• kunlek
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : kunlek_center@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2008-03-09
  • จำนวนเรื่อง : 102
  • จำนวนผู้ชม : 29930
  • จำนวนผู้โหวต : 386
  • ส่ง msg :
Breaking เพื่อข้อคิดดีๆ

ลายเส้นเกี่ยวกับข้อคิดดีๆ

View All
วันศุกร์ ที่ 4 กรกฎาคม 2551
สิ่งที่มีค่าแท้จริง คืออะไร
Posted by kunlek , ผู้อ่าน : 345 , 17:01:40 น.   | หมวดหมู่ : ข้อคิด   ข้อคิดดีๆจาก FW  
พิมพ์หน้านี้


เช้าวันหนึ่ง..ที่โรงพยาบาล...



"ขอให้ชั้นดูหน้าลูกหน่อย..ได้มั๊ยคะ"
คุณแม่คนใหม่เอ่ยขึ้น..



เมื่อห่อผ้าน้อย ๆ ..อยู่ในอ้อมกอดเธอ เธอค่อย ๆ คลี่ผ้าที่ห่อออก..
เพื่อมองใบหน้าเล็ก ๆ ..



กรี๊ดดดด.....เธอกรีดร้อง
หมอต้องอุ้มเด็ก..ออกไปอย่างรวดเร็ว



**เด็กทารกที่เกิดมา...ไม่มีใบหู**



และแล้ว....กาลเวลาพิสูจน์ว่า.... การได้ยินของเจ้าหนู..ไม่มีปัญหา



ปัญหา..มีเฉพาะสิ่งที่มองเห็นภายนอก คือ....ใบหูที่หายไป



หลายครั้ง..ที่เจ้าหนูกลับจากโรงเรียน แล้ววิ่งมาบอกแม่



เธอรู้ว่า..หัวใจลูกปวดร้าวแค่ไหน...
เจ้าหนูพูดโพล่งออกมา..อย่างน่าเศร้า
"พวกเด็กตัวโต ..พวกมันล้อผมว่า
..
--ไอ้ตัวประหลาด--"



จนกระทั่ง.... เจ้าหนูเติบโตขึ้น..หล่อเหลา.. เป็นที่รักของเพื่อน ๆ..
เค้ามีพรสวรรค์ ในด้านอักษรศาสตร์.. วรรณคดี..และดนตรี..
เค้าอาจได้เป็นหัวหน้าชั้น
...



แต่เพราะเจ้าสิ่งนั้น... ทำให้เค้า..ไม่อยากเจอใคร



"ลูกต้องพบปะกับผู้คนบ้างนะลูก" แม่กล่าว..ด้วยความสงสารลูก



พ่อของเด็กชาย.. ปรึกษากับหมอประจำครอบครัว
และได้รับข่าวดีจากหมอว่า...
"ผมสามารถปลูกถ่ายใบหูได้ครับ ถ้ามีผู้บริจาค..แต่ใครล่ะ..
จะเสียสละใบหู..เพื่อเด็กน้อยคนนี้" คุณหมอกล่าว



จนกระทั่ง ...2 ปีผ่านไป พ่อบอกกับลูกชาย..
"ลูกเตรียมตัวไปโรงพยาบาลนะ พ่อกับแม่..หาคนบริจาคใบหู



ที่ลูกต้องการได้แล้ว...
แต่นี่เป็นความลับ"




การผ่าตัด..สำเร็จด้วยดี และแล้ว...คนคนใหม่ก็เกิดขึ้น..



....เค้ากลายเป็น..ผู้มีพรสวรรค์...
เป็นอัจฉริยะในโรงเรียน...ในวิทยาลัย
จนเป็นที่กล่าวขานกัน..รุ่นต่อรุ่น



ต่อมาได้แต่งงาน... และทำงาน.. เป็นข้าราชการในสถานทูต



วันหนึ่ง.. ชายหนุ่มถามผู้เป็นพ่อว่า.



"พ่อครับ.. ใครเป็นคนมอบใบหูให้ผมมา ใครช่างให้ผมได้มากมาย..
แต่ผมไม่เคยทำอะไร.. เพื่อเค้าได้เลยสักนิด"



"พ่อไม่เชื่อว่า.. ลูกจะตอบแทนเค้าได้หมดหรอก.
เรื่องนี้...เป็นความลับ เราตกลงกันแล้ว"
พ่อตอบ..



