Im-Oon - Jui

ใกล้วันแม่เข้ามาแล้ว เลยมีเรื่องที่เกี่ยวกับความรักของแม่ที่มีต่อลูก แต่ลูกสิกลับ

เห็นแม่น่าเบื่อ ลองมาอ่านกันดูสิคะ

............................................................................................................................................................................

หญิงแก่วัยเลย 60 คนหนึ่งคุยกับลูกสาว ที่เพิ่งกลับมาเยี่ยมหลัง
 
จากแต่งงานและย้ายครอบครัวออกไปไม่กี่ปี

.................

หญิงแก่: :         .แก้วตา(ชื่อลูกสาว) นั่นอะไรลูก เห็นลางๆ

แก้วตา::         ...อ๋อ พระจันทร์แหนะแม่
 
................

ผ่านไป 2-3 นาที
หญิงแก่::       ..แก้วตา นั่นอะไรลูก
แก้วตา::        ...พระจันทร์ดวงเดิมนั่นแหละแม่ ยังไม่ไปไหนเลย
 
.............

ผ่านไปอีก 2-3 นาที
หญิงแก่::         ...แก้วตา นั่นอะไรอีกละลูก
แก้วตา::         ...(เริ่มมีอารมณ์หงุดหงิด) พระจันทร์ค่ะพระจันทร์  พระจันทร์ดวงเดิมที่เพิ่งถามนั่นแหละ
 
......................

เวลาผ่านไปอีก 2-3 นาที
หญิงแก่::         ...แก้วตา นั่นอะไรลูก
แก้วตา.::        ..เอ๊ะแม่นี่ยังไงนะ ถามซ้ำๆซาก หนูจะบอกครั้งสุดท้ายแล้วนะว่าพระจันทร์ 
 
.................

ผ่านไปอีก 2-3 นาที
หญิงแก่:      ...แก้วตา นั่นอะไรลูก
แก้วตา::        ...โอ๊ย ! แม่เลอะเลือนแล้ว คุยไม่รู้เรื่อง หนูไม่คุยกับแม่แล้ว
 
.................. 

แล้วแก้วตาก็ผละจากแม่ไปอย่างอารมณ์เสียเป็นที่สุด
 
เวลาผ่านไป จวบจนตอนเย็น ได้เวลาอาหารค่ำ เมื่อไม่เห็นผู้เป็นแม่ลงมา

แก้วตาจึงเดินไปตามที่ห้อง ณ ที่นั้น เขาได้พบหญิง แก่คนนั้น นั่งเหม่อลอย
 
ข้างๆมีไดอะรี่เก่าๆเล่มหนึ่งที่เพิ่งเขียนบันทึกในวันนี้เสร็จ

แก้วตาถือวิสาสะเข้าไป อ่าน ความว่า...

...................

ครั้งหนึ่งเมื่อ 30 ปีมาแล้ว เรามีลูกสาวคนหนึ่งที่เรารักมาก
 
เราตั้งชื่อเค้าเองว่า...แก้วตา เธอเป็นแก้วตาดวงใจของเรา

ในวันที่อากาศแจ่มใสวันหนึ่ง ตอนนั้น แก้วตากำลังพูดได้เก่งทีเดียว

ช่างถาม ช่างเจรจา  เราพาเค้าไปนั่งที่สวนหลังบ้าน

พอดีพระจันทร์เต็มดวงสวยมาก...

....................

แก้วตาถามเราว่า แม่จ๋า นั่นอะไร...พระจันทร์ไงลูก เราตอบ เวลาผ่านไปอีกไม่ถึง 1 นาที
 
แก้วตาก็ถามคำถามเดิมเราอีก เราก็ตอบเช่นเดิมอีก เป็นอย่างนี้อยู่ถึง 25 ครั้ง...
 
เราไม่รู้สึกเบื่อหน่ายเลยที่จะ ตอบคำถามเดิมๆเหล่านั้น เรากลับรู้สึกดีใจอย่างที่สุด
 
ที่ลูกสนใจเราตอบอย่างไม่เบื่อหน่ายเลย....
 
.....................
 
 
แต่ในวันนี้ ณ ที่แห่งเดิม คน 2 คน ที่เคยถาม
 
คำถามเดียวกัน หากแต่ว่าเราเป็นฝ่ายถาม แก้วตาเป็นคนตอบ...

เพียง 5 ครั้งเท่านั้น ลูกก็ตวาดเรา หาว่าเราเลอะเลือน รังเกียจ

แม้แต่จะคุยกับเราต่อไป.... อ่านแล้วคิดถึงตอนที่ตัวเราเอง

เคยทำกับแม่....ความรู้สึกแม่ในตอนนั้น คงเหมือนเราในตอนนี้

ถ้ากลับไปได้ เราอยากบอกแม่ว่า.....

**แม่จ๋า......หนูขอโทษค่ะ** .................
 
*******************************************
 
เรื่องนี้สอนให้เรารู้ว่า ความรักของแม่นั้นมีค่ามหาศาล
 
ในใจของแม่นั้นมีแต่คำๆนี้ที่ให้ลูก คือ รักลูกทำเพื่อลูกได้ทุกอย่าง
 
แต่ผู้เป็นลูกสิ แค่เพียงน้อยนิด เธอก็เบื่อที่จะทำเพื่อแม่ ด้วยเหตุนี้เอง
 
พ่อ-แม่ จึงถูกทอดทิ้งให้เดียวดายในยามแก่ชรา
 
*******************
 
 
อย่าให้พ่อ-แม่ต้องเดียวดาย ขอให้รักท่าน แม้เพียงเสี้ยวหนึ่งที่ให้กับท่าน
 
ท่านก็ดีใจมากแล้วค่ะ

*************************

ประชาสัมพันธ์โครงการดี ดี

.

ที่เราเพื่อนชาวบล๊อคโอเค

.

สามารถร่วมแบ่งปันน้ำใจกันได้

.

.

ร่วมด้วยช่วยกัน แบ่งปันน้ำใจ

.

แล้วพบกันในวันที่ 2 สิงหาคมนี้นะค่ะ  (ภาพประชาสัมพันธ์จากบ้านกุ้งกุหลาบ)
.........................................................................

ขอขอบคุณภาพจากอินเตอร์เน็ต

ขอขอบคุณเพลงจาพ imeem .com