• kunlek
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : kunlek_center@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2008-03-09
  • จำนวนเรื่อง : 102
  • จำนวนผู้ชม : 29931
  • จำนวนผู้โหวต : 386
  • ส่ง msg :
Breaking เพื่อข้อคิดดีๆ

ลายเส้นเกี่ยวกับข้อคิดดีๆ

View All
วันศุกร์ ที่ 11 กรกฎาคม 2551
เมื่อลูกขอยืมเงิน คุณจะให้ลูกได้มั้ย
Posted by kunlek , ผู้อ่าน : 373 , 10:39:44 น.   | หมวดหมู่ : ข้อคิด   ข้อคิดดีๆจาก FW  
พิมพ์หน้านี้


วันนี้คุณมีเวลาพอสำหรับครอบครัว และใช้เวลาในแต่ละวัน

ของคุณ แม้จะน้อยนิด แต่มีค่าสำหรับลูกที่รักและเป็นแก้วตา

ดวงใจของคุณหรือไม่ เรื่องที่จะนำเสนอนี้เป็นอุทาหรณ์ที่ดีสำหรับ

ครอบครัวที่ไม่มีเวลาให้กับลูกค่ะ บางท่านอาจเคยได้อ่านมาบ้างแล้ว

แต่คุณเคยทำได้มาก น้อยแค่ไหนคะ  มาเริ่มอ่านกันเลยนะคะ

" พ่อครับ ขอยืมตังค์หน่อย "
เสร็จจากงาน ถึงบ้าน
เกือบสามทุ่มเข้าไปแล้ว เขาเดินเข้าบ้าน
ที่ดูเงียบเหงา เนื่องจาก ภรรยาเสียชีวิตไปเมื่อปีกลาย

ทิ้งลูกชายคนเดียวไว้ กับเขาให้หา เลี้ยงลูกตามลำพัง
ดีว่าเจ้าหนูน้อยพอจะช่วยตัวเองได้บ้าง
อาหารก็กิน อาหารปิ่นโต ที่ผูกประจำ หากินเองได้
ทำให้ ไม่เป็นภาระมากมาย นัก

เข้ามาในบ้าน เหงื่ออาบแก้มยังไม่ทันได้พัก ผู้เป็นพ่อ
เห็นหน้าลูกชายวัยซน ที่รอรับเอ่ยปาก ทัก

" พ่อครับวันนี้ทำงานเหนื่อยมั้ยครับ "

" เหนื่อยสิ ลูกแล้ววันนี้ทำการบ้านเสร็จ แล้วเหรอ "
ผู้เป็นพ่อตอบเนือยๆ พร้อมกับ ถาม ต่อ ด้วยความเคยชิน

" เสร็จหมดแล้วครับ คือ ผม มีเรื่องบางอย่างอยากจะถามพ่อน่ะ พ่อว่างหรือยังครับ "
ลูกชายตัวน้อย ถาม ต่อ

''เดี๋ยวพ่อจะไปอาบน้ำ หาข้าวกินข้าวซัก หน่อย
แล้วคงจะเข้านอนวันนี้เหนื่อย เหลือเกิว่าแต่แก จะถามอะไรพ่อเหรอ "

ผู้เป็นพ่อ ถามด้วยน้ำเสียงอ่อนล้า

" คือผมอยากรู้ ว่า พ่อทำงานได้ ค่าจ้างวันละเท่าไรครับ "

ลูกชาย ถามด้วยน้ำ เสียงใสซื่อ


เค้าหันมามองหน้าลูกชาย พร้อมกับ ขมวดคิ้วด้วย ความสงสัย
แล้วผู้เป็นพ่อ แต่ก็ตอบไปว่า

" วัน ล่ะ สี่ร้อย "


" งั้นผม ขอยืม ตังค์ พ่อ ซักสองร้อยได้ มั้ยครับ "

ลูกชายตัวน้อยเอ่ยปากด้วยสายตาวิงวอน


" หา แกว่าไง นะ "