หลายปีผ่านไป....
มันยังคงเป็นความลับ



และแล้ว..วันนึง..วันที่มืดมิดที่สุด.. ผ่านเข้ามา..ในชีวิตของลูกชาย




แม่เค้าได้เสียชีวิตลง.



เค้ายืนข้าง ๆ พ่อ... ใกล้หีบศพของแม่



พ่อเรียกเค้า..
"มานี่สิลูก..มานั่งใกล้ ๆ นี่"
พ่อลูบผมแม่อย่างช้า ๆ..และนุ่มนวล



ผมสีน้ำตาลแดง..ถูกเสยขึ้น จนมองเห็นใบหน้า..
ที่มองดูเหมือนคนนอนหลับ



...และแล้ว.. สิ่งที่ทำให้ลูกชาย..ถึงกับต้องตะลึง..
...ใบหูของแม่...หายไป!..



แม่ไม่มีใบหู...
"นี่เป็นคำตอบ.. ที่ลูกอยากรู้มาตลอดชีวิต"..
พ่อกระซิบผ่านลูกชาย



"แม่บอกพ่อว่า..เธอดีใจ... ที่ได้ทำอย่างนี้..ตั้งแต่วันผ่าตัด..



แม่ไม่เคยตัดผมอีกเลย..
ไม่มีใคร..มองเห็นว่า.. เธอไม่สวยจริงมั๊ย?
- - - - - - - - - - - - - -
- - - - - - - -



จงจำไว้..



~สิ่งมีค่า...ที่แท้จริง~
ไม่ได้อยู่ที่..การมองเห็น.. หากแต่อยู่ที่..
~สิ่งที่เรา..มองไม่เห็น~

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -



~ความรัก..ที่แท้จริง~

ไม่ได้อยู่ที่.. เราได้ทำอะไร.. แล้วมีคน..รับรู้..

หากแต่อยู่ที่.. สิ่งที่เรา..กระทำ..แล้วไม่มีใคร..รับรู้ ..

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -



~ความรัก~

บางครั้ง.. ไม่จำเป็น.. ต้องพูดพร่ำเพรื่อ..

หากแต่อยู่ที่....การกระทำ. ซึ่งเรา..อาจรับรู้..

เพียงแค่..ฝ่ายเดียว..




- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

อ่านจบแล้ว..ใช้สมอง..ตรึกตรองสักนิด..



ถ้าพรุ่งนี้..เราตายไป..



บริษัท..
สามารถหาคนมาแทนเราได้
ภายในไม่กี่วัน..



แต่ครอบครัวเรา..
ต้องสูญเสีย..
และคิดถึงเรา..ไปตลอด
เราได้ใช้ชีวิต...เพื่อครอบครัว
เรามากพอไหม


ขอขอบคุณเรื่องดีๆจาก FW


อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 54
raksanok วันที่ : 09/07/2008 เวลา : 08.31 น.
http://www.oknation.net/blog/raksanok
 raksanok เพราะควมสุขอยู่ทีใจ  www.sumbydesign.net

ช่วงนี้เหนื่อยมากอยากออกไปเดินตากฝนเผื่อจะหายเหนื่อยอ่ะ
ความคิดเห็นที่ 53
raksanok วันที่ : 09/07/2008 เวลา : 08.30 น.
http://www.oknation.net/blog/raksanok
 raksanok เพราะควมสุขอยู่ทีใจ  www.sumbydesign.net

entry นี้ซึ้งจังเลย

+1 ไปเลยนะค่ะคุณเล็ก
ความคิดเห็นที่ 52
spyone วันที่ : 08/07/2008 เวลา : 11.35 น.
http://www.oknation.net/blog/spyone
  โลกหมุนด้วยความรัก

ประทับใจมากค่ะ..ขอบคุณนะคะ
ความคิดเห็นที่ 51
psl_cp127 วันที่ : 07/07/2008 เวลา : 16.17 น.
http://www.oknation.net/blog/pslcp127
The  feeling  of  LOVE  starts  from  the  eyes,  But  the  feeling  of  LIKE  starts  from  the ears..


**....รักของพ่อ..แม่..ยิ่งใหญ่ที่สุดแล้ว..



..........น่าประทับใจกับเรื่องราวดีดีครับ... .


