ความเดิมจากตอนที่แล้ว อาจารย์ ศิษย์พี่ ศิษย์น้อง 3 คน อายุ รวมกันได้ 99 ปี ซึ่งยังไม่ตรงตามตำราจีนที่บอกว่า คน 3 คน ทำงานร่วมกันอายุรวมกันได้ 100 ปี ทำงานอะไรก็จะได้สมดังใจ...เพราะงั้นก็อย่างแปลกใจไปเลยว่า ทำไมถึงบอกว่า LIfe always go out of according plan อีกอย่างหนึ่งที่อาจจะไม่เกี่ยวกันเท่าไรก็คือ การวางแผนที่ไม่รอบคอบนั้น ก็ไม่ต่างอะไรกับการไม่วางแผนซักเท่าไร  

     ขอย้อนไปนิดหนึ่งว่า วันเสาร์อาจารย์ก็ไปจองตั๋วรถไฟ เพราะเราตั้งใจจะไปรถนครศรีธรรมราช เค้าบอกกันว่าวันนึงจะมีรถไปนครฯ 2 เที่ยว ถ้าเป็นรถเร็วก็ออกประมาณห้าโมงเย็น และรถด่วนออกประมาณทุ่มนึง เราจะเดินทางวันอาทิตย์แต่ไปจองตั๋วรถไฟซึ่งเป็นเที่ยวที่มีจุดหมายเฉพาะ ไม่ใช่แค่ทางผ่าน ก็ไม่ต้องแปลกใจอีกเช่นกันว่าตั๋วมันเต็ม

     อาจารย์ก็โทรมาปรึกษาศิษย์พี่ว่าตั๋วเต็มทำไง ศิษย์พี่บอกว่างั้นเราไปสายสุไหงโกลกแล้วลงที่ทุ่งสง แล้วค่อยต่อรถไปนครฯ พออาจารย์จองตั๋วเสร็จก็โทรมาบอกศิษย์พี่ว่าให้ประสานศิษย์น้อง เจอกันที่หัวลำโพงก่อนสามโมงเย็น เราจะไปเที่ยวบ่ายสามโมงสิบนาที จุดหมายปลายทางคือทุ่งสง

     เราเจอกันก่อนบ่ายสามที่หัวลำโพง แล้วก็ไปขึ้นรถไปที่ชานชาลา ดูขบวนว่าใช่แล้ว ก็แบกกระเป๋าด้วยความมั่นใจ และเดินหาที่นั่ง เมื่อถึงที่นั่งก็พบว่ามีคนหนั่งอยู่แล้ว เราก็ยืนรอ และเจรจาด้วยความมั่นใจว่าเรามาถูกที่ถูกขบวน สุดท้ายนายตรวจมาดูตั๋ว และ...แป่ว ตั๋วของเราเป็นตั๋วของเมื่อวานนี้ ก็เมื่อวานซึ่งเป็นวันเสาร์ อาจารย์จองตั๋วและบอกคนขายตั๋วว่าเดินทางวันอาทิตย์ แล้วก็ไม่ได้เช็คว่าตั๋วออกถูกวันหรือเปล่า

     ไม่มีใครพูดอะไร... พากันขนของลงจากรถไฟ ไปติดต่อพนักงานขายตั๋ว ว่าออกตั๋วให้ผิดวัน เค้าบอกว่าให้ไปถ่ายสำเนาบัตรประชาชน แล้วมายื่นคำร้อง ให้เบอร์โทรไว้ บอกว่าอีกเดือนครึ่งให้โทรไปเช็ค

     เราเคลื่อนขบวนกันไปขึ้นแท๊กซี่เพื่อไปสายใต้ พอถึงอาจารย์ก็เดินตรงดิ่งไปที่สมบัติทัวร์ แล้วจองตั๋วสามที่ ศิษย์พี่ก็ไปยืนประกบ พูดซ้ำๆ ว่าไปนครฯ นะอาจารย์ เพราะเห็นเค้าเขียนติดไว้ตัวใหญ่ว่าทุ่งสง อาจารย์ก็ไม่สนใจมัวแต่คุยกับสาวสวยคนขายตั๋วเรื่อง เครื่องคิดเลขมันอันนิ๊ดเดียว บริษัทใหญ่กำไรเยอะน่าจะซื้อใหม่ ฯลฯ ตามประสาคนอัธยาศัยดี แต่มักจะลืมนึกถึงจุดมุ่งหมายที่กำลังทำอยู่ บอกจ่ายเงินเสร็จ อาจารย์ก้มมองที่ตั๋ว อ้าว... รถไปทุ่งสงเหรอ? คนขายตั๋วก็บอกว่า "ใช่ค่ะ" อีกครั้งที่ไม่มีใครพูดอะไร รอขึ้นรถทัวร์ตอนทุ่มตรง...

     ไปถึงทุ่งสงก่อนหกโมงเช้านิดหน่อย นั่งรถตู้จากทุ่งสงไปนครศรีธรรมราช ใช้เวลาประมาณ 1 ชั่วโมง ระยะทางประมาณ 80 กม.

     ลงรถตู้ที่ศาลากลาง... ล้างหน้าล้างตา รอพี่ที่เราคุยประสานงานกันไว้ว่าจะหาเราไปไม้เรียง... และยังรอฟังข่าวว่า เราจะนอนเต้นท์สนามกันอยู่หรือ... ชักจะเหนื่อย และคิดว่าถ้าเราได้นอนบ้านของใครคนใดคนหนึ่งที่ไม้เรียง เราจะพูดคุย และได้รู้ความเป็นมาเป็นไปของชุมชนได้มากกว่านอนเต้นท์สนามนะ... ก็ต้องรอดูกันต่อไป

     เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า... ต้องเตรียมตัว และรอบคอบ แค่เรื่องเดินทางยังวุ่นวายขนาดนี้ แล้วงานที่จะไปทำล่ะ อย่างน้อย ขอแค่มีสติอยู่กับตัวตลอดเวลาก็คงผ่านเรื่องราวต่างๆ ไปได้ (ด้วยดี)