณครูแจกไม้ไอติมให้เด็กๆแล้วให้เด็กๆออกแบบตัวเรือนนาฬิกาของตัวเองโดยใช้ไม้ไอติมทากาวให้ติดกันเป็นชั้นซ้อนกันไปซ้อนกันมา ทำได้บ้างไม่ได้บ้าง คุณครูช่วยบ้างเป็นเรื่องปกติ บ่าย ๓ ดมงครึ่งคุณครูก็หยุดกิจกรรมทุกอย่าง เด็กๆช่วยกันเก็บของให้เรียบร้อย แล้วน้องภูมิก็ขอข้าวไข่เจียวก่อนกลับบ้าน ๑ จาน น้องเพียร พอใจ ก็เลยเอาด้วยคน คุณครูหันไปถามน้องเกนกับน้องพัฒน์ว่าจะทานกับเพื่อนๆมั๊ย แต่ ๒ หนุ่มบอกว่าจะกลับไปทานข้าวที่บ้าน แต่พอได้กลิ่นไข่เจียวอันหอมหวนสูตรเด็ดของโรงเรียนศิลปะแหลมคมแล้วน้องเกนก็เกิดเปลี่ยนใจขึ้นมา “ครูแป๋มครับ เกนขอข้าวนิดเดียวได้มั๊ย” “ได้สิ” ครูแป๋มตอบแล้วสั่งข้าวไข่เจียวข้าวน้อยๆให้น้องเกนอีกจาน เมื่อข้าวครบเด็กก็มานั่งรวมตัวกันที่โต๊ะอาหาร พอใจนำพี่ขอบคุณอาหารเย็น เด็กๆทวงคุณครูว่านี่ไม่ใช่ข้าวเย็นนะเดี๋ยวกลับไปทานข้าวที่บ้านกันอีก คุณครูก็เลยให้พอใจนำว่า “อาหาร ๔ โมงเย็นวันนี้...” เด็กๆท่องตามเสียงดังฟังชัดและทานข้าวกันอย่างเอร็ดอร่อย แล้วน้องพัฒน์ที่นั่งมองเพื่อนๆทานข้าวกันอยู่เห็นเพื่อนๆทานอย่างอร่อยก็ทนไม่ไหวเลยสั่งข้าวไข่เจียวเพิ่มอีก ๑ จาน (ไม่ได้หิวนะแต่อยากทานด้วย) ครูแจงเสริฟข้าวให้น้องพัฒน์ถึงโต๊ะ “ครูครับเกนขอข้าวไข่เจียวอีกจาน” น้องเกนบอกครูแจง นี่ขนาดไม่หิว...แต่ขอข้าวไข่เจียวเพิ่มอีกจาน และอีกไม่กี่นาทีน้องพัฒน์ก็ขอเพิ่มอีก ๑ จานเหมือนกัน ไม่ค่อยหิวกันเลย...

ผลงาน