ความในใจของฉันที่เธอไม่เคยรู้เลย

นิสัยที่แย่ที่สุดของแคทมักเป็นคนขี้หงุดหงิด    โกรธง่าย (แล้วหายยากอีกต่างหาก)

โมโหหิว  ใจร้อน ขี้น้อยใจ ถ้าไม่ได้ดังใจนะ (หน้าแม่งงอเหี้ย ๆ เลย)

อารมณ์ก็ขึ้น ๆ ลงๆ   เป็นอย่างนี้อยู่ประจำแหละ   (รู้แต่ไม่ปรับปรุง)

แต่ทุกอย่างมันต้องมีสาเหตุสิ ไม่ใช้อยู่ดีๆ อารมณ์จะปรี๊ดได้อย่างงัย

เพราะอย่างน้อย แคทก็เป็นคนมีเหตุผลนะ

และคนที่ทำให้แคทเป็นแบบนี้ก็มีไม่กี่คน

ส่วนใหญ คือ "แฟนแคทเอง"

เขาคงไม่เคยรู้หลอกว่าอารัย  เพราะตัวเขาเองคงคิดว่า "เขาทำอารัยอีกละ"

แปลกนะที่อีกคนจะเป็นจะตาย   แต่อีกคนกลับไม่รู้สึกอารัยด้วยเลย

กลับมองว่า "บ้าอารัยอีกเนีย"

บางทีก็คิดนะเราบ้ารึเปล่า   คิดมากไปรึเปล่า........

ถ้าในความคิดเขาคงใช่ เพราะมีอารัยแคทมักจะไม่พูด  (เพราะพูดไปเขาก็ไม่ฟัง หรือเปลี่ยนเรื่องคุย)

วันนี้แคทอยากจะบอกความรู้สึกที่อยู่ในใจมาตลอด

ความรู้สึกที่พี่ไม่เคยได้ฟัง และได้รู้เลย

พี่รู้มัย... แคทไม่ชอบให้พี่นอนกอดหมอนหัวใจของแฟนเก่าพี่(มันควรจะเอาไปเก็บไว้ไม่ให้

แคทเห็น)มันเป็นการตอกย้ำหัวใจกันเหลือเกิน

พี่รู้มัย... แคทไม่เข้าใจทำมัยต้องปิดเสียงโทรศัพท์ตอนอยู่บ้าน(คนที่ปิดเสียงโทรศัพท์

ตอนอยู่กับแฟนพี่ไม่รู้เหรอมันหมายถึงอารัย)

พี่รู้มัย... แคทไม่ได้ต้องการอยากเช็คโทรศัพท์พี่นักหลอก แค่เล่นเฉยๆก็แคทไม่เคยใช้แบบ

นี้นิ ไม่เห็นต้องใส่ Password  รู้มัยทำแบบนี้แคทรู้สึกอย่างงัยมันรู้สึกแย่มากเลยนะ

พี่รู้มัย... แคทไม่เคยระแวงพี่นะแต่ที่พี่ทำไม่ใช้ทำให้แคทระแวงอย่างเดียวมันทำให้แค

ทเสียใจทำให้แคทต้องคิด คิดอย่างคนไม่มีค่า

พี่รู้มัย...แคทไม่โกรธพี่หลอกถ้าพี่จะกลับบ้านดึกจะทำงานหรืออยากคุยกับเพื่อน แต่ทำมัย

ไม่โทรมาบอก ถ้าโทรไปก็ปิดเครื่องทุกครั้ง เคยนึกมัยคนที่เขารอนะจะรู้สึกอย่างงัย

พี่รู้มัย...แคทรู้สึกอิฉาคนอื่นที่เขามีคนรัก คนอื่นที่เขามีแฟน เขาดูมีความสุข ความสุขแบบที่

แคทได้จากพี่น้อยเหลือเกิน มองดูรอบข้างเขามีคนโทรมาหา มีคนให้คิดถึง

พวกเขามีรอยยิ้ม เขารู้ว่างานเหนื่อยแค่ไหน แต่เขาเหล่านั้นก็รู้ว่าจะมีคนคิดถึงเขา

ถ้าถามว่า ทำมัยถึงไม่โทรไปละ "ทำแล้วคะ..ไม่ว่าง ทำงานอยู่ มีรัยรึเปล่า แค่นี่นะ"