ผู้เป็น พ่อ ขึ้นเสียงด้วยอารมณ์ฃ


ก่อนที่จะ หันมา พูดกับ ลูกชายด้วยเสียงเข้มขึ้น กว่าเดิม

" นี่ฟังนะ แกคิดว่า เงินทอง หาได้ง่ายๆ เหรอ กว่าพ่อจะได้เงิน สี่ร้อย บาท
ต้องทำงานเหนื่อยตั้งแต่เช้ายันค่ำแต่พอกลับมาถึงบ้านเจอแกรอขอยืมเงิน
พ่อง่ายๆแบบนี้นี่นะแกลองไปคิดดูให้ดี สิว่าแกทำประโยชน์อะไรให้พ่อบ้าง
พ่อถึงจะต้องให้ เงินสองร้อยนี่ให้แก ยืม "


เด็กชายยืนนิ่ง มองหน้าพ่อ ไม่มีเสียงหลุดออก จาก ปาก
แต่น้ำตาไหลซึม ลงอาบร่องแก้มทั้ง สองข้าง
ก่อนที่จะหัน หลังเดินกลับห้อง ตัวเอง อย่างซึมเซา

หลังจากอาบน้ำเสร็จ แวะเข้าครัว หาข้าวปลากินเรียบร้อย
เขาหยิบบุหรี่ขึ้นมาจุดสูบ เดินไป ที่ ระเบียง ความรู้สึกเคร่งเครียดที่ได้ รับ
มาจากงานนอกบ้าน เริ่มผ่อนคลาย คิดไป ถึงอดีตที่ผ่านและงานที่ทำมาทั้งวัน
แล้วก็ ย้อน กลับคิดไปถึงลูกชายตัวน้อยลูกเป็นเด็กดี
ไม่เคยเกเร ไม่ เคยเอ่ยปากขอเงิน เพิ่มนอกจากเงินค่าขนม ที่เขาให้
ประจำวันเท่านั้น แต่วันนี้ทำไม ถึงเอ่ยปากยืมเงินเมื่อสักครู่
เขา เหนื่อยเกินไป หรือเครียดเกินไปหรือป่าว


ถึงได้ใช้อารมณ์กับ ลูกไปอย่างนั้น เมื่อได้คิด เขาดับ บุหรี่
แล้วเดินไปที่ห้องลูกชายไฟในห้องนอนดับแล้ว
เมื่อเปิดประตูเข้าไปเอื้อม มือเปิดไฟในห้อง หนูน้อยนอนตะแคง
หน้าตายังคงลืมจ้องมองมาที่ประตูแก้มที่แนบกับหมอน ชุ่มด้วย น้ำตา
พร้อมเสียงสะอื้นเบาๆอยู่คน เดียว

เขาเดิน ไปนั่งที่ขอบเตียงมือลูบผม ลูกชายเบาๆ พร้อมกับ
เอ่ยปากด้วยน้ำเสียงเครือ จุกคอ

" พ่อขอโทษนะลูก เมื่อกี้ พ่อเหนื่อยมามากเลยใช้อารมณ์ กับลูกมากไปหน่อย
จริงๆตะกี้พ่อไม่ได้ถามลูกด้วยซ้ำว่า ลูกอยากยืม เงินพ่อไปทำไมลูกอาจจะมี
เหตุจำเป็นที่จะ ต้องใช้เงินก็ได้ เงินแม้ว่าจะหาได้ลำบาก
ไม่ได้ได้มา ง่ายๆ แต่ถ้าลูกมีเหตุผลเพียงพอ พ่ออาจจะให้ยืม ก้อ ได้ เพราะว่า ลูก
น่ะสำคัญสำหรับพ่อเหนือ สิ่งอื่นใด และพ่อรักลูกจ้ะ "


" ว่าแต่ ไหน ลูกลองบอกพ่อสิว่า ลูกอยากยืม เงินสองร้อยไปทำ อะไร "

