บันทึกเก่าๆ ที่เก็บไว้ใน ความทรงจำที่ดี และงดงามเสมอ

.

ตอนเด็กๆอยู่ในค่าย ทหาร.

.

มีเพื่อนมากมายทั้งชายและหญิง มีรุ่นน้องมีรุ่นพี่

ชีวิตวัยเด็กที่อยู่ในครอบครัวบ้านพักทหาร นั้น

มี อะไรให้เล่นมากมาย...เพราะบ้านพักที่ค่ายทหารอยู่ใกล้ภูเขา

มีอ่างเก็บน้ำ มีเหวเล็ก.. มีน้ำตกหลังค่ายต้องเดินทางเท้าขึ้นดอยค่ะ

.

เพื่อนสมัยเรียนโรงเรียนพระ หฤทัย..

เดินขึ้นดอยไปทางหลังค่ายค่ะ ก็จะมีน้ำตกผากบ มีหินเป็นรูปกบมาก มาย

เลยขึ้นดอยไปอีก ก็มีน้ำตกตาดหมอกเย็นสบาย เสียงน้ำตก ไหลตก จาก

ที่สูง กระเซ็นโดนตัวเรา..ทำให้เราเย็นสบายมากเลยค่ะ.

.

ตอนเด็กๆเล่นปีนป่าย หน้าผา เข้าป่า ไปอ่างเก็บน้ำพายเรือเล่นสนุกสนาน

.

คิดถึงตอนเด็กๆแล้ว ช่าง มีความสุขมากมายเกินบรรยายเลยล่ะค่ะ..

อ้อ พาเพื่อนมาขี่ม้าด้วยนะคะ..

.

บันทึกที่แกะออกมาจาก ใจในเอนทรี่นี้ก็คือ

มีเพื่อนชายลูกนายทหารคนหนึ่งค่ะ

แก่กว่าฉัน 1 ปี เรียนโรง เรียนปริ้นสรอยล์ ฯ..

.

บอกรักฉันล่ะ...ยังเด็กมากค่ะ ..แต่ก็มีความรู้สึก เฉยๆนะคะ

คือเด็กสักประมาณ ม.3..ค่ะ

.

การจีบครั้งนี้ ผู้ใหญ่รับรู้ค่ะ

เราทั้งสองไม่ได้ทำอะไรเสียหายนี่คะ รักแบบเด็กๆ

อยู่ในกรอปทุกอย่าง แต่ ไม่เคยไปไหนมาไหนสองต่อสองนะคะ

ก็ไม่ได้มีอะไรมาก เพียงแต่ รู้ว่า ป้อม..ชื่อป้อม ค่ะ

จีบ ฉันอยู่... นานเหมือนกันค่ะ..

.

สังคมของเด็กค่ายทหาร

มี การจัดงานวันเกิด เพื่อนบ้านโน้น เพื่อนบ้านนี้....

ก็จะมาปาร์ตี้เล็กๆ คะ พ่อ แม่เจ้าของวันเกิดก็จะทำ ขนม

มาเลี้ยงกัน เพื่อนผู้ชายก็จะเอากีร์ต้า เปิดเทปเพลง เต้นกันค่ะ

.

.

ป้อม..คนนี้ก็เห็นหน้ากัน ทุกวันค่ะ...คุยกันทุกวัน ..

เพื่อนๆของป้อมที่โรงเรียนปริ้น ฯ จะรู้ทุกคนว่า ป้อมจีบฉันอยู่

แม้ปัจจุบันนี้ เพื่อนๆป้อมก็ยังจำชื่อของฉันได้.

.

แต่ฉันสิคะ..ไม่ได้เห็น คุณค่าความรักที่ป้อมบอกรักฉันเลย

ฉันเมินเฉย...เฉยมากๆ ไม่รู้สึกอะไรเลย เย็นชา ซะมากกว่าค่ะ

.

 จะไปไหน ป้อม

ก็ จะเอารถ มอไซค์มาให้ยืมค่ะ..ไปส่งด้วยต่างหาก

.

พอจบ ม.6 ป้อมก็ไป เรียนทางด้านทหารที่ กทม...

ขาดการติดต่อกันสักระยะ...และฉันเองก็ไม่คิดที่จะ ติดต่อด้วยค่ะ

เวลาพัก ของป้อม..ได้กลับไปเชียงใหม่ ป้อมก็จะไปหาฉันที่ บ้าน

แต่...

.

ป้อมไม่เคยเจอฉันเลย ฉันรู้นะว่าป้อมมา แต่ไม่ได้ใส่ใจก็ว่า ได้

เพราะ ..บอกไม่ถูกค่ะ คือไม่ได้รักมั้งคะ เลยไม่ใส่ใจแม้แต่ความเป็น เพื่อน

ค่อนข้างหลบเสียด้วยซ้ำไป

..

