ช่วง ๑-๒ อาทิตย์ที่ผ่านในวันเสาร์-อาทิตย์ ที่โรงเรียนศิลปะแหลคมกลายเป็นโรงเรียนไข่เจียว ไข่ดาว ไปโดยปริยาย เนื่องจากว่าผู้ปกครองส่วนใหญ่เห็นว่าลูกๆชอบมาทานข้าวเมนูไข่ที่โรงเรียน พอมาเรียนในวันเสาร์-อาทิตย์ ก็หอบหิ้วไข่มาให้กันคนละแผง ๒ แผง เล่นเอาไข่ล้นตู้เย็น (คราวหน้าขอน้ำมันพืชด้วยจะดีมากๆเลยค่ะ) ทั้งครูทั้งนักเรียนก็เลยรับผิดชอบกับไข่ทั้งหมดเกือบ ๒๐๐ ฟองให้หมด ขืนเอาไว้นานก็อาจจะเสียเป็นได้ และเสาร์ที่ ๓๐ พ.ค. และ อาทิตย์ที่ ๑ มิ.ย. ที่ผ่านมา ครูนกและครูต้นมาช่วยสอนที่ เจริญพาศน์ เพราะที่พิพิธภัณฑ์เด็กหยุดประจำปี ก็เลยพ่วงน้องฟ้าใส ลูกสาววัย ๒ ขวบแสนซนปนน่ารักไม่แพ้น้องพอใจของครูนกมาด้วย วันอาทิตย์นี้มีครูมาช่วยกันสอนตั้ง ๖ แตกลับมีเด็กๆมาเรียนไม่ถึง ๒๐ คน (ถือว่าน้อยนะคะ เพราะปกติในวันเสาร์-อาทิตย์ มีเด็กประมาณ ๒๕ – ๓๐ คน) โรงเรียนก็เลยดูเงียบๆ คุณครูก็เลยเดินไปเปิดเพลงเผื่อบรรยากาศจะครึ๊กครื้นขึ้นมาบ้าง พอเพลงแรกเริ่มดังขึ้นมาก็มีเสียงนึงดังขึ้นมาบ้าง “ครูแป๋มเอาเพลง ซังวัง” เสียงน้องฟ้าใสนั่นเอง คุณครูยืนคิดตั้งนาน “เพลงอะไรวะชื่อ ซังวัง”ในที่สุด “อ๋อ...เพลง some one ของพี่บี้ เดอะสตาร์” พอคุณครูเปิดเพลงให้ก็ร้องเพลง“อยากมี ซังวัง ซังวัง กุมมือฉัง เวลาไปไหน ซังวัง ซังวัง ซักคนให้ฉัง จับมือไว้” ร้องไป โยกหัวไป มีความสุข พอถึงเพลงจังหวะหัวใจ ก็ลุกขึ้นเต้นกระโดดจนเวียนหัว คนนี้แหละแฟนคลับพี่บี้ตัวจริง

พอถึงเวลาอาหารกลางวัน น้องฟ้าใสก็ขอนำพี่ๆขอบคุณเอง ว่าแล้วก็ลุกขึ้นยืนบนเก้าอี้ (เพราะตัวเล็กเดี๋ยวพี่ๆมองไม่เห็น) นำพี่ๆขอบคุณแบบรู้เรื่องคนเดียว เล่นเอาพี่ๆงง พูดตามไม่ถูกเกือบไม่ได้กินข้าวกัน