...
ความคิดเห็นที่ 50
มีดบิน วันที่ : 07/07/2008 เวลา : 16.00 น.
http://www.oknation.net/blog/cheers

ความรักของพ่อ-แม่ไม่มีวันสิ้นสุด พ่อและแม่ยอมให้ลูกได้เสมอ
แล้วแบบนี้...จะนิ่งเฉยอยู่ได้งัย
ถ้าท่านยังมีชีวิตอยู่ก็รีบตอบแทนกัน

ไม่ีมีรักใหนมีค่าพอทำใ้ห้เราต้องเสียใจ เท่ากับการอกตัญญูกับพ่อแม่ของเราเอง
ความคิดเห็นที่ 49
veerin วันที่ : 07/07/2008 เวลา : 09.25 น.
http://www.oknation.net/blog/veerin

ชอบจังค่ะ..

ชอบทั้งเรื่องราว..และความหวานของบ้าน
ความคิดเห็นที่ 48
ซาฮาร่า วันที่ : 07/07/2008 เวลา : 08.54 น.
http://www.oknation.net/blog/sahara

สวัสดีค่ะ ได้ข้อคิดดี ๆ ไว้เตือนสติเราดีค่ะ
ขอบคุณที่แวะไปที่บ้านน่ะค่ะ blog น่ารัก
มากๆ ค่ะ
ความคิดเห็นที่ 47
pimahn วันที่ : 06/07/2008 เวลา : 23.14 น.
http://www.oknation.net/blog/pimahn
http://www.oknation.net/blog/pimahn2

สวัสดีครับ พี่เล็ก

ซาบซึ้ง ประทับใจมากกับเรื่องราวที่นำมาเผยแพร่
แม้ว่า ครั้งนี้ ได้อ่านเป็นครังที่สิบแล้ว
แต่ก็ประทับใจทุกครั้งที่อ่าน

รักครอบครัวยิ่งกว่าสิ่งใดเลยครับ
+1 โหวตให้กับเรื่องราวดีๆที่แสนจะประทับใจนี้

------------------------------------------
ขอเชิญไปร่วมแสดงความคิดเห็นตามอัธยาศัยนะครับ

"สวรรค์ส่งมาเกิด?"
http://www.oknation.net/blog/pimahn/2008/07/06/entry-1


"ถนนสายนี้ไม่มีเธอ" ตอนที่ 21 - "จะขอจำจนวันตาย"
http://www.oknation.net/blog/pimahn2/2008/07/05/entry-1
ความคิดเห็นที่ 46
ดอกอโศก วันที่ : 06/07/2008 เวลา : 22.15 น.
http://www.oknation.net/blog/myth
..ลมยังคงพัดเย็นฉ่ำ..น้ำยังคงไหลริน..ชีวิตยังไม่สิ้นหนทาง..

คนสำคัญอยู่ใกล้ตัวแต่มองไม่ค่อยจะเห็นคุณค่าเนอะ

:)
ความคิดเห็นที่ 45
..ขิงชมพู.. วันที่ : 06/07/2008 เวลา : 21.29 น.
http://www.oknation.net/blog/khingchomphuu

สวัสดีค่ะพี่เล็ก

อ่านแล้วประทับใจมากๆค่ะ...

ปบ้านใหม่สวยน่ารักมากๆค่ะ

คิดถึงนะคะ...
ความคิดเห็นที่ 44
ting วันที่ : 06/07/2008 เวลา : 17.59 น.
http://www.oknation.net/blog/Germany
จงเตือนตนด้วยตนเอง


หวัดดีค่ะคุณเล็ก
กลัวมีดกรีดใบหู
แต่ถ้ามันจำเป็นถึงที่สุดอาจจะทำได้นะค่ะ
ความคิดเห็นที่ 43
ครูเก๋ วันที่ : 06/07/2008 เวลา : 17.52 น.
http://www.oknation.net/blog/clear


อ่านกี่รอบๆก็ซึ้งค่ะเรื่องนี้
ความคิดเห็นที่ 42
เป๊ปซี่ วันที่ : 06/07/2008 เวลา : 17.51 น.
http://www.oknation.net/blog/Pepsi8

ผมได้อ่านฟอว์เวิร์ดเมล์ฉบับนี้มาแล้วหลายครั้ง...

แต่...แต่ละครั้งก็ยังประทับใจทุกครั้ง...

