อันว่าด้วยเรื่องของใจคน

เราไม่สามารถจะคาดเดาได้เลยว่า ใจเขานั้น.....

แท้ที่จริงเขามีความรู้สึกนึกคิดเช่นที่เขากล่าวออกมาหรือไม่

เชื่อเถอะเหนือการคาดหมายจริง ๆ..................

ที่สำคัญ หากเราเป็นคนเปิดเผย แต่นี้ไปจงพึงตระหนักว่า

ควรเก็บไว้บ้าง อย่าไว้วางใจใครทั้งหมดจนเปิดเผยความรู้สึก

เสียหมดใส้หมดพุง............จะเป็นการดีกว่า

แม้แต่บางคนที่เราคิดว่าเป็นมิตรแท้ เล่าเรื่องราวความรู้สึกทั้งหลาย

ทั้งมวลให้ฟังทั้งหมด แถมพี่แกก็เออออห่อหมกซะด้วย

ความอัดอั้นตันใจทั้งหลายจึงพรั่งพรู  แต่ที่ไหนได้

เมื่ออยู่ต่อหน้าคนที่เราสองคนกล่าวถึง เพื่อนเราก็จะกลายเป็นอีกคน

ที่เออออห่อหมก(อีกแล้ว)ไปกับเขาเฉยเลย

ทั้ง ๆ ที่ พึ่งจะอยู่ข้างเราแหม็บ ๆ

ใช่สินะ คนที่เรากล่าวถึงคือหัวหน้านี่นา ใครจะมาเลือกเพื่อนอย่างเรา

ไม่ได้โกรธเพื่อนหรอกค่ะ  แต่เราได้อะไรบางอย่างกลับมาวิเคาะห์

ประวัติการทำงานเพื่อนคนนี้ น่าสนใจ คือจะได้ขั้นพิเศษบ่อย

หนึ่งทำงานเก่ง  สองเข้ากับนายได้  และสามฟังเพื่อนได้ทุกคน

คือเป็นคนมีมนุษย์สัมพันธ์ดี ทำงานเก่ง เข้านายได้

แต่อีกด้านหนึ่งคือ เพื่อนไม่สนิทใจด้วยในการคบหากับพี่แกเลยสักคน

ส่วนหัวหน้าคงถูกใจดูได้จากการให้ขั้นพิเศษ

มองด้านความก้าวหน้าถือว่าประสพผลสำเร็จค่ะ

สามารถนำมาปรับใช้ได้ บางจุดบางมุม

แต่ทั้งหลายทั้งมวลก็สุดแท้แต่อุปนิสัยคนนะคะ กะเกณฑ์กันคงไม่ได้

การทำงานร่วมกับคนหลากหลาย ดีที่สุดก็คือ.......

อย่างสร้างปัญหา (ร้อยทั้งร้อยไม่มีใครชอบ)

อย่านินทาว่าร้าย (เชื่อเหอะ หน้าต่างมีหูประตูมีตาน่ะเรื่องจริง)

อย่าเทใจให้จนหมด (เราบริสุทธิ์ใจน่ะใช่ แต่เขาอาจไม่ทั้งหมด)

อย่าคดอย่าโกง (คนขี้โกง ยังไม่ชอบคนโกงเลย...จะโกงคนเดียวไง)

หากทำได้มันจะกลายเป็นภูมิคุ้มกันเราได้เป็นอย่างดีค่ะ ขอบอก

จากใจจริง

ขอบคุณ imagehousing.com