ผู้เป็นพ่อถามลูกชายที่มอง
หน้าพ่อนิ่ง ด้วยน้ำเสียงปราณี เต็มเปี่ยมด้วยความ รัก

ลูกชายตัวน้อย ส่งเสียงสะอื้นจากลำคอ

" พ่อครับ ตั้งแต่แม่ ตาย ผมเห็นพ่อต้องทำงาน
หนักเพื่อหาเงินทุกวัน จนไม่ได้พัก ไม่ได้อยู่กับผม เลย เราแทบ
ไม่มีเวลาได้อยู่ด้วย กัน
ผมเลย ค่อยๆเก็บค่าขนมของผมไว้ ตลอดมาจนถึงตอน
นี้ผมเก็บได้สองร้อยบาทแล้ว แต่พอผมรู้จากพ่อ ว่า
พ่อทำงานได้ ค่าจ้างวันล่ะสี่ร้อยผม จึงอยากยืมพ่อเพิ่มอีกสองร้อย
ให้เป็นสี่ร้อยเพื่อจะได้ใช้เป็นค่าจ้างให้พ่อได้พัก
ได้อยู่กับผม ซักวันนึง ครับ "

เงินทอง อาจจะจำ เป็น ต่อการดำรงชีวิต
แต่ ครอบครัว ยังคงต้องการ ความรัก ความ อบอุ่น และ
เวลาที่มีให้ แก่กัน

" อย่าห่วงงานจนลืม ครอบ ครัว และ คนที่คุณ รัก ''

ขอขอคุณ line สวยๆ จากบ้าน คุณโนบอดี้


อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 67
vickie วันที่ : 15/07/2008 เวลา : 18.45 น.
http://www.oknation.net/blog/vickie
 เด็ดดอกไม้  สะเทือนถึงดวงดาว 

อ่านแล้วซึ้ง น้ำตาซึมเลยอ่ะ
บอกแล้ว ป๋มเป็นคนอ่อนไหว
แต่ไม่อ่อนแอนาฮับ เห่ะๆ
ความคิดเห็นที่ 66
ธี_คำภรณ์ วันที่ : 14/07/2008 เวลา : 20.30 น.
http://www.oknation.net/blog/sangdoremon
ชีวิตคือการเรียนรู้ อยู่เพื่อเรียนรู้ชีวิต: กลุ่มเขียนข้าว

...ผมว่าจะจัดทัวไปเที่ยวกัน...
...ไปด้วยไหมครับ...
...ไปชมวัฒนธรรมเก่าๆ...

.......ธี คำภรณ์.......*-*
ความคิดเห็นที่ 65
ลีโอนิกด์ วันที่ : 14/07/2008 เวลา : 14.13 น.
http://www.oknation.net/blog/artpom

อ่านแล้วซึ้งจัง..คุณเล็ก....
คิดถึงแม่...จัง..

ความคิดเห็นที่ 64
ครูเก๋ วันที่ : 14/07/2008 เวลา : 13.15 น.
http://www.oknation.net/blog/clear


แวะมาอีกรอบค่า
ความคิดเห็นที่ 63
ธารน้ำ วันที่ : 14/07/2008 เวลา : 11.07 น.
http://www.oknation.net/blog/paksawayuu
เวลาเล่าขานความรู้สึก จารึกทุกอารมณ์ด้วยคมคำ

ความอบอุ่นในครอบครัวเป็นสิ่งมีค่าครับ
ความคิดเห็นที่ 62
สารวัตรเอ๋ วันที่ : 14/07/2008 เวลา : 10.12 น.
http://www.oknation.net/blog/cop-guide
 ♂♀  ส-า-ร-วั-ต-ร-เ-อ๋ ♀♂ รูปหล่อ ไม่ง้อหญิง

อ่านแล้วได้ข้อคิดซาบซึ้งจริงๆครับ....
ว่างๆเชิญแวะเข้ามาอ่านนะครับ ^o^

Tour of duty ตอน แอบมานั่งชิมอาหารบนเขา ที่ร้านบนเขา หาดใหญ่
http://www.oknation.net/blog/cop-guide/2008/07/13/entry-1
ความคิดเห็นที่ 61
officemom วันที่ : 14/07/2008 เวลา : 09.28 น.
http://www.oknation.net/blog/officemom
officemom ชอบเล่าเรื่องสนุกๆ 

ขอบคุณที่แวะไปชมค่ะ คุณเล็ก

วันนี้ลูกถามเมื่อเช้าว่า
เย็นนี้แม่มารับอีกได้ไหม
อยากให้แม่มารับทุกวัน

เอ่อ จะทำไงดีเนี่ย
ความคิดเห็นที่ 60
toujaa วันที่ : 14/07/2008 เวลา : 07.38 น.
http://www.oknation.net/blog/toujaa

