โคลง๕
        ๏ อีกครั้งที่          เผ่าไทย 
       น้ำตาไหล            หลั่งสะอื้น 
       ท้นหัวใจ              บาดเจ็บ 
       เลือดท่วมพื้น        แผ่นดิน 

        ๏ รินรดด้วย         เดรฉาน 
       ส่งฝูงมาร             มุ่งขย้ำ 
       เต็มแถวกระดาน     เรียงเดี่ยว 
       กราดยิงซ้ำ           ระเบิดสุม 




       ๏ ตูมตู้มตู้ม!         แตกเสียง 
       แขนขาเรียง          หลุดห้อย 
       คนกลับเคียง         ประคองต่อ 
       ต่อจิตร้อย            ร่วมประจัน 

       ๏ ควันกาซกลุ้ม      กลบหาว 
       คาวเลือดคาว        กลิ่นคลุ้ง 
       คนล้มระนาว         ระเนระนาด 
       ใจลุกมุ่ง               มั่นประจญ 




    ยานี ๑๑  
             ๏ โจรสีกากีเหวย 
            มึงไม่เคยเห็นเลือด “คน” 
            ยิ่งเคี่ยวยิ่งเหนียวข้น 
            ยิ่งคละคลุ้งยิ่งฟุ้งหอม 

            ๏ ยิ่งเจ็บยิ่งเก็บจำ 
            ยิ่งไหลย้ำยิ่งไม่ยอม 
            ยิ่งพลียิ่งปรี่พร้อม 
            เข้าสู้มึงจนถึงม้วย 




           ๏ มึงยิงผู้หญิงเล่น 
            ทั้งที่เห็นไอ้เฮงซวย 
            จัดตั้งกองซังกะบ๊วย 
            อรินทรราชขี้ขลาดยิง 

            ๏ เก่งมากไอ้กากมั่ว 
             สันดานชั่วเหลือชังชิง 
             เก่งอยู่แค่ผู้หญิง 
             กับมือเปล่าเท่านั้นทุด! 




      กลอน๘  
             ๏ ตำรวจชั่วตัวโฉดไอ้โคตรชั่ว 
             ยังหดหัวหดกบาลหน้าด้านสุด 
             แย่งกันเถียงเบี่ยงประเด็นต้มเป็นชุด 
             แย่งกันมุดก้นหมาไอ้สารเลว 

             ๏ ทั่วภาคใต้ชายแดนมึงแล่นหนี 
             ถุยไอ้ขี้ข้าเก่งห่าเหว 
             ทำทางโตโชว์ปืนสั้นเหน็บบั้นเอว 
             แท้ท่าดีทีเหลวทุเรศทุรัง 

            ๏ เพื่อนมิตร...   
            ปล่อยความคิดปิดความทุกข์เปิดคุกขัง 
             สร้างทางแถวแนวธรรมด้วยกำลัง 
             ทุกแถวยังยืนหยัดสู้สัตว์นรก 

             ๏ ซับทุกคราบอาบเลือดให้เหือดแห้ง 
             โดยหลอมแรงชำระคราบสกปรก 
             หลอมโดยแรงแห่งเพียรไม่เวียนวก 
             ถ่ายอ้อมอกอ้อมใจเพื่อให้ปัน 

            ๏ ปันต่อเนื่องเบื้องหน้าจรดฟ้าโน่น 
             จนฉายโชนชูเชิดใจเฉิดฉัน 
             เป็นใจเกื้อเอื้อตระกองใจของกัน 
             จวบใจนั้นประจักษ์ในหัวใจนี้! 

               .....................................  
            คมทวน คันธนู