ขอบคุณอีกครั้งสำหรับความประทับใจครับ...
ความคิดเห็นที่ 41
หมีปิศาจ วันที่ : 06/07/2008 เวลา : 17.43 น.
http://www.oknation.net/blog/mee104
ขอบคุณสำหรับทุกความเห็น ช่วยแนะนำมือใหม่หัดเขียนด้วยครับ

สวัสดีครับ พี่เล็ก
กลับมา 2-3 วันแล้วครับ แต่เพิ่งได้เข้าบล๊อกวันนี้ครับ

เรื่องนี้ก็เคยอ่านแล้วเหมือนกัน
อ่านอีกทีก็ซึ้งกับความเสียสละของแม่ครับ
ความคิดเห็นที่ 40
Bhirisa_ภิริสา วันที่ : 06/07/2008 เวลา : 15.31 น.
http://www.oknation.net/blog/Bhirisa
เมินอดีต มองปัจจุบัน มุ่งสู่อนาคต

บ้านหวานขึ้นเรื่อย ๆ นะคะพี่เล็กขา
เรื่องนี้เคยอ่านจาก FW Mail แล้วน้ำตาคลอเบ้าเอาเหมือนกันค่ะ

ช่วงนี้มีความจำกัดในการใช้ Net มาก ๆ เลยค่ะไม่ค่อยได้แวะไปทักทายใครเท่าไหร่แต่ยังระลึกถึงเสมอนะคะ

สุขสันต์วันอาทิตย์ค่ะ
ความคิดเห็นที่ 39
นกแสงตะวัน วันที่ : 06/07/2008 เวลา : 14.36 น.
http://www.oknation.net/blog/arunprapa
ฝันถึงอะไร อะไร...มากมาย...

สวัสดีค่ะ "แม่" เป็นเช่นนั้นเสมอ
ความคิดเห็นที่ 38
คุณนายจำเป็น.. วันที่ : 06/07/2008 เวลา : 12.28 น.
http://www.oknation.net/blog/ClubOffit

ความรักที่บริสุทธิของผู้เป็นแม่ค่ะ..

พี่พร้อมที่จะทำให้ลูกได้เสมอค่ะ..
ความคิดเห็นที่ 37
อึ่งอ่าง วันที่ : 06/07/2008 เวลา : 10.07 น.
http://www.oknation.net/blog/kunyarat
บางทีชีวิต...ก็ไม่ได้ต้องการอะไรมากไปกว่า    ความทรงจำดีๆ เอาไว้ให้คิดถึง

สวัสดีค่ะพี่เล็ก

วันนี้อัมหยุดค่ะ

หยุดตามเฝ้าลูกวันนึง
ความคิดเห็นที่ 36
roselobster วันที่ : 06/07/2008 เวลา : 09.15 น.
http://www.oknation.net/blog/Memyself
" บทกวีไม่ได้เป็นของคนแต่ง....แต่เป็นของคนที่ต้องการมันต่างหาก "  ♥♥♥♥¯`°• กุ้งกุหลาบ °´¯♥♥♥♥°        ขอเธอจงหยัดสู้อย่างทรนงเพื่อยืนยงดั่งดาว-พราวนภา

วันอาทิตย์ไปเที่ยวไหนค่ะพี่เล็ก
ความคิดเห็นที่ 35
MeeMee วันที่ : 06/07/2008 เวลา : 08.43 น.
http://www.oknation.net/blog/memoria
Life is Art........ ชีวิตที่ไม่เคยหยุดนิ่ง...แม้สักวินาที ..ระหว่างทางที่ก้าวไป ช่างเต็มไปด้วยความทรงจำที่แสนสนุก และ...ดีที่สุด

ความคิดเห็นที่ 34
ซันตะวันยิ้ม วันที่ : 05/07/2008 เวลา : 22.19 น.
http://www.oknation.net/blog/suntawanyim

อ่านแล้ว.... ซึ้งจัง
ความคิดเห็นที่ 33
อึ่งอ่าง วันที่ : 05/07/2008 เวลา : 19.31 น.
http://www.oknation.net/blog/kunyarat
บางทีชีวิต...ก็ไม่ได้ต้องการอะไรมากไปกว่า    ความทรงจำดีๆ เอาไว้ให้คิดถึง

เป็นเรื่องเล่าที่ดีจริงๆค่ะพี่เล็ก

อัมอ่านหลายครั้งแล้ว

แล้วก้อรู้สึกดีที่ได้อ่านทุกครั้งเลย

มีความสุขนะคะ
ความคิดเห็นที่ 32
แม่มด วันที่ : 05/07/2008 เวลา : 19.02 น.
http://www.oknation.net/blog/deardog

กินใจค่ะเรื่องนี้...สอนได้อย่างลุ่มลึกจริงๆค่ะ
สวัสดียามเย็นค่ะคุณเล็ก
ความคิดเห็นที่ 31
nobody007 วันที่ : 05/07/2008 เวลา : 18.27 น.
http://www.oknation.net/blog/nobody007
The slower u go, the more u see the movement of life. ; ) :M.M. Prishvin. 


