นานมาแล้วโลกเป็นเพียงวัตถุทรงกลมเรียบๆ ไม่มีอะไรอยู่เลยนอกจากน้ำแข็งก้อนใหญ่กับนาฬิกาทราย เรือนยักษ์ที่มีปลายเปิดสามารถปล่อยทรายออกมาได้อย่างเดียว น้ำแข็งกับนาฬิกาทรายเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่เด็กร่วมทุกข์ร่วมสุข จนทั้งคู่เติบใหญ่เข้าสู่วัยหนุ่มสาว ความงามของน้ำแข็งทำให้นาฬิกาทรายแอบชื่นชมหลงใหล แต่ทุกครั้งที่พยายามทำความสนิทสนมใกล้ชิดความเย็นชา จากน้ำแข็งก็ทำให้นาฬิกาทรายต้องผิดหวังทุกทีไป

วันหนึ่ง นาฬิกาทรายทะเลาะกับน้ำแข็งอย่างรุ่นแรงถึงขั้นแตกหักนาฬิกาทรายร้องไห้เสียใจหนีไปอยู่อีกซีกโลกหนึ่งเวลา ผ่านไปปีแล้วปีเล่า นาฬิกาทรายกับน้ำแข็งก็ยังไม่คืนดีกัน ต่างคนต่างอยู่คนล่ะซีกโลก จนมาวันหนึ่งเกิดแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ทำให้โลกจะต้องแ ตกออกเป็นสองส่วน น้ำแข็งรู้ดีว่าถ้าโลกแตกเป็นสองส่วนก็คงไม่ได้เจอกับนาฬิกาทรายตลอดกาล แต่ด้วยฑิฐิที่มีอยู่น้ำแข็งเลือกที่จะอยู่นิ่งๆแทนที่จะออกตามหานาฬิกาทราย 

ดวงจันทร์โครตจรผ่านมาน้ำแข็งถามว่า อีกซีกโลกหนึ่งเป็นอย่างไรบ้าง ดวงจันทร์บอกว่า เพราะโลกกำลังจะแยกจึงปล่อยทรายออกมาปกคลุมรอยแยกของ โลกเพื่อยึดไว้ไม่ให้แยกออกจากกัน โดยหวังว่าจะได้กลับมาพบกับน้ำแข็งอีก ทันทีที่รู้ น้ำแข็งรีบออกตามหานาฬิกาทราย.......... 
สายเกินไปทรายกำลังจะหมดจากตัวนาฬิกาแล้ว เมื่อน้ำแข็งมาถึงก็ได้ยินเพียงคำพูดสุดท้ายจากปากของนาฬิกาทราย "ฉันรักเธอ" ความเย็นชาที่มีในตัวน้ำแข็งหมดลงทันที น้ำแข็งจึงเริ่มละลายในขณะที่ทรายเม็ดสุดท้ายร่วงลงสู่พื้นดินกลายเป็นน้ำทะเลที่อ่อนโยนคอยโอบอุ้มฝืนทรายที่บริสุทธ์อยู่คู่กันมาจนทุกวันนี้

...บางทีการที่เราจะบอกรักใครสักคนได้มันอาจสายไปแล้วก็ได้