สวัสดีค่ะวันนี้เป็นวันครบรอบที่หนูเป็นสมาชิบล็อกโอเคเนชั่นครบ 3เดือนนะค่ะ รู้สึกนุกมากมากค่ะที่ได้เข้ามามีส่วนร่มในการช่วยเหลือสังคม ตามปกติแล้วหนูก็ชอบด้วยนะค่ะชอบที่จะได้เจอผู้คน ชอบที่จะไปช่วยเหลือเด็กที่ด้อยดอยกาศอย่างเด็กที่เขาอยู่บนดอย หรือเด็กชาวเขา ตอนที่ได้ไปออกค่ายกับพี่เด็กดอยนั้นเป็นครั้งที่8แล้วนะค่ะที่ร่วมกับคณะต่างๆไปบริจากของแต่ครั้งนี้ก็สนุกมากเหมือนกันนะค่ะพี่ๆ เด็กดอยเขาน่ารักมาก ๆนะค่ะมาการจัดการแสดงให้เด็ก ๆและชาวบ้านมามีส่วนร่วมกับพวกเรามากเลยนะค่ะงานนีบรรลุจุดประสงค์มากเลยค่ะ หนูเป็นเด็กผู้หญิงที่ค่อนข่างก๋ากั่น ชอบไปเที่ยวตามดอยตามป่าอยากจะเล่าถึงตอนที่ออกค่ายอาสากันเพื่อน ๆ ครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่พวกเราเด็กปี 5 ในสาขาคอมพิวเตอร์ธุรกิจ ของโรงเรียนหนึ่งในจังหวัดเชียงใหม่  พวกเราช่วยกันกับคณะครูของโรรียยนนในการของบบริจากในการร่วมกันสร้างห้องสมุดของโรงเรียนบ้านผาแดง ต.แม่นาจร อ.แม่แจ่ม จ.เชียใหม่ครั้งนั้เป็นครั้งแรกที่พวกเราแต่น่าประทับใจคือพวกเราช่วยกันทำกิจกรรมข้างนอกคือได้ออกมาที่ถนนนคนเดินและของบจากผู้คนมากมายและพวกเราก็ทำสำเร็จคือก่อนวันที่จะไปประมาณ5วันเราได้ประชุมกันรวบรวมงบประมาณของพวกเราได้เกิบ3 แสนการทำกิจกรรมครั้นี้ยังมาอ.ที่พวกเราเคารพนั้นช่วยกันจัดสรรคงบจากบรรดาเพื่อนอ. ของพวกเราได้เยอะมาและแล้ววันที่พวกเรารอคอยก็มาถึง ช่วนนั้นเป็นช่วงหน้าฝนตอนเราเดินทางไปนั้นเราได้ออกเดินทางกันตอนเช้า 6.00น. พอไปถึงอ.แม่แจ่มตอนบ่ายสองโมงแล้วพวกเราช้วยกันขนของขึ้นรถของโครงการแคร์ในการเดินทางครั้งนั้เราต้องย้ายมาใช้รถโฟร์วินท์กันนะค่ะเพราะรถธรรมดาขึ้นไปได้พวกเรานั้ไปถึงโรงเรียนบ้านห้วยผานั้เกือบ6 โมงเย็นกันแล้วต้องนั่งรอเพื่อนและรถอีกคันหนึ่งที่ยังมาไม่ถึงนะค่ะเพราะรถเกิดติดข้างทางต้อให้เอารถอีกคันไปลากออกแล้วพวกเราก็ได้ลงไปช่วยกันขนของกันกลับมาเกิบ3 ทุ่มมันดึกมาแล้วและพวกเราหิวมาก ๆเลยดีนะค่ะที่ทางคณะครูเตรียมอาหารไว้ให้พวกเรานั้นก็คืออาหารพื้นเมืองของชาวเขาพวกเราทานกันแบบอร่อยมาค่ะไก่ดำต้มข่าพอทานข้าวอาบน้ำกันเสร็จพวกเรายังมีแรงกันอยูเพราะความตื่นเต้นกันที่เห็นเด็ก