เศร้าจังค่ะ เรื่องเล็กๆอย่างนี้ มองข้ามไม่ได้จริงๆนะ
ความคิดเห็นที่ 59
ผู้หญิงตัวเล็ก วันที่ : 14/07/2008 เวลา : 06.37 น.
http://www.oknation.net/blog/rinn

ซาบซึ้งเจง ๆ
ความคิดเห็นที่ 58
ธี_คำภรณ์ วันที่ : 13/07/2008 เวลา : 16.40 น.
http://www.oknation.net/blog/sangdoremon
ชีวิตคือการเรียนรู้ อยู่เพื่อเรียนรู้ชีวิต: กลุ่มเขียนข้าว

เรื่องราวมีสาระและข้อคิด
เพ่งพินิจเถิดแล้วจะเกิดผล
กระฉุดลากวิชาออกจากวังวน
ให้ลูกโซนด้วยปัญญาพานำทาง

......จริงแล้วครับ ปัญหาส่วนใหญ่ของครอบครัวมักจะเกิดจากพ่อแม่ไม่มีเวลาให้ครอบครัว....
....ลูกๆขาดความรักเพราะพ่อแม่ไม่มีเวลาให้ความรักกับลูก.....
.....อย่ามัวแต่หาแต่เงินมาจุนเจือครอบครัวจนลืมเสริมเติมครอบครัวด้วย "รัก"....

.........ธี คำภรณ์..............
ความคิดเห็นที่ 57
nobody007 วันที่ : 13/07/2008 เวลา : 14.00 น.
http://www.oknation.net/blog/nobody007
The slower u go, the more u see the movement of life. ; ) :M.M. Prishvin. 


ความคิดเห็นที่ 56
nobody007 วันที่ : 13/07/2008 เวลา : 13.57 น.
http://www.oknation.net/blog/nobody007
The slower u go, the more u see the movement of life. ; ) :M.M. Prishvin. 


ความคิดเห็นที่ 55
นักรบนักรัก วันที่ : 13/07/2008 เวลา : 10.45 น.
http://www.oknation.net/blog/mymemory
สิ่งเดียวที่จะทำให้คนชั่วได้รับชัยชนะ นั่นคือการที่ คนดีๆนิ่งดูดาย ! !

เคยอ่านเรื่อง นี้มาแล้วจากที่ไหนจำไม่ได้
แต่อ่านแล้วก็ อึ้ง.... ทุกที
เพราะมันเป็นเรื่องจริง ของสังคมคนเมือง
ความคิดเห็นที่ 54
อึ่งอ่าง วันที่ : 13/07/2008 เวลา : 10.44 น.
http://www.oknation.net/blog/kunyarat
บางทีชีวิต...ก็ไม่ได้ต้องการอะไรมากไปกว่า    ความทรงจำดีๆ เอาไว้ให้คิดถึง


สวัสดีค่ะ พี่เล็ก
ความคิดเห็นที่ 53
chedtha วันที่ : 13/07/2008 เวลา : 01.24 น.
http://www.oknation.net/blog/chedtha
http://www.oknation.net/blog/chedtha3 (ภาพที่สวยงามในความทรงจำ)

สวัสดีครับ พี่เล็ก

ประทับใจกับเรื่องราวนี้จริงๆ
เวลา... ที่เราควรจะให้กับคนที่เรารัก
บางคร้ัง เราหมกมุ่นอยู่กับการทำงานมากไป
จนลืม.. คิดถึงความรู้สึกละเอียดอ่อนของลูก
ที่อยากให้เรามีเวลาเอาใจใส่ดูแลเขา

+1 โหวต ให้กับเรื่องราวที่แฝงข้อคิดดีๆนี้ครับ

ชวนไปชมภาพดอกกุหลาบในสวน
อีกวันสองวันจะโพสต์ภาพซุ้มกุหลาบให้ชมนะครับ
http://www.oknation.net/blog/chedtha3/2008/07/12/entry-1

ความคิดเห็นที่ 52
ปอจู วันที่ : 13/07/2008 เวลา : 00.26 น.
http://www.oknation.net/blog/Paojoo1974
มีไม่กี่ชาติบนโลกใบนี้ที่มีภาษา (พูดและเขียน) เป็นของตัวเองและเราคือหนึ่งในนั้น...ภูมิใจมั้ยคะ...?? (ชมรมรักษ์ภาษาไทย)


สวัสดีค่ะ.....พี่เล็ก..

