| ภูพิมาน | ||
วันสบายๆ กับสาวๆ สวยๆ |
||
|
View All |
||
| << | เมษายน 2008 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | ||
| 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 |
| 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 |
| 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 |
| 27 | 28 | 29 | 30 | |||
พิมพ์หน้านี้
|
สวัสดีค่ะ . . ![]() 27 เมษายน เมื่อฃัก 15 ปีที่แล้ว มันคือวันที่ถูกกำหนด ให้เป็นวันที่ร้อนที่สุดในรอบปีแต่ ณ วันนี้ วันไหน ๆ ก็ร้อนที่สุด เหมือนกันหมด แม้กระทั่งในหน้าหนาวก็ยังร้อน ๆ ๆ ๆ และร้อน ++++++++++++++++++++++++++++++++ ++++++++++++++++++++++++ ++++++++++++++++++++++++++++++++ 27 เมษายน 2546 เมื่อ 5 ปีที่แล้ว อัมเริ่มรู้สึกเจ็บท้อง ตั้งแต่เวลาประมาณ 6 โมงเช้า แต่ก็ยังทำเหมือนไม่มีอะไร ตื่นมา อาบน้ำ ทานข้าว ดูแลน้องปูเป้ในวัยเกือบจะ 2 ขวบเหมือนที่เคยทำ พอเริ่มสาย อาการเจ็บท้องก็เริ่มถี่ขึ้น ถี่ขึ้น อัมมองดูเวลาของการเจ็บท้องเป็น ระยะๆ 10 โมงแล้ว ท้องเริ่มเจ็บมากขึ้น ๆๆ เรื่อยๆ อัมไม่อยากไปนอนที่ โรงพยาบาลนานๆ อัมจึงอดทน ยังหรอก คงยังไม่ถึงเวลาหรอก อัมคิด จะ 11 โมงแล้ว อัมไม่ไหวแล้ว อัมทนไม่ไหวแล้วล่ะ อัมต้องไปโรงพยาบาลแล้วล่ะ อย่างน้อยก็ไปอยู่ใกล้ๆกับหมอไว้ดีกว่า ......................................................... ............................................................... .......................................................... จากบ้านถึงโรงพยาบาลใช้เวลาไม่เกิน 10 นาที ไปถึงก็ทำเรื่องบัตรต่างๆ แล้วก็เข้าไปในห้อง....พยาบาลถามโน้นถามนี่ แล้วก็จัดการกับส่วนต่างๆ ในร่างกายของอัม หลังจากนั้นก็ให้อัมนอนรอที่เตียง +++ วันนั้นอัมมีเพื่อนร่วมห้องหลายคน บางคนปวดท้องมากแล้ว บางคนมานอนรอผ่าตัด ส่วนตัวอัม ความเจ็บปวดที่มี มันมากขึ้นเรื่อยๆ ๆ คุณหมอที่ต้องรับหน้าที่ดูแลอัมเป็นพิเศษมาถึงแล้ว . . ![]() 11.30 น.หมอมาพร้อมด้วยนักเรียนพยาบาลใช้ร่างกายและความเจ็บปวด ของอัมในการเรียนรู้ วันนั้น หมอใจเย็นสุดๆสำหรับความรู้สึกของอัม +++สอนโน้นสอนนี่นักเรียนจนอัมต้องบอกหมอว่า " หนูมีลมเบ่งแล้ว" หมอจึงถอดอุปกรณ์ต่างๆออกจากอัมแล้วให้อัมลงจากเตียงนั่งรถเข็น เพื่อเข้าห้องคลอด ++ มาถึงนาทีนี้ความเจ็บปวดที่เคยมีเมื่อตอนเช้ามันน้อยนิดนัก --- พยาบาลคอยบอกให้อัมร้องคำว่า อา.........