ๆมานั่งคอยพวกเราและยังมีการแสดงให้พวกเราดูเล็ก ๆน้อย ๆน่ารักดีค่ะตอนนั้นทั้งหนาวทั้งฝนเลยทีเดียวหนาวแบบสุด ๆเลยนะค่ะ พวกเราตื่นกันเต่เช้าเลยช่วยกันตั้งเสาร์ห้องสมุดให้เด็ก และวันเวลาช่างเร็วอะไรกันนะค่ะพอมาถึงตอนกลางคืนก็มาการแสดงของเด็ก ๆและพวกเราได้ร่วมเล่นเกมส์กับเด็ก ๆกันมันสนุกมากเลยพอตอนนอนนั้พวกเราไม่ยอมนอนกันนะค่ะทั้งผู้ชายและผู้หญิงมานั้งรวมกลุ่มกันจับเข่าคุยกันได้ทั้งคืนสักพักหนึ่งก็มีอาจารย์มาพวกเรายังคงไม่นอนกันเลยชวนอาจารย์มานั่งคุยกันได้ตามประสาวัยรุ่นที่แบบชาวดอยเขานั้คุยกันไม่มีไฟฟ้าแต่ยังดีที่มีน้ำให้อาบเรานั้งคุยกันจนถึงเข้าเลยนะค่ะแล้ววันนี้เรานี้เหลือเวลาอยู่ด้วยดันไม่นานแล้วเพราะพวกเราใกล้จะต้องจากกันแล้วบ่างคนก็เรียนต่อบางคนก็ทำงานนี้เป็นการสร้างความสุขที่พวกไม่มีวันที่จะหา๙อได้ตามท้องตลาดเลยก็ว่าได้ประสบการครั้งนี้ทำใหหนูนั้นประทับใจชาวบ้านเด็กน้อยที่ยังรอคอยพวกเราอยูและที่สำคัญคือเพื่อนๆ ที่รักของพวกเราวันสุดท้ายก่อนที่เราจะกลับนั้แทบจะร้องไห้กันเพียงแค่เวลาไม่นานพวกเราได้ทำงานชิ้นใหญ่ร่วมกันพวกเรามีเวลาอยู่ด้วยกันแทบจะ24ชั่วโมงเลยก็ว่าได้ต่างลงความคิดลงความเห็นมีบางครั้งที่พวกเราความเห็นไม่ตรงกันทะเลาะกันบ้างสักพักเราก็มาร่วมกันยิ้มและหัวเรากันมีทั้งสุขและทุกร่วมกันฝ่าฟันไปด้วยกันจนสำเร็จพวกเรได้ส่งมอบห้องสมุดให้คณะครูและชาวบ้านได้สร้างกันต่อและพวกเราเกิบที่จะไม่ได้กลับกันเพราะถนนที่ลงมานั้งขาดไม่สามารถที่จะลงมาได้พากเราได้กลับขึ้นไปนอนที่โรงเรียนอีกคืนหนึ่งพวกเราใช้เวลาที่เหลือทำกิจกรรมเล่นเกมส์ร่วมร้องเพลงร่วมเต้นกันอย่างมีความสุขและอีกวันหนึ่งก็สามาที่จะลงมาได้อ๋อมีอีกเรื่องหนึ่งตอนขึ้นไปนั้นพวกเรานั้งรถกระบะทีมใครทีมมันแต่ตอนลงมาไม่มีใครนั้งรถกระบะเลยเพราะพวกเรารวมกลุ่มกันที่รถ 6ล้อขนของของโรงเรียนสนุกมาการออกค่ายครั้งแรกนี้มันสนุกและทำให้เรานั้นประทับใจและอยากที่จะเดินทางไปช่วยเหลือเด็กแม้ว่าเรานั้นไมสามารถที่จะช่วยพวกเขาได้ชั่วชีวิตแต่ครั้งหนึ่งที่พวกเราช่วยให้เขายิ้มได้ไม่มากก็น้อยนะค่ะแล้วยังมีการออกค่ายครั้งที่ 2กับเพื่อนที่ไม่เคยรู้จักกันและสุดท้ายพวกเราได้เจอกับเพื่อนการเดินทางสร้างฝันให้เด็กน้อยแล้วเจอกันในตองที่2นะค่ะ