เวลาที่ปอจูกลับมาจากต่างจังหวัด
ปอจูจะพาป๋ากะน้องไปทานข้าวนอกบ้านด้วยกันเสมอ
เราขับรถทุกวันอะเนาะ...
ไม่รู้ว่าออกไปจะได้กลับมารึป่าว..
ดังนั้นเวลาที่ได้กลับมาก็จะพยายามใช่เวลาอยู่ด้วยกันมาก ๆ อะค่ะ
ความคิดเห็นที่ 51
roselobster วันที่ : 12/07/2008 เวลา : 22.47 น.
http://www.oknation.net/blog/Memyself
" บทกวีไม่ได้เป็นของคนแต่ง....แต่เป็นของคนที่ต้องการมันต่างหาก "  ♥♥♥♥¯`°• กุ้งกุหลาบ °´¯♥♥♥♥°        ขอเธอจงหยัดสู้อย่างทรนงเพื่อยืนยงดั่งดาว-พราวนภา

พรุ่งนี้เข้า สปาอีกหรือเปล่าค่ะพี่เล็ก
ความคิดเห็นที่ 50
วาริท_วิมล วันที่ : 12/07/2008 เวลา : 22.45 น.
http://www.oknation.net/blog/waritwimol

เยี่ยมจริงๆครับ โดนใจจังๆ

สำหรับลูก...ไม่มีอะไรมีค่าเท่ากับ "เวลา" ที่ได้อยู่กับพ่อและแม่อีกแล้ว ....

เงินสำคัญ แต่ไม่ใช่อันดับแรก อันนี้ยืนยัน...
ความคิดเห็นที่ 49
ลุงฟาง วันที่ : 12/07/2008 เวลา : 11.50 น.
http://www.oknation.net/blog/semtele

น่ารัก
ความคิดเห็นที่ 48
watcha วันที่ : 12/07/2008 เวลา : 11.12 น.
http://www.oknation.net/blog/learnlivelove
อย่าทำในสิ่งที่ไม่มีสิทธิ์ อย่าคิดในสิ่งที่ไม่มีค่าอย่ารอในสิ่งที่ไม่มีมา อย่าไขว่คว้าในสิ่งที่ไม่มีจริง" วัชชา "

ถูกต้องแล้วค่ะ
ครอบครัว ความรัก ความอบอุ่น ที่มีให้กัน สำคัญกว่าสิ่งใด....
จงเลี้ยงลูกด้วยความรัก ให้ในสิ่งที่ควรให้ .....

เรื่องนี้ให้ข้อคิดที่ดีค่ะสำหรับครอบครัว
ความคิดเห็นที่ 47
สาวบาว วันที่ : 12/07/2008 เวลา : 11.05 น.
http://www.oknation.net/blog/babbaobao
มิ ต ร ภ  า พ  ยั ง ค ง อ ยู่ กั บ เ ร า


ซึ้งน้ำตาไหล

เซ้นซิทีฟนะคะ
ถ้าเป็นเรื่องเกี่ยวกับครอบครัว

มีความสุขวันอาทิตย์ค่ะคุณเล็ก
ความคิดเห็นที่ 46
patijjachon วันที่ : 12/07/2008 เวลา : 11.03 น.
http://www.oknation.net/blog/patijjachon
ปฏิจจชน ... คนที่ยังเป็นหนี้แผ่นดิน

ผมมีเวลาให้กับลูก เท่าที่พวกเขาต้องการ ...
เวลาที่ผมอยู่กับเขา ผมถือว่าเป็นเวลาของผมทั้งหมด