Do u care 4 some icecream krab?
Here u r !
Take care
Miss u krab.
ความคิดเห็นที่ 30
visitor วันที่ : 05/07/2008 เวลา : 17.12 น.
http://www.oknation.net/blog/visitor

ความรักเป็นสิ่งที่มีค่าเสมอ โดยเฉพาะความรักที่ไม่ต้องการสิ่งใดตอบแทน ... แวะมาเยี่ยมค่ะ ขอบคุณที่ไปเล่าเรื่องตอนพาน้องหมา ไปหาคุณหมอให้ฟัง อยากเห็นหน้าคุณหมอ ตอนคุณเรียกชื่อสลับกับน้องหมาจังค่ะ
ความคิดเห็นที่ 29
สิงหา_สัตยนนท์ วันที่ : 05/07/2008 เวลา : 16.40 น.
http://www.oknation.net/blog/pinitsatayanon
จุ๊ๆ ข้าพเจ้ากำลังอ่านบทกวี

ความรักไม่จำเป็นต้องจบลงที่การมีอยู่จริง
อยู่ในดินแดนลึกลับก็เป็นได้
เพราะฉะนั้นความรักเกิดได้เสมอและดับได้เช่นกัน
...................
ใบหู
แม่
คือใบหูลูก
ความคิดเห็นที่ 28
เกริกบุระวนะวงศ์วรวิวัฒน์ วันที่ : 05/07/2008 เวลา : 16.09 น.
http://www.oknation.net/blog/cottonhut
 ขอเธอจงหยัดสู้อย่างทรนง  เพื่อยืนยงดั่งดาว--พราวนภา 

รู้สึกดี
ที่ได้อ่าน
งานดีๆ
ความคิดเห็นที่ 27
TaTee วันที่ : 05/07/2008 เวลา : 14.15 น.
http://www.oknation.net/blog/poo

เป็นความรักที่บริสุทธิ์มีของแม่ครับ
ความคิดเห็นที่ 26
LittleConqueror วันที่ : 05/07/2008 เวลา : 13.01 น.
http://www.oknation.net/blog/LittleConqueror

ขอบคุณมากนะครับที่ติดตามผลงาน
จะเข้ามาติดตามอ่านนะครับ
ความคิดเห็นที่ 25
Augustman วันที่ : 05/07/2008 เวลา : 11.39 น.
http://www.oknation.net/blog/Augustman
• มอบทุกสิ่ง ด้วยใจ ใสพิสุทธิ์

ได้ข้อคิดดีมาก ๆ ครับ

ความคิดเห็นที่ 24
ทิพย์อาภา วันที่ : 05/07/2008 เวลา : 10.50 น.
http://www.oknation.net/blog/rpa

บ้านสดใสนะคะคุณเล็ก
ชอบวอลเปเปอร์ค่ะ
สีหวานแบบอบอุ่น
.
.
.
ความคิดเห็นที่ 23
ทิพย์อาภา วันที่ : 05/07/2008 เวลา : 10.48 น.
http://www.oknation.net/blog/rpa

แอบซึ้งไปกับบทบาทความเป็นแม่

ในความเป็นจริง คิดว่าแม่ให้ลูกได้แม่แต่ชีวิต

...
ความคิดเห็นที่ 22
roselobster วันที่ : 05/07/2008 เวลา : 09.29 น.
http://www.oknation.net/blog/Memyself
" บทกวีไม่ได้เป็นของคนแต่ง....แต่เป็นของคนที่ต้องการมันต่างหาก "  ♥♥♥♥¯`°• กุ้งกุหลาบ °´¯♥♥♥♥°        ขอเธอจงหยัดสู้อย่างทรนงเพื่อยืนยงดั่งดาว-พราวนภา