วันนี้เหนื่อยค่ะ พึ่งกลับจากไปประชุมที่นครพนม ระยะทางขอนแก่น - นครพนม สามร้อยกว่า กม. หนักสมองจากที่ประชุมบวกกับนั่งรถนานๆ เลยเพลียเอาการ  ถึงบ้านก็เปิดเครื่องคอมฯ ด้วยความเคยชิน หวังคลายเครียดด้วยการอ่านบล๊อกเพื่อน ๆ

เอ..ชักอยากจะ "อัพบล๊อก" ขึ้นมาซะแล้ว แต่..คิดยังไงก็คิดไม่ออก สาเหตุจากช่วงนี้ไม่ค่อยมีเวลาเลยค่ะงานรุมจริงๆ แต่โดยปกติจะติดคอมฯ แม้เวลาน้อยขอให้ได้เข้ามาอ่านบล๊อก ทั้งบล๊อกตัวเอง(ซึ่งไม่ได้อัพเล้ย) และบล๊อกเพื่อน ๆ เมนต์บ้างไม่เม้นต์บ้างแล้วแต่เวลาค่ะ วันนี้ก็อีกวัน  แต่พอเหลือบตาไปที่โต๊ะคอมฯ อีกตัว อ้าวทำไมคอมเครื่องนี้ไม่ปิดกันละนี่ สงสัยแม่ลูกสาวคงจะลืมปิดซะละมัง เค้าใช้ของเค้าอยู่คนเดียวนี่นาไอ้เจ้าคอมฯ เครื่องนี้น่ะ  อ้อ มีจดหมายน้อยถึงแม่ด้วยนี่  ความว่า....

"วันนี้หนูมีความจำเป็นต้องเปิดคอมทิ้งไว้ทั้งวัน เนื่องจากไฟล์ที่โหลดใหญ่มาก เดี๋ยวจะเสร็จไม่ทัน ถ้าแม่กลับมาเจอก็อย่าว่าหนูนะ"

ลงชื่อ

"พลอย เฌอมาลย์"

เอ้อ  ไอ้อ๊วนนนนน ดำ   ของแม่ ให้มันได้อย่างนี้สิ

(พลอย เฌอมาลย์ หรือไอ้อ๊วนนน ดำ ของแม่ อายุ 15 สูง 170 หนัก 90 สีผิว ดำจนเขียว เพศหญิง) บางวันอารมณ์ดี เธอก็จะถามแม่ว่า "แม่รู้สึกยังไงที่มีลูกสาวหน้าตาดี " เง้ออออ ลูกแม่

จึงหาสาระไม่ได้ด้วยประการะฉะนี้

ขอบคุณเพื่อน ๆ ที่แวะเวียนมาค่ะ