เมื่อเขานอนหลับกันแล้ว ... หรือเวลาที่เขาต้องการเล่น/ใช้ชีวิตตามลำพัง ถึงจะเป็นเวลาที่ผมทำอะไรด้วยตัวผมเอง ... เช่น อ่านบล็อก หรือแสดงความคิดเห็นในบ้านของเพื่อน ๆ เป็นต้น ครับ
ความคิดเห็นที่ 45
ย่าดา วันที่ : 12/07/2008 เวลา : 10.46 น.
http://www.oknation.net/blog/dada
วิญญานอิสระโบยบิ http://www.oknation.net/blog/freesoultofly

น้องสาวน้องติ๊ก(น้องแต๊ก) ก็จบตรีที่ศิลปากร
ค่ะเมื่อปีที่แล้ว อิอิ
ความคิดเห็นที่ 44
SNOW_Noi วันที่ : 12/07/2008 เวลา : 10.31 น.
http://www.oknation.net/blog/snownoi

เล่นเอาอึ้งไปพักนึง

เวลานี่มีค่าจริงๆ ค่ะ ยิ่งสำหรับคนที่เป็นลูกด้วยแล้ว..เขาย่อมต้องการความรักและความเอาใจใส่มากกว่าคนอื่นๆ

ให้เวลากับครอบครัวเท่าที่จะเป็นไปได้ เพราะเราไม่อาจรับรู้ได้เลยว่าวันหนึ่งที่เราไม่มีเขาหรือวันหนึ่งที่เขาไม่มีเรา ณ ตอนนั้นเวลาสักกี่สิบล้านวินาทีก็ไม่มีความหมายอีกต่อไป



ความคิดเห็นที่ 43
KonLangKow วันที่ : 12/07/2008 เวลา : 08.58 น.
http://www.oknation.net/blog/konlangkow
เที่ยว Melbourne..ที่นี่  Love U..OK?..รักนะ..ได้มั้ยล่ะBy..Yai_Nid

น้ำตาซึมเลยค่ะคุณเล็ก
ความคิดเห็นที่ 42
อึ่งอ่าง วันที่ : 12/07/2008 เวลา : 07.52 น.
http://www.oknation.net/blog/kunyarat
บางทีชีวิต...ก็ไม่ได้ต้องการอะไรมากไปกว่า    ความทรงจำดีๆ เอาไว้ให้คิดถึง

สวัสดีค่ะพี่เล็ก

ความคิดเห็นที่ 41
Ch.Minivet วันที่ : 11/07/2008 เวลา : 21.58 น.
http://www.oknation.net/blog/ChMinivet
Ch.Minivet @ OK NATURE Save Nature Save Life 

อึ้งเลยค่ะ ..
ความคิดเห็นที่ 40
skinhead วันที่ : 11/07/2008 เวลา : 21.09 น.
http://www.oknation.net/blog/skinhead
          ส     กิ     น     เ     ฮ     ด         

บางทีเงินมันควรเว้นว่างบ้างนะครับ
ความคิดเห็นที่ 39
theeratatt วันที่ : 11/07/2008 เวลา : 20.21 น.
http://www.oknation.net/blog/thebier

ที่ผมมีวันนี้ ส่วนหนึ่งอาจจะมีผลมาจากเวลาที่พ่อเคยสละมาให้เมื่อตอนเด็กๆ ครับ

ขอบคุณสำหรับบทhttp://www.oknation.net/blog/theeratatt2/2008/07/10/entry-1ความดีๆ ครับ
ความคิดเห็นที่ 38
MeeMee วันที่ : 11/07/2008 เวลา : 20.02 น.
http://www.oknation.net/blog/memoria
Life is Art........ ชีวิตที่ไม่เคยหยุดนิ่ง...แม้สักวินาที ..ระหว่างทางที่ก้าวไป ช่างเต็มไปด้วยความทรงจำที่แสนสนุก และ...ดีที่สุด

รักพ่อมากขึ้นอักโขเลยค่ะคุณเล็ก
ความคิดเห็นที่ 37
แม่มด วันที่ : 11/07/2008 เวลา : 19.44 น.
http://www.oknation.net/blog/deardog

อ่านแล้วอึ้งนะคะเรื่องแบบนี้...
สะเทือนใจ...และเตือนใจคนได้ดีจริงๆค่ะ
ความคิดเห็นที่ 36
แม่มดขาว <