แล้วใครจะโทรไปอีกละคะ แต่ก็ยังโทรนะ แต่เหมือนเดิม

ทำมัยนะเหรอ

พี่ไม่เคยเดินจับมือแคทเลย ไม่เคยเลย  แต่กลับคนเก่าของพี่พี่เขียนบรรยายความรู้สึกถึง

การจับมือครั้งแรกว่ามีความสุขแค่ไหน...เพราะอย่างนี้ใช่มัยคะพี่ถึงไม่จับมือแคทเลย

 พี่รู้มัยแคทอ่านไดอารี่ทุกหน้าของพี่ยิ่งอ่านก็ยิ่งร้องไห้แต่

แคทก็อ่าน อ่านของเขาด้วย..ถ้าแคทเป็นคนนอกแคทคงปลื้มแทนเขาที่มีแฟนแบบนี้ 

แต่มันน่าเศร้านะเพราะเรื่องแบบนี้ไม่เคยเกิดขึ้นกับแคทเลย

แคทได้อ่านการแชทของพี่กับเขา แคทรู้ว่าไม่สมควร แต่ก็ไม่เขาใจว่าทำมัยต้องเซฟเก็บไว้

แคทอ่านมันทุกอัน ทุกหน้า ทุกตัวอักษร  อ่านซ้ำไปซ้ำมาด้วยน้ำตาที่ไหลปิดหน้า

แคทไม่รู้ตัว  ว่าแคทเป็นอารัยทำมัยต้องเสียใจขนาดนี้ทั้ง ๆ มันเป็นเรื่องเก่า เป็นอดีต

และแคทก็ได้รู้ว่าพี่คงไม่เคยลืมเขาเลย เพราะทุกอย่างพี่ยังเก็บ เก็บเหมือนเดิม

แคทแทนที่ใครไม่ได้จริงๆ ถ้าเขาไม่มีแฟนอยู่แล้วป่านนี้พี่คงมีความสุขกับเขาสินะ

แคทไม่ได้อิฉาเขาหลอก แต่ไม่เขาใจมากกว่าถ้ารักเขาทำมัยไม่ยื้อเขากลับมาละ

ทำมัยกลับมาคบกับคนอย่างแคทละ

พี่ผิดสัญญา !!       พี่ผิดคำพูด!!       และพี่ก็หลอกแคท!!

วันที่เราตกลงจะคบกัน พี่จำสิ่งที่แคทพูดได้มัย และสิ่งที่พี่พูดได้มัย

พี่จำได้หรือพี่ไม่เคยจำมันเลย

บอกตรงๆ นะ "แคทสมเพสตัวเองจัง"

ทำมัยไร้ค่าได้ขนาดนี่ ทำมัยโดนทิ้งขว้างได้ขนาดนี้

ไหนพี่บอกแคทว่าถ้าเป็นพี่ พี่จะไม่ทำให้แคทเสียใจแบบนั้น

ไหนละ..เขาอยู่ไหน

พี่รู้มัย พี่ไม่เคยรู้อารัยเกี่ยวกับแคทเลยจริง ๆ ไม่รู้เลยจริง ๆ

พี่ไม่เคยรู้ว่าแคทเป็นอารัย แม้แต่จะไม่สบาย แม้แต่ปัญหาที่ใหญ่หลวงของแคท

ทั้ง ๆ ที่เราอยู่ด้วยกัน อยู่ห้องเดียวกันพี่ไม่เคยรู้เลยว่าแคทเจอกับอารัยมาบ้าง

พี่ไม่เคยอยู่ข้าง ๆ แคทยามที่มีปัญหา

และก็ไม่ใช้พี่..ที่จะช่วยสับน้ำตาในวันที่ชีวิตแคทถึงขีดที่แย่ที่สุด ทั้ง ๆ ที่พี่ก็อยู่ตรงนั้นแต่พี่ไม่รู้เลย

