คิดอยู่นานว่าจะอัพบล๊อกด้วยเรื่องอะไรดี..............

เหนื่อยจากงานน่ะ สมองยังคิดเรื่องราวอะไรไม่ออก.......แต่วันนี้น้องที่ทำงานมากระซิบกระซาบถามว่า....."พี่  หนูอยากเสริมดั้ง  พี่ล้มเลิกความตั้งใจรึยัง  ไปทำกันเถอะหนูจะได้มีเพื่อน"  อ่ะ..อึ้ง....เพราะอยากทำอยากสวย.......คิดมานานจนแก่.....ก็ยังไม่ได้ทำจนทำใจแล้วว่าคงไม่ทำ  ดันมากระตุ้นความรู้สึก เง้อออออ....

สาเหตุที่อยากทำ คือ อยากสวย เพราะไม่อยากสวยแบบเรียบ ๆ แบบลูบหน้าไม่ปะจมูกแบบนี้  อิอิ  นี่คือปมด้อย คนหน้าตาดีไม่มีวันเข้าใจ ฮึ...

และไม่ต้องมาปลอบใจด้วยว่า สวยจากข้างใน สวยที่จิดใจดีกว่า  ใครไม่เห็นแต่เทวดาฟ้าดินเห็น เข้าทำนอง ความงามไม่คงที่ ความดีสิคงทน ไม่เอาไม่ฟัง  เวลาเดินไปไหนมาไหน ไม่เห็นจะมีใครทักว่า "ช่างจิดใจดีงาม"  เห็นแต่มองแล้วงึมงัม "คนหน้าแปลกยังมีอยู่อีกหรือนี่" มันทำไห้อยากออกแรงกระชาก..ฮึ่ม !

แต่ที่ไม่ได้ทำสักทีจนวัยเลยล่วงก็เพราะคนใกล้ตัวบอกว่า ทำแล้วได้ประโยชน์อะไร เออถ้าทำอีกอันนึงไว้"ท้ายทอย" เผื่อเวลานอนคว่ำจะได้หายใจออก อย่างนี้มีประโยชน์ควรทำถ้าทำแล้วก็อยู่ที่เดิมจะทำทำไม กรอดดดดดดดดดด

แต่ในที่สุดก็บอกน้องเค้าไปว่า พี่มันแก่เกินไปแล้ว ถ้าคิดจะทำก็ทำไปเถอะอย่าไปฟังใครถ้าเราทำแล้วเราเกิดความมั่นใจ อย่าปล่อยให้วัยเลยล่วงหรือมีแฟนก่อนนะเพราะผู้ชายเห็นแก่ตัวเสมอ ทีแฟนคนอื่นสวยชื่นชมและมองจนเหลียวหลัง แต่แฟนตัวเองไม่เคยชมแถมยังห้ามเสริมความงามอีก ไม่เข้าใจจริง ๆ เฮ้อ...

ที่น่าเจ็บกระดองใจอีกเรื่องคือ เวลามีน้อง ๆ มาสมัครงานหรือมีนักศึกษามาขอฝึกงาน บรรดาคุณผู้ชายทั้งหลายในที่ทำงานขอเป็นกรรมการคัดเลือกซะเอง แถมยังกระแทกกกหูด้วยคำพูดหยาบคายอีก....

 "คัดสวย ๆ ไว้ก่อน งานน่ะสอนกันได้พัฒนาได้ แต่หน้าตาขี้เหร่นี่พัฒนายาก"

ดูม๊านนนนนนนนนนน