อา.......และหายใจทางปาก รถเข็นมาถึงเตียง อัมลุกขึ้นเตียงที่มีขาหยั่ง ที่เหมือนจะคุ้นเคย ในขณะที่ใจอัมเหมือนจะขาดคุณหมอก็ยังใจเย็นอยู่เหมือนเดิม "..แฟนเราอยู่ข้างนอกใช่มั้ย เดี๋ยวหมอออกไปหาก่อนนะ " ![]() ....อัมอยากจะบอกหมอเหลือเกินว่า " จะไปหามันทำไม ไม่ต้องไปหรอกฉันให้เค้ากลับบ้านไปแล้ว มาดูฉันนี่ ฉันจะทนไม่ไหวแล้ว " แต่ก็ได้แค่นึกในใจ เพราะหมอออกจากห้องคลอดไปแล้ว ไม่ถึง 5 นาทีที่หมอออกไป สำหรับอัมมันเป็นช่วงเวลาที่ยาวนานมาก +++ ในห้องคลอด +++ สำหรับอัมตอนนี้ทุกอย่างพร้อมแล้วและพร้อมที่สุด พยาบาลบอกไม่ให้อัมเบ่ง อัมเถียงเค้าในใจ " ฉันไม่ได้เบ่งเลยที่ฉันทำอยู่ตอนนี้คือ อั้นไว้เพื่อรอหมอต่างหาก " ---- เมื่อหมอ กลับเข้ามา ยังไม่ทันได้ใส่เสื้อกราวน์ของหมอ เวลาแห่งความอดทนของอัมก็หมดลง หมอทำได้แค่พับแขนเสื้อของหมอขึ้น เมื่อหัวลูกน้อยของอัม ได้ออกมาแล้ว .....((พยาบาลร้องบอกหมอ..)) . . ![]() อัมไม่รู้ว่าหมอทำอะไรบ้าง ... แต่เมื่อความเจ็บปวดของอัมสิ้ดสุดลง พร้อมกับเสียงร้องของการมีชีวิต12.04 น.อัมได้ยินเสียงหมอบ่น "..ว้า เลือดเปื้อนเสื้อเลย.." อัมนึกในใจทันที .........( อิอิอิ... ไม่บอกดีกว่า) อัมมองดูเด็กน้อยคนหนึ่งในมือหมอที่ยังมีสายสะดือติดอยู่ ตัวเค้าเป็นสีม่วง ..ม่วงมากๆ มันบงบอกให้รู้ถึงสีผิวของเค้าในตอนโตได้ทันที เลยเชียว เมื่อพยบาลนำเค้ามาหาอัม และให้เค้าดูดนม เด็กที่เพิ่งจะลืมตาดูโลก ได้ไม่ถึง 10 นาทีด้วยฃ้ำ เค้าดูดนมอัมเหมือนของคุ้นเคยกันมานาน . . ![]() ถึงตอนนี้นอกจากอัมจะลืมความเจ็บปวดที่เผชิญมาตั้งแต่เช้า อัมยังรู้สึกเป็นสุขกับการได้อีกหนึ่งชีวิตเพิ่มขึ้นมา ความรู้สึกของความเป็นแม่ของอัมหาคำพูดไหนมาแทนไม่ได้เลยในตอนนี้ หมอบอกว่า ผู้ชาย ครบ 32 ครับแม่ 3250 กรัม คือน้ำหนักแรกเกิดของเค้า หลังจากพยาบาลเอาตัวเค้าไปเช็ดคราบเลือดและทำความสะอาด แล้วย้ายอัมออกจากเตียงคลอดเพื่อรอไปห้องพัก เราได้อยู่ด้วยกันตลอดเวลา พยาบาลบอกให้อัมให้นมลูกตลอดจะได้กระตุ้นให้มีน้ำนม ........ * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * จากวันนั้น ..ถึงวันนี้ เด็กผู้ชายตัวน้อยๆเติบโตขึ้นตามกาลเวลา เค้ามีเรื่องราวมาให้แม่ได้นินทาอยู่เรื่อยๆ เค้ามีความรักที่บริสุทธิ์ให้กับอัม เค้าคือกำลังใจ .............. สุขสันต์วันเกิดครับลูกชาย . ![]() . . . . . ขอบคุณภาพจากอินเตอร์เนต เพลงจาก imeem.com |