แล้ววันนี้พี่จะมาเอาอารัยกับแคทละ  คนที่พี่ไม่เคยนึกถึงเลย

แล้วจะมานึกถึงทำมัย  ชีวิตของพี่อนาคตของพี่มันไม่เคยมีแคทอยู่เลย

แล้ววันที่พี่ไม่มีใคร ไม่มีเพื่อนพี่กลับนึกถึงแคท

พอมาถึงวันนี้วันที่เพื่อนพี่กลับมา

แคทกลายเป็นคนไม่มีค่าไม่มีความสำคัญ พี่ไม่เคยนึกที่จะโทรหาแคทเลย

พี่จะโทรเฉพาะตอนที่พี่ไม่รู้ว่าจะโทรหาใคร

พี่ไม่เคยถาม แคทกินข้าวหรือยัง  วันนี้เป็นงัยบาง

หรือแม้แต่ "คิดถึงนะ" ก็ไม่มี 

มีคนแซวว่า " แคทโปรโมชั่นของมึงนี่หมดเร็วจริงนะ"

ฟังแล้วไม่ตลกเลย ไม่ตลกเลยจริง ๆ (ที่เขียนอยู่เนีย อยู่ ๆ น้ำตาก็ไหลไม่รู้ทำมัย)

ถ้าเกิดมีคนเขามาอ่านอาจคิดว่า "อีนี่เรียกร้องความสนใจจากแฟนละสิถึงมาเขียน"

ผิดถนัดเลยคะ ถ้าคุณกำลังคิดอยู่คุณคิดผิด

เพราะเขาไม่มีทางเขามาอ่านหลอก เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าแคทเขียนอารัยอยู่ที่ไหน

เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่า blog ชื่ออารัยแล้วเขาจะเขามาอ่านได้อย่างงัย

นี่ก็เป็นอีกข้อนึงที่แคทเสียใจไม่น้อยเพราะ

เพราะเขาตามหาไดอารี่แฟนเก่าเขาเจอตลอดทั้ง ๆ ที่เธอเปลี่ยนไดแล้วแต่ผู้ชายคนนี้ก็หาเจอ

คงจะอ่านทุกวัน เหมือนกับที่เราสนใจใครเราก็อยากจะรู้ว่าเขาเป็นอย่างงัยบ้าง

คงไม่แปลกที่เขาจะ Favorites ไว้ตลอดทั้ง ๆ ที่แคทลบแล้วนะมันก็ยังมีอยู่เสมอที่เปิดดู

แคทเคยคิดในใจนะ

"ถ้ามึงรักกันขนาดนี่ อาลัยอาวรกันนักทำมัยไม่กลับไปคบกันสะละ"

มาทนอยู่กับแคททำมัย !!

แล้วทำมัยแคทต้องมาทนด้วย!!

 + + ถึงเธอ + +

มันคงไม่มีอารัยดีขึ้นแล้วละสำหรับเรา

เพราะฉันเห็นปัญหาของเธอเป็นเรื่องเฉยๆ

และเธอก็เห็นความสำคัญของฉันตอนที่ไม่มีใคร คือเธอจะไม่เคยนึกถึงฉันเลย

เธอเห็นฉันเสียใจ ร้องไห้ เธอกลับเฉยๆ ไม่รู้สึกอารัยเลยด้วยซ้ำ

นั้นคงจะเป็นคำตอบของเธอสินะ

+ + จากฉัน + +

  การอยู่แบบแอบซ้อนไม่เปิดเผยก็แย่พอแล้ว

นี่ต้องอยู่แบบไม่เห็นค่ากัน ไม่เห็นความสำคัญกัน

อยู่แบบเจ็บปวดและต้องมีน้ำตาตลอด

แล้วจะอยู่กับไปเพื่ออารัย

อยู่ให้ทำร้ายกันเปล่าๆ

ไม่ใช้ว่าพี่ไม่ดีนะ

ไม่ใช้ว่าพี่ไม่เคยทำอารัยดีๆให้

อาจเป็นที่แคทเอง..ที่ดีไม่พอ ใครๆเขาเลยทำร้ายแคทแบบนี้