จากการไปทำบุญที่วัด ได้มีโอกาสรู้จักกับญาติธรรมคนหนึ่ง

พี่คนนี้ใจดีให้ยืมหนังสือ หลวงปู่หล้า เขมปต.โต

ตอบปัญหาธรรมะ 

จึงนำมาฝาก ดังนี้

คำถาม

     การทำบุญนี้ คนรวยที่ทำบุญแต่ละครั้งด้วยเงิน ๑ ล้านบาท

กับคนจน ๆ ที่ทำบุญแต่ละครั้งด้วยเงินครั้งละ ๑o บาทนั้น

บุญกุศลและอานิสงส์แห่งบุญที่จะได้รับเท่าเทียมกันหรือไม่

คำตอบ

     การทำบุญทำน้อยทำมากก็ดีได้บุญเสมอกันหรือไม่

ข้อนี้ได้ตอบยาวเหยียดดังต่อไปนี้...

     ผู้ที่รวยเป็นล้าน ๆ แต่การบริจาคทานเพื่อประชดแดกดันท่านผู้อื่น

เพื่อนโล่ห์อันนั้นเป็นเกียรติเป็นอำนาจเพื่ออวดคนอันนี้บุญก็ไม่ได้มาก

ถ้าไม่มีเจตนาอย่างนั้นมีเจตนาทำเพื่อให้สมเกียรติของตน

อันนี้ได้บุญมากกว่าบ้างและการให้ทานอธิบายมาเรียกว่า

ทักขิณาวิสุทธิ ๔

     - ทักขิณาบางอย่างบริสุทธิ์ฝ่ายปฏิคาหก แต่ไม่บริสุทธิ์ฝ่ายทายก

     - ทักขิณาบางอย่างบริสุทธิ์ฝ่ายทายก แต่ไม่บริสุทธิ์ฝ่ายปฏิคาหก

     - ทักขิณาบางอย่างไม่บริสุทธิ์ทั้ง ๒ ฝ่าย

     - ทักขิณาบางอย่างบริสุทธิ์ทั้ง ๒ ฝ่าย

ยกอุทาหรณ์อีก

กล้าดีนาไม่ดีก็พอได้รับผลบ้าง

กล้าไม่ดีนาดีก็ได้รับผลบ้าง

นาไม่ดีกล้าไม่ดีก็ไม่ได้รับผล(เลวมาก)

นาก็ดีกล้าก็ดีนี้เป็นชั้นหนึ่งมีผลมาก

     เรื่องติณบาลในครั้งพุทธกาลของพระกัสสปะสัมมาสัมพุทธเจ้า

ชายคนหนึ่งเป็นคนยากไร้มาก ไม่มีวิชาจะทำอะไร มีผ้านุ่งผืนเดียว

เอากาบไม้มาทำต่างเสื่อ แล้วก็เอาใบไม้มาปูอีกเพื่อให้พอนอนได้

เศรษฐีให้นอนเฝ้าสวนหญ้าคา เศรษฐีให้กินข้าววันละ ๑ ทะนาน

แล้วแกก็แบ่งออกเป็น 3 ส่วน ส่วนหนึ่งไว้กิน ส่วนหนึ่งให้กระยาจก

พวกขอทาน ส่วนหนึ่งใส่บาตรให้พระเณร เมื่อเศรษฐีได้ทราบก็ให้

ขึ้นอีกเป็น ๒ ทะนาน แกก็แบ่งอย่างนั้นอีก แล้วเศรษฐีให้ขึ้นอีก

เป็น ๓ ทะนาน แกก็แบ่งอย่างนั้นอีก ครั้นอยู่มาเศรษฐีก็สร้างกฐิน

อะไรก็ครบหมดในกฐินก็ยังเหลือแต่ด้ายจะเย็บผ้า ชายคนจนคนนั้น

ได้ทราบเข้าก็นึกสังเวชตนเองว่า "ผ้านี้กว่าจะเป็นผืน

ก็ต้องเย็บเสียก่อน เออ..ดีละ ทีนี้เรามีโอกาสจะได้ทำบุญ

จะไปขอเอากับเศรษฐีในส่วนด้ายนี้ จะรับรองหามาเอง

ขอให้คนจนได้ทำบุญด้วย เพราะแต่ชาติก่อน ๆ ชะรอย

จะไม่ได้สร้างกุศลเลย จึงเกิดมาเป็นคนจนถึงเพียงนี้"

ว่าแล้วก็เย็บใบไม้มานุ่งแทนผ้าผืนที่นุ่งอยู่ แล้วเอาไปซัก

ให้สะอาด เสร็จแล้วก็พับเรียบร้อยเอาไปขายในตลาด

คงจะเป็นชายหนุ่มเพราะหญิงสาวพูดล้อเล่นว่า "คุณพี่เอ๋ย

ผ้าของคุณพี่นั้นทำไมถึงไม่นุ่งเล่า จะนุ่งใบตองทำไม

ดูแล้วขี้เหร่เหลือเกิน" ทีนี้แกก็ตอบเขาว่า "มันจะขี้เหร่

แต่ชาตินี้ชาติหน้ามันจะสวยดอกคุณน้องเอ๋ย คุณพี่ไม่

โกรธดอก" ว่าแล้วก็เอาไปขาย ได้เงินมา ๑ มาสก ถ้าเทียบ

ในปัจจุบันของเราก็คงจะเพียงราคาบาทเดียวเท่านั้น แกก็

ไปซื้อด้ายมาในกองกฐิน พอแกเอาไปถวายร่วมกองกฐินแล้ว

เศรษฐีก็ให้นุ่งผ้าอันสวยงาม เทวบุตรเทวดาก็บันลือ

ในสรวงสวรรค์ใครก็อยากจะมาซื้อเอากองบุญของแก

แกก็บอกว่า "ธรรมดาบุญแล้วไม่เป็นหน้าที่จะซื้อขาย

จะให้เท่าใดก็ไม่เอา"  นี้พูดแบบย่อเกินไป แล้วตอน

สุดท้ายก็ได้เป็นเศรษฐีด้วยผลทานอันนั้น เพราะเศรษฐี

แบ่งมรดกให้ด้วยอำนาจวาสนาผลบุญอันนั้นเอง

นี้อย่างไรเล่าผู้เขียนเข้าใจว่า แกมีเจตนาดี เชื่อบุญและ

ผลของบุญเห็นโทษในตนที่ไม่ได้ให้ทานในชาติก่อน ๆ

โดยหวนคิดด้วยเจตนาอันคาดคะเน ศรัทธาแก่กล้าก็เชื่อ

ผลบุญผลบาปอย่างเต็มภูมิ เพราะไม่ได้บริจาคทานเพื่อ

จะแข่งดีกับใคร และก็ไม่ได้อวดอ้างว่าเป็นผู้ใจถึง และ

พระที่รับทานนั้นเป็นผู้บริสุทธิ์ด้วยส่อแสดงให้เห็นว่า

กล้าก็ดี  นาก็ดี  ได้รับผลมาก

ดังนี้ คำว่ากล้าหมายถึงเจตนาผู้บริจาคบริสุทธิ์

.

กราบนมัสการพระเดชพระคุณหลวงปู่หล้า เขมปต.โต

.

จากหนังสือ หลวงปู่หล้า เขมปต.โต

ตอบปัญหาธรรมะ