วันพฤหัสบดีที่ ๑๕ พฤษภาคม ๒๕๕๑

วันนี้ทุกๆอย่างเรียบๆง่ายๆ เงียบๆแต่ก็ยังคงความร่าเริงของเด็กๆ อาจจะเป็นเพราะว่าวันนี้คุณครูไม่ค่อยสบาย ปวดหัวไมเกรนแต่เช้า ฝืนดูเด็กๆได้ถึง ๑๐ โมง ก็ไม่ไหวแล้วต้องขอตัวทานยาไปนอนพัก เด็กๆก็น่ารักมากพอรู้ว่าคุณครูไม่สบายก็นั่งทำงานกันเงียบๆ ทำงานเสร็จก็ไม่ซนเลย ขอกระดาษครูแจงมาวาดรูปลงสีน้ำกันคนละแผ่น ๒ แผ่น

อาหารกลางงวันวันนี้พี่ไอย์เอาหมูทอด กับหมูหมุน (เป็นต้มจืดที่ใส่หมูบดละเอียดกับไข่และผักชิ้นเล็ก) มาฝากน้องๆ ทุกคนทานกับข้าวที่พี่ไอย์เอาจนหมดเกลี้ยง ขณะที่เด็กๆทานข้าวคุณครูก็ยังนอนหลับตาแต่ไม่หลับอยู่เลย ได้ยินเสียงโมโม่เดินเข้าเดินออกมาดูคุณครูด้วยความเป็นห่วงหลายรอบ ครูแจงเล่าว่าโมโฒ่เข้ามาดูอาการคุณครูแล้วก็ไปรายงานครูแจง “ครูแจงครูแป๋มหลับไปแล้ว” “ครูแจงสงสัยครูแป๋มจะปวดหัวมาก” และรอบสุดท้ายที่โมโม่เข้ามาก็เอามือมาจับที่หน้าผากคุณครูจนคุณครูตกใจเพราะมือโมโฒ่เย็นมาก แล้วโมโม่ก็วิ่งไปบอกครูแจงว่า “ครูแป๋มตัวร้อนมาก” คุณครูก็เลยลองเอามือจับหัวตัวเองดูบ้าง ไม่เห็นจะร้อนตรงไหนเลย สงสัยโมโม่คงจะตื่นเต้นเพราะมือเย็นเจี๊ยบเลย และพี่ไอย์ก็ตามเข้ามาติดๆ “ครูแป๋ม...ครูแป๋ม...ไม่กินข้าวเหรอ หมูหมุนจะหมดแล้วนะ” น้องไอย์มาตามคุณครูไปทานข้าวเพราะว่ากลัวคุณครูไม่ได้ชิมฝีมือตัวเอง “แล้วน้องไอย์แบ่งไว้ให้คุณครูหรือเปล่า” ครูแป๋มถามทั้งที่ยังนอนอยู่ รู้สึกมนหัวมาก “ไม่ได้แบ่งค่ะ ก็น้องๆเค้ากินกันเยอะเลย...” พูดจบก็เดินไปดูที่โต๊ะอาหารแล้วเดินกลับมาบอก “แต่เหลืออยู่ถ้วยนึงค่ะ...ครูแป๋มรีบไปกินสิ”น้องไอย์รีบบอกเพราะว่ากลัวหมด คุณครูก็เลยต้องลุกไปทานข้าว “อร่อยมากจริงๆ” ทานข้าวแล้วรู้สึกดีขึ้นมากเลย (หรือเพราะหิวเลยปวดหัวกันแน่)

วันนี้ทานไอติมเสร็จก็ไม่มีกิจกรรมอะไรทั้งนั้นเพราะทำเสร็จไปตั้งแต่เมื่อวานที่เหลือก็คือติดตัวนาฬิกาและเข็มซึ่งเป็นหน้าที่ของคุณครูที่ต้องทำให้ เด็กก็เลยของอนุญาตไปดูการ์ตูนกัน โรงเรียนก็เลยเงียบกริบเลย เจ้าช้างHorton สะกดเด็กๆซะอยู่หมัด

ก่อนกลับบ้านเด็กก็มาถ่ายรูปกลับผลงานแล้วเอากลับบ้านกันหมดทุกคนไม่มีใครใจดียกให้คุณครูซักคน (อยากได้) 

ดูรูปเพิ่มเติมได้ที่ http://ppmantana.multiply.com/photos/album/61

รายละเอียดค่ายที่ http://www.art-laemkom.com/

ผลงาน