พี่ธีรพงษ์เจ้าถิ่น พาไปพบกับลุงประยงค์ รณรงค์ ที่บ้านพัก มีเวลาได้คุยกับลุงอยู่ 1 ชั่วโมง อาจารย์เป็นคนตั้งคำถาม ศิษย์พี่นั่งจด และศิษย์น้องถ่ายวีดิโอ

     เริ่มต้นที่ตัวของลุงยงค์เอง ที่ได้สังเกตมาตั้งแต่อยู่ในวัยหนุ่มว่า เกษตรกรทำงานหนัก ไม่มีการเกษียรจากการทำงาน แต่ข้าราชการทำงานไม่หนัก อายุครบ 60 ปี เกษียรอายุราชการก็มีเงินบำเหน็จบำนาญไว้ใช้ยามแก่เฒ่า ลุงยงค์ก็เลยตั้งเป้าหมายไว้ว่าจะเกษียรตัวเองตอนอายุ 55 ปี (พ.ศ. 2535)โดยในวัยทำงานก็ตั้งใจ และทำทุกด้านให้มั่นคงเพื่อบั้นปลายของชีวิต เมื่อเกษียร (ตามเกณฑ์ที่กำหนดเอง) ตามที่ตั้งใจไว้ ก็มอบมรดกให้ลูกหลาน ตัวเองเป็นเพียงที่ปรึกษา และยึดลูกเป็นที่พึ่ง  ...หยุด พอ ไม่โลภ ไม่อยากได้... ไม่ต้องร่ำรวย ไม่ต้องทันสมัย...

     สำคัญที่สุดคือ "วิธีคิด" ต้องคิดเป็น ไม่ใช่ก๊อบปี้มาอย่างเดียว ทำตามคนอื่นโดยไม่มีความคิดเป็นของตัวเอง ก็ไม่มีทางประสบความสำเร็จได้ ศึกษาให้มาก ได้ความรู้ มีทฤษฎีว่าอย่างไร ก็ต้องนำมาทดลองปฏิบัติ แล้วสังเกตผลที่เกิดขึ้น

     ลุงยงค์เป็นนักเรียนรู้ตัวจริงเสียงจริงเลย ลุงบอกว่าได้เรียนรู้การทำงานของสภานิติบัญญัติ และมีความคิดอะไรเกิดขึ้นหลายอย่าง แต่ที่แน่ๆ ลุงยงค์ไม่คิดเล่นการเมือง เป็นความตั้งใจส่วนตัวมาตั้งแต่ต้น

     นี่เพิ่งเริ่มคุยเองนะ... ยังมีอีกหลายเรื่องที่ฟังลุงยงค์แล้วเกิดแรงบันดาลใจว่า "คนเรามีศักยภาพที่จะทำอะไรหลายๆ อย่างได้สำเร็จ หากเรามีความตั้งใจ มุ่งมั่นจริงๆ"