| ภูพิมาน | ||
วันสบายๆ กับสาวๆ สวยๆ |
||
|
View All |
||
| << | กรกฎาคม 2008 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | ||
| 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 |
| 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 |
| 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 |
| 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | ||
พิมพ์หน้านี้
|
++ สวัสดีค่ะ + + + + + วันเกิดปีนี้ผ่านไปเหมือนทุกๆปี พี่ๆ น้องๆ มารับประทานอาหารค่ำร่วมกัน มันเป็นอีกวันของชีวิตที่ได้รับแต่ความสุข ตั้งแต่เช้าจนพระอาทิตย์ตกดิน แต่ ...... ก็ยังมีสิ่งที่เหมือนจะขาดหายไป + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + เบญจา นั่งคิดถึงวันที่ผ่านมา ทำไมในวันเกิดของฉันไม่ค่อยมีแม่อยู่ด้วย . อืม... มีสิ มีหลายครั้งที่แม่อยู่ด้วยแต่ก็ไม่ได้มีคำอวยพรใดใด ให้กับฉัน . แม่มาแค่ทานข้าวแล้วก็กลับไปเฉยๆแบบนั้นทุกครั้ง ฉันยังจำฝังใจกับคำพูดที่แม่พูดกับเพื่อนๆของแม่ . ให้ฉันได้ยินอยู่เสมอ เมื่อพวกเขาคุยถึงลูกๆกัน " ตอนมีลูกคนแรกอยากได้ลูกชายแต่เป็นลูกสาวก็ดีใจนะ . พอท้องที่สองได้ลูกสาวอีกเลยเฉยๆ คนที่สามได้ลูกชายสมใจเลย . แล้วก้อมีลูกสาวคนเล็กอีกคนมันก็อ้อนๆ " หลายครั้งที่แม่ทำให้ฉันรู้สึกแตกต่างจากพี่ๆน้องๆ . เมื่อแม่ฃื้อเสื้อยืดมาใหม่ 2 ตัว แล้วเอาไปฃ่อนไว้ไม่ให้พวกเราเห็น . แต่เจ้าน้องชายฉันก็ไปค้นเจอจนได้ พวกเราตัวเท่าๆกัน . เพราะอายุห่างกันแค่ สองปี เมื่อเจอเสื้อใหม่ต่างก็ดีใจ . แต่ความดีใจของฉันก็หมดไป เมื่อแม่บอกว่า . ฃื้อมาให้น้องชายคนเดียว ของฉันเอาไว้ก่อน เมื่อฉันทะเลาะกับน้องชายตามประสาเด็กแย้งของเล่นกัน . แม่ตีฉัน เหมือนกับว่าฉันไปฆ่าใครตายมา . จนเพื่อนบ้านต้องออกมาห้ามแม่แล้วบอกว่าเด็กทะเลาะกัน . ทำไมตีแค่คนเดียว แม่ให้เหตุผลว่าฉันเป็นพี่ ไม่รู้จักยอมน้อง . แล้วก็ตีน้องชายไปครั้งเดียว เหตุการณ์พวกนี้มันผ่านมานานแล้ว . แต่มันเหมือนเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อวานทุกครั้งที่ฉันคิดถึง + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + เบญจา นึกถึงปมความรักจากผู้ให้กำเนิด แม่ไม่รักเธอจริงหรือ . หรือว่าเธอจะคิดไปเอง แม่ต้องรักลูกทุกคนสิ . แต่...ทำไมแม่ไม่เคยกอดเธอ เหมือนที่กอดน้องชายกับน้องสาว . ทำไมแม่ไม่ดีใจที่เธอแต่งงานเหมือนตอนที่พี่สาวแต่ง . แม่ดีใจที่ได้หลานชายคนแรกจากพี่สาว แต่เมื่อเธอบอกแม่ว่าท้อง . แม่กลับถามว่า "ทำไมปล่อยให้ท้อง " - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - เบญจา สลัดความคิดที่ทำให้จิตใจหดหู่พวกนี้ออกไปจากใจ . นึกถึงความเป็นแม่ของตัวเอง ฉันยังรักลูกฉันเลย . แม่ก็ต้องรักฉันแหละ แต่แม่คงไม่แสดงออกให้ฉันรุ้ . รึการแสดงออกของแม่ไม่เหมือนกันทุกคน . ฉันเพียงทำหน้าที่ลูกของฉันให้ดีที่สุด ไม่ว่าแม่จะรักฉันน้อยที่สุด . หรือไม่รักฉันเลยก็ตาม . . . . . . . . . .. . . . . . . . . . . .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . ปรกติแล้วเบญจาไม่ได้ให้ความสำคัญในวันเกิดเท่าไหร่นัก . อย่างมากเธอก็ใส่บาตร ทำบุญ แต่คงเป็นเพราะ . เธอมีพี่ น้องที่รักเธอ ช่วยชดเชยในสิ่งที่เธอขาด . ทุกคนจะมาหาเธอในวันเกิด ทานข้าวร่วมกัน . พูดคุยกันตามประสา พี่ๆน้องๆที่ไม่ค่อยได้เจอหน้ากัน . เบญจาอยากจะหยุดเวลาไว้เพียงแค่วันนี้ . วันที่ พ่อ ที่แยกทางกับแม่ไปนานแล้ว มาอยู่พร้อมหน้ากันอีกครั้ง . แม้ทั้งคู่จะนั่งกันคนละมุมโต๊ะ แม้ว่าตลอดการรับประทานอาหาร . จะไม่มีคำพูดใดใดจากแม่ ถึงเธอ . แต่ขอแค่มีวันนี้ปีละครั้งก็พอแล้ว สำหรับเธอ ......... เบญจาไม่ได้ต้องการของขวัญอะไรเลยเธอบอกพี่กับน้อง . แค่เห็นทุกคนในวันนี้เธอก็มีความสุขมากแล้ว . ไม่มีของขวัญชิ้นไหนล้ำค่าเท่า ++ มีความสุขมากๆนะลูก ขอให้เจริญๆ ++ คำพูดของพ่อ ++ Happy Birthday to you Happy Birthday Happy Birthday Happy Birthday Happy Birthday to you ++ เสียงพี่ และน้องของเธอยังดังก้องอยู่ในหู . เพลงที่เพราะที่สุดในวันนี้ ภาพรอยยิ้มของทุกคน . มันทำให้เบญจาลืมความทุกข์ทั้งหลายที่เคยผ่านมา . วันพรุ่งนี้เธอจะเจอกับอะไรบ้าง ไม่รู้ แต่วันนี้ . เธอมีความสุขและคงนอนหลับฝันดีที่สุดในรอบปี . + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + . เพื่อนๆ ที่ห้องแชท เคยบอกให้อัมแต่งเรื่องสั้น . เกิดมาไม่เคยคิดว่าตัวเองจะทำได้ แต่รับปากพี่ๆเค้าไปแล้ว . ก็ลองทำดู อาจจะเป็นบทความที่พูดถึงบุพการีในแง่ร้ายนัก . อัมนึกถึงในโลกของความเป็นจริง เพราะแม่บางคน . ก็ไม่ได้ดีเลิศด้วยความเป็นแม่ไปฃะทุกอย่าง . อาจจะขัดใจของใครๆบ้าง . ขออภัยนะคะ |