ฉันแทบลืมไปเลยว่ารู้จักป้อม......ป้อมพยายามติดต่อฉันหลาย ครั้ง

.

ประกอบกับบ้านป้อมย้ายไปอยู่ในค่าย กาวิละ ด้วยคะ แต่ป้อม ก็

ยัง พยายามจะติดต่อให้ได้นะคะ...

นานมาก...........จนป้อมรู้ว่าฉันมีครอบครัว แล้ว..........จึงเลิกการติดต่อ

.

นานไปหลายปี.........ฉันไม่เคยคิดถึงป้อมเลย... จน

ฉัน ไป กทม..ฉันติดต่อไปที่ น้องสาวป้อม..และขอเบอร์ของป้อมไว้

.

.

.

ฉันโทรไปหาป้อมที่ กรม จเร...ป้อมดีใจมาก บอกว่านึกแล้วต้องเป็น โอ๋

.

ฉันนัดกับป้อมว่าจะลงไป กทม..ป้อมมารับที่สนามบิน ดอนเมือง

เป็นเวลา ปี 2529 ที่ไม่ได้ติดต่อกันเลย

จนมาเจอกันอีกที ปี 2543 ..(ประมาณค่ะ)..

.

ไม่ได้เจอกันนาน เราสองคนมีเรื่องคุยกันมากมายค่ะ

ถามถึงเรื่องครอบครัวกัน ..

.

และฉันก็กลับเชียงใหม่หลังจากฉันทำธุระเสร็จ..

.

ก็ติดต่อกันบ้างหลังจากที่กลับมาแล้ว

เวลาไป กทม.ก็จะนัดให้ ป้อม ไปส่งที่นั่นที่นี่...

ขับรถให้..ไปส่งทำธุระถึง หัวหิน

และอีกหลายๆที่ ใกล้เคียง กทม..

.

มีอยู่วันหนึ่ง ฉันขับรถไป กทม.กับเพื่อนอีก 1 คน

เราทำธุระกันเสร็จเย็นและต้องรีบกลับเชียงใหม่เพราะมีงานด่วน

ฉันเมื่อยและง่วงมากขับ ไม่ไหวแน่นอน

..

ก็ได้ป้อมนี่ล่ะคะ ขับรถมาส่งฉันที่เชียงใหม่ ลางานมาเลย ค่ะ

บอก แฟนป้อมว่า ต้องไปส่งเพื่อนที่เชียงใหม่...พอมาถึงเชียงใหม่

เช้ามืดป้อมต้องขึ้นรถกลับ กทม.เช้ามืดทันที เพราะมีงานด่วนเหมือนกัน

.

ป้อมน่ารักมากค่ะ ฉัน มองข้ามความรักของป้อมไปได้ไงเนี่ย..

แต่เราก็รักกันแบบเพื่อนค่ะ........เป็นเพื่อนที่ดีต่อ กัน

.

ฉันไป กทม.พาลูกน้องไป5 คน ป้อมจัดแจง

ให้พักที่บ้านป้อมทั้งหมด เลยค่ะ..ดูแลอย่างดี...ขอบคุณมากนะคะป้อม

.

ถ้าป้อมหรือเพื่อนป้อม ได้มาอ่านเอนทรี่นี้นะ

อยากบอกป้อมว่า ป้อมเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดเลย ล่ะ....

.

ที่เปิดเพลงลูกทุ่งนี้ ก็เพราะว่าป้อมชอบฟังเพลงลูกทุ่ง

ป้อมบอกว่าพอมาเป็น ทหารนะ ชอบฟังเพลงลูกทุ่งไปเลย

อิอิ..ทั้งๆที่ตอนเรียนนะ เป็นนักดนตรีสากล ล่ะ..

.

จบบันทึกเก่าที่เก็บในใจไปอีกเรื่องหนึ่งค่ะ

.

ที่เอาบันทึกในใจออกมา เป็นตัวอักษรนี้ก็

เพียงเพื่ออยากระลึกถึงเพื่อนๆที่แสนดีทุกคนค่ะ..

เรื่องหน้าจะแกะบันทึก ในใจอีก ค่ะยังมีอีกหลายตอนหลายเรื่องมากมายค่ะ

.

ขอขอบคุณเพื่อนๆถ้าได้ พัดหลงเข้ามาอ่านนะคะ...

รักเพื่อนบ้านในบล๊อกโอเค ฯแห่งนี้ทุกคน ค่ะ.

.

ขอขอบคุณเพลง จาก imeem.com.. ที่เอามาเปิดฟังเพื่อความบันเทิงเท่านั้นค่ะ

ขอขอบคุณพี่คนโทใส่น้ำที่ลง เพลงให้ด้วยค่ะ..