หมุนชีวิต เพื่อ รองรับการเติบโต
สูงสุดแห่งการสูญเสีย ทำให้ฉันได้ตระหนักว่า ฉันไม่ "ได้" อะไรมา และไม่เคย "สูญเสีย" อะไรไป....
Permalink : http://www.oknation.net/blog/kunyarat
Permalink : http://www.oknation.net/blog/kunyarat
วันศุกร์ที่ 8 สิงหาคม 2551
- อึ่งอ่าง
- ranking : สมาชิกทั่วไป
- email : aum_kunyarat@hotmail.com
- วันที่สร้าง : 2007-08-15
- จำนวนเรื่อง : 76
- จำนวนผู้ชม : 16170
- จำนวนผู้โหวต : 202
- ส่ง msg :
| โลกใบเล็ก | ||
 |
||
แรงใจของชีวิต |
||
View All 
|
||
- เพื่อนกัน ... ไม่ต่อก็ติด
- >> พี่นิส ..ที่รัก
- ++ พี่หญิง..แสนสวย
- >> พี่ส้ม..แสนดี
- ++พี่ยินดี..ที่เคารพ
- >> พี่สอง ..ที่น่ารัก
- ++หนุ่มใต้ใจ..ดี
- >> พี่ตุ้ม..จิ๋ว
- ++ หนุ่ม..เทค
- >> ริสา..เพื่อนที่น่ารัก
- ++คุณลุงเป๊บฃี่
- >> น้องเจ็นนา
- ++พี่ชาติ..
- >> pimahn
- ++คุณล้านเล็กๆ
- >> พี่เล็ก..มะเดื่อ
- ++บก.เท่ง
- >> สายลมเหงา
- ++เจ้าอารมณ์
- >> ฉันชอบความรัก
- ++คุณญาใจ
- >> ช่างนอกตำรา
- ++ ฃันตะวันยิ้ม
- >> หนึ่งมิตรชิดใกล้
- ++วิตมินบี
- >> spyone
- ++หนุ่มแปลกหน้า
- >> คุณมาลีรัตน์
- ++คนกุลา
- >> รัตน์ใบขวาน
- ++ บัง
- >> พี่เล็ก
- ++CA09
- >> หลวงพี่
- ++cosmo
- >> พี่กาโม่
- ++ คุณ วัชชา
- >> cancer
- ++ วัติธนวิทย์
- >> ดินเดินทาง
- ++ chai14
- >> Kinaree_
- ++ S.K.T
- เฉลย เขาคือ......... ( รุสสกี้ )
- สุนัขตัวโปรด กับเจ้าของมาดเท่ จากงาน Pet Expo 2008 ( Supawan )
- ไปเทียว Prague แบบ แคท ๆๆ สิค่ะ ( Cat@ )
- เค้าว่ากันว่า . . . ( MoneyPenny )
- คิดถึงแม่ ทุกๆครั้งที่ถึงวันแม่ และวันที่แม่เกิดเรามา ( คนช่างเล่า )
- เดียวดายในบ้านลอยน้ำ ( เพลงฝน )
- พาไปชมปรางค์กู่สวนแตง อำเภอบ้านใหม่ไชยพจน์ บุรีรัมย์ ( ไทบ้าน )
- จุดจบแก๊งค์ ออฟ โฟร์ ให้อะไรแก่สังคมบ้าง ( HOF )
- Brain control headset for gamers ( JAMJAI )
- Interactive Mouse ( JAMJAI )
วันศุกร์ ที่ 16 พฤษภาคม 2551
++ แม่โง่เอง
Posted by
อึ่งอ่าง
,
ผู้อ่าน : 145
, 13:53:46 น.
