สวัสดีครับ วันนี้เป็นอีกวันที่ผมขออนุญาตเรื่องเล่าประสบการณ์ในการทำงาน แต่ขอเกาะติดสถานะการณ์ปัจจุบันซะหน่อย

วันนี้ผมก็ลุ้นระทึกกับเค้าเหมือนกันกับกรณี ปตท. ที่พรุ่งนี้ (ศุกร์ 14) เป็นวันดีเดย์ ตัดสินชะตากรรมของ ปตท.

จะว่าไปก็ไม่ใช่ศุกร์ 13 ซะหน่อย แต่หลายๆ คนก็คงเสียวไม่แพ้กัน

ผมเองไม่ได้มีส่วนได้ส่วนเสียอะไรหรอกครับ เพราะผมไม่มีเงินพอไปซื้อหุ้นเหมือนคนอื่นเค้า!!!!

แต่ยังไงผมก็ขอแสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับเรื่องนี้หน่อย ทั้งนี้ก็เพราะผมคิดว่าเรื่องนี้ไม่ใช่แค่เรื่องของคนไม่กี่หมื่นคน แต่เป็นเรื่องระดับชาติ ต่างชาติเองก็กำลังมองเราอยู่ห่างๆ (ขายหุ้นทิ้งไปเยอะแล้ว เพราะต้องการหนีความเสี่ยง ช่วงนี้เมืองไทยยิ่งคิดอะไรประหลาดๆ อยู่)

กรณีนี้ไม่ว่าจะออกหัวหรือก้อย หรือแม้แต่จะออกกลาง ก็มีผลกระทบใหญ่หลวงทั้งสิ้น

ถ้าตัดสินให้ ปตท. ต้องออกจากตลาดหลักทรัพย์ กลับมาเป็นรัฐวิสาหกิจเหมือนเดิม ก็กระทบกับตลาดหุ้นอย่างรุนแรง เรียกกันได้ว่า อาจได้เห็นหุ้นลงต่ำกว่า 400 จุด หากรัฐต้องซื้อหุ้นคืนจากผู้ถือหุ้นเดิม รัฐ ก็คงไม่มีเงินพอ แต่ถ้าจะบังคับซื้อคืนในราคาพาร์ ที่ 10 บาท ต่อ หุ้น หรือจะบีบคอซื้อคืนในราคา 35 บาท ต่อ หุ้น ต่างชาติคงมองประเทศเราเป็นตัวตลก ทำเหมือนเล่นขายของไม่รู้จักโต

ถ้าตัดสินให้ยึดท่อส่งก๊าซคืนจาก ปตท. แล้วให้ ปตท. เช่าต่อจากรัฐ ก็เป็นอีกทางออกที่ดูจะนิ่มนวลที่สุดในความคิดของผม เหมือนพบกันที่ครึ่งทาง แต่ก็อย่างว่าครับ ผมไม่ค่อยเชื่อใจองค์กรอิสระยุคนี้เท่าไรนัก ผมว่าถูกแทรกแซงพอๆ กันกับยุคนายกทักษอ

ถ้าสุดท้ายตัดสินให้ ปตท. ยังคงอยู่ในตลาดหลักทรัพย์ ก็คงเห็นตลาดหุ้นวิ่งฉิว แต่ก็ละครับ ฝ่ายโจทย์ก็คงไม่ยอมง่ายๆ ก็หวังแต่ว่าจะไม่มีการก่อม๊อบจนเลยเถิดไปถึงขั้นเลือดตกยางออก

สุดท้ายคดีนี้คงเป็นคดีประวัติศาสตร์ และเป็นคดีที่สร้างบรรทัดฐานใหม่ให้กับองค์รัฐวิสาหกิจที่ผ่านการแปรรูปมาแล้วอย่าง การบินไทย และท่าอากาศยานแห่งประเทศไทย อย่างแน่นอน ตอนนี้ทั้งสององค์กรนี้ก็คงรู้สึกหนาวๆ ร้อนๆ เกินบรรยายอยู่ละครับ

สุดท้ายนี้ก็ขอภาวนาให้ประเทศชาติสงบสุขเสียทีเถอะครับ