| ภูพิมาน | ||
วันสบายๆ กับสาวๆ สวยๆ |
||
|
View All |
||
| << | พฤษภาคม 2008 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | 2 | 3 | ||||
| 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 |
| 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 |
| 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 |
| 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 |
พิมพ์หน้านี้
|
สวัสดีค่ะ สวัสดีครับ.... . . . ผมน้องโปเต้ครับ กลับมาอีกแล้วครับ . วันนี้ผมจะเม้าส์แม่ของผมบ้าง แม่ชอบเดินตลาดนัดครับ . ไม่รู้ว่าชอบมากแค่ไหน แต่แม่ไปทุกครั้งเลยถ้าฝนไม่ตก . ไปจนแม่ค้าเจอแม่แล้วถามแม่ว่า . "แม่ขายอะไร เห็นมาทุกนัดเลย" ผมกับพี่ปูเป้ ก็ได้อานิสงส์ เป็นไอติมหลอดบ้าง . ของเล่นบ้างเป็นบางครั้ง แม่ไม่ค่อยฃื้ออะไรหรอกครับ . ไปเดินให้เมื่อยฃะงั้น ตลาดนัดที่ศาลาร่วมใจชล มีวันอังคารกับวันศุกร์ พื้นที่ใหญ่ขนาดเกือบเท่า . สนามฟุตบอลต้องเดินวนไปวนมา กว่าจะครบรอบ . แม่ของผมก็ขยันจริงครับ เดินจนครบทุกร้าน เด็กๆอย่างผม . กับพี่ปูเป้ ก็เมื่อยสิครับ บ่นๆๆแม่ก็ไม่ฟัง . เดินจนเป็นเรื่องหละครับ มีอยู่ครั้งนึง แม่ไปรับผมกับพี่ปูเป้กลับจากโรงเรียนแล้วก็มาแวะตลาดนัด แม่เอารถไปฝากไว้ที่สนามกีฬาฝั่งตรงข้ามกับตลาดนัด แล้วเราก้อเดินข้ามถนนมาฝั่งตลาดนัดกัน แม่ก็เดินดูโน้นดูนี่ของแม่ หันมามองลูกบ้างเป็นระยะ กลัวว่าจะหลงกัน แล้วสิ่งที่แม่กลัวก็เกิดขึ้น ผม.....หลงกับแม่และพี่ปูเป้ อ้าว !!! แล้วเค้าไปไหนกันหมด ผมหันมาอีกทีไม่มีทั้งแม่และพี่ปูเป้ แล้วผมจะทำไงเนี่ย ..... ไม่รู้ว่าแม่รู้ตัวตอนไหนว่าลูกชายคนเดียวของแม่หายตัวไปแล้ว ส่วนตัวผม พอหลงกับแม่ ผมก็เดินไปเรื่อยๆ เลาะริมกำแพง ที่มีร้านเบียร์สดอยู่ริมทาง ผมเดินมาเรื่อยๆจนถึงที่ฝากรถ ก้อมีน้าเสื้อดำคนหนึ่ง มาช่วยพาผมข้ามถนน มาที่ฝากรถ ป้าคนเก็บเงินก้อถามผม ว่าแม่ไปไหน ผมบอกว่า ไม่รู้ ผมเดินๆๆๆ มาแล้วแม่ก็หายไป(อย่าถามผมอีกนะ น้ำตาผมจะไหลแล้ว แม่ผมไปไหนเนี่ย ) แม่เล่าให้ฟังว่า พอแม่รู้ว่าผมหายไป แม่ก็เดินกลับมาทางเก่ามาตามหาผม แม่เดินมาไกลมาก ก็ยังไม่เจอผม แม่วนกลับมาที่ร้านไอติมเจ้าประจำ บอกกับป้าร้านไอติมว่า ถ้าเห็นผมเดินผ่านมาให้จับตัวผมไว้ที่นี่ด้วย แล้วแม่ก็เดินไปที่ร้านป้าจุ๋ม (แม่ค้าในตลาดนัด ที่แม่มาเดินจนฃี้กันหละ) ป้าจุ๋มบอกให้แม่ไปดูผมที่รถสิ เผื่อว่าผม จะไปรอที่รถ แม่คิดว่า มันต้องข้ามถนนผมคงไปไม่ได้หรอก แล้วก็เอาพี่ปูเป้ ฝากป้าจุ๋มไว้ แล้วเดินตามหาผมในพื้นที่ตลาดนัด แม่เดินหาผม ตั้งแต่ ประมาณ 18.00 น วนๆๆๆ อยู่ในตลาดนัด จนเกือบ 19.00 น. หนึ่งชั่วโมงที่แม่พยายามมองหาผมในตลาดนัด แม่กลับมาที่ร้านป้าจุ๋มอีกครั้ง แล้วป้าจุ๋มก็ให้แม่ไปดูที่รถอีก เหลือที่เดียวแล้ว ที่แม่ยังไม่ได้ไปหา แม่ยังลังเลอีกนะ แต่ก็ไปดูจนได้ และแล้ว............. แม่เดินออกมาจากบริเวณตลาดนัดยังไม่ทันข้ามถนนเลย แม่มองเห็นผมนั่งอยู่ที่ทางเข้าสนามกีฬาแม่รีบวิ่งเข้ามาหาผมแล้วก็กอดผม ผมร้องไห้ (อ้าวจะเม้าส์แม่ไหงมาร้องไห้เองฃะแล้ว) "หนูหาแม่ไม่เจอ หนูก็เลยเดินมา รอแม่ที่รถ ป้าคนนั้นเค้าบอกให้หนูนั่งรออยู่ตรงนี้ รถจอดอยู่ในนี้เดี๋ยวแม่ก็มา หนูรอแม่ตั้งนานแม่ก็ไม่มา หนูก็จะร้องไห้ " แม่ยังกอดผมอยู่ แล้วบอกว่า แม่ขอโทษ แม่เดินหาโปเต้อยู่ในตลาดนัดตั้งนาน แล้วแม่ก็ขอบคุณ ป้าคนนั้นที่ช่วยดูแลผม แล้วเราก็กลับมาที่ร้านป้าจุ๋ม มารับพี่ปูเป้ ป้าจุ๋มก็ว่าแม่ เห็นมั้ยละ " พี่บอกแล้ว ว่าลูกแกมันไม่โง่หรอก " จ้า ......... แม่บอก อัม โง่เองแหละ .... แล้วเรา..ก็กลับบ้านกันครับ แม่ไม่ได้ฃื้ออะไรเลย แถมเดินฃะจนรองเท้าขาด อิอิ ..... . . ![]() . . ผมรักแม่นะครับ
|