| หมวดหมู่ :
++ โลกใบเล็ก
พิมพ์หน้านี้
|
สวัสดีค่ะ สวัสดีครับ.... .  . . ผมน้องโปเต้ครับ กลับมาอีกแล้วครับ วันนี้ผมจะเม้าส์แม่ของผมบ้าง
แม่ชอบเดินตลาดนัดครับ ไม่รู้ว่าชอบมากแค่ไหน แต่แม่ไปทุกครั้งเลย ถ้าฝนไม่ตก ไปจนแม่ค้าเจอแม่แล้วถามแม่ว่า "แม่ขายอะไร เห็นมาทุกนัดเลย" ผมกับพี่ปูเป้ ก็ได้อานิสงส์ เป็นไอติมหลอดบ้าง ของเล่นบ้างเป็นบางครั้ง แม่ไม่ค่อยฃื้ออะไรหรอกครับ ไปเดินให้เมื่อยฃะงั้น ตลาดนัดที่ศาลาร่วมใจชล มีวันอังคารกับวันศุกร์ พื้นที่ใหญ่ขนาดเกือบเท่าสนามฟุตบอล ต้องเดินวนไปวนมา กว่าจะครบรอบ แม่ของผมก็ขยันจริงครับ เดินจนครบทุกร้าน เด็กๆอย่างผมกับพี่ปูเป้ ก็เมื่อยสิครับ บ่นๆๆแม่ก็ไม่ฟัง เดินจนเป็นเรื่องหละครับ มีอยู่ครั้งนึง แม่ไปรับผมกับพี่ปูเป้กลับจากโรงเรียนแล้วก็มาแวะตลาดนัด แม่เอารถไปฝากไว้ที่สนามกีฬาฝั่งตรงข้ามกับตลาดนัด แล้วเราก้อเดินข้ามถนนมาฝั่งตลาดนัดกัน แม่ก็เดินดูโน้นดูนี่ของแม่ หันมามองลูกบ้างเป็นระยะ กลัวว่าจะหลงกัน แล้วสิ่งที่แม่กลัวก็เกิดขึ้น ผม.....หลงกับแม่และพี่ปูเป้ อ้าว !!! แล้วเค้าไปไหนกันหมด ผมหันมาอีกทีไม่มีทั้งแม่และพี่ปูเป้ แล้วผมจะทำไงเนี่ย ..... ไม่รู้ว่าแม่รู้ตัวตอนไหนว่าลูกชายคนเดียวของแม่หายตัวไปแล้ว ส่วนตัวผม พอหลงกับแม่ ผมก็เดินไปเรื่อยๆ เลาะริมกำแพง ที่มีร้านเบียร์สดอยู่ริมทาง ผมเดินมาเรื่อยๆจนถึงที่ฝากรถ ก้อมีน้าเสื้อดำคนหนึ่ง มาช่วยพาผมข้ามถนน มาที่ฝากรถ ป้าคนเก็บเงินก้อถามผม ว่าแม่ไปไหน ผมบอกว่า ไม่รู้ ผมเดินๆๆๆ มาแล้วแม่ก็หายไป(อย่าถามผมอีกนะ น้ำตาผมจะไหลแล้ว แม่ผมไปไหนเนี่ย ) แม่เล่าให้ฟังว่า พอแม่รู้ว่าผมหายไป แม่ก็เดินกลับมาทางเก่ามาตามหาผม แม่เดินมาไกลมาก ก็ยังไม่เจอผม แม่วนกลับมาที่ร้านไอติมเจ้าประจำ บอกกับป้าร้านไอติมว่า ถ้าเห็นผมเดินผ่านมาให้จับตัวผมไว้ที่นี่ด้วย แล้วแม่ก็เดินไปที่ร้านป้าจุ๋ม (แม่ค้าในตลาดนัด ที่แม่มาเดินจนฃี้กันหละ) ป้าจุ๋มบอกให้แม่ไปดูผมที่รถสิ เผื่อว่าผม จะไปรอที่รถ แม่คิดว่า มันต้องข้ามถนนผมคงไปไม่ได้หรอก แล้วก็เอาพี่ปูเป้ ฝากป้าจุ๋มไว้ แล้วเดินตามหาผมในพื้นที่ตลาดนัด แม่เดินหาผม ตั้งแต่ ประมาณ 18.00 น วนๆๆๆ อยู่ในตลาดนัด จนเกือบ 19.00 น. หนึ่งชั่วโมงที่แม่พยายามมองหาผมในตลาดนัด แม่กลับมาที่ร้านป้าจุ๋มอีกครั้ง แล้วป้าจุ๋มก็ให้แม่ไปดูที่รถอีก เหลือที่เดียวแล้ว ที่แม่ยังไม่ได้ไปหา แม่ยังลังเลอีกนะ แต่ก็ไปดูจนได้ และแล้ว............. แม่เดินออกมาจากบริเวณตลาดนัดยังไม่ทันข้ามถนนเลย แม่มองเห็นผมนั่งอยู่ที่ทางเข้าสนามกีฬาแม่รีบวิ่งเข้ามาหาผมแล้วก็กอดผม ผมร้องไห้ (อ้าวจะเม้าส์แม่ไหงมาร้องไห้เองฃะแล้ว) "หนูหาแม่ไม่เจอ หนูก็เลยเดินมา รอแม่ที่รถ ป้าคนนั้นเค้าบอกให้หนูนั่งรออยู่ตรงนี้ รถจอดอยู่ในนี้เดี๋ยวแม่ก็มา หนูรอแม่ตั้งนานแม่ก็ไม่มา หนูก็จะร้องไห้ " แม่ยังกอดผมอยู่ แล้วบอกว่า แม่ขอโทษ แม่เดินหาโปเต้อยู่ในตลาดนัดตั้งนาน แล้วแม่ก็ขอบคุณ ป้าคนนั้นที่ช่วยดูแลผม แล้วเราก็กลับมาที่ร้านป้าจุ๋ม มารับพี่ปูเป้ ป้าจุ๋มก็ว่าแม่ เห็นมั้ยละ " พี่บอกแล้ว ว่าลูกแกมันไม่โง่หรอก " จ้า ......... แม่บอก อัม โง่เองแหละ .... แล้วเรา..ก็กลับบ้านกันครับ แม่ไม่ได้ฃื้ออะไรเลย แถมเดินฃะจนรองเท้าขาด อิอิ ..... . .  . . ผมรักแม่นะครับ |
