และแล้วโอกาสดีๆ ของชีวิตก็มาเยือน

"ระนอง" อยากไปมาตั้งนานแล้ว ไม่กลัวหรอกถึงจะเป็นเมือง "ฝนแปด แดดสี่" ก็เถอะนะ

ไปเมืองแร่นอง ก็ต้องไปบ่อน้ำพุร้อน ถึงไม่ได้อาบน้ำแร่ ก็ต้องไปดูบรรยากาศซักหน่อย

เคยได้ยินว่าคนนิยมไปเล่นการพนันที่บ่อนกาสิโน ฝั่งพม่า ได้ยินชื่อว่าคือ เกาะสอง (ซึ่งเป็นลักษณะของแหลมที่ยื่นออกมา ไม่ใช่เกาะ)

แต่พอไปจริงๆ เค้าบอกว่าที่ “เกาะสน” ต่างหากล่ะ

เอาล่ะไหนๆ ก็มาแล้ว ก็ต้องผ่านแดน ข้ามเรือไปดูความเป็นไปในบ่อนคาสิโนกันหน่อย ซึ่งจริงๆ ส่วนที่เค้าให้เราเข้าไปได้ก็ไม่มีอะไรมากหรอก แค่หยอดเหรียญเอง เค้าบอกว่า ถ้าเป็นอะไรที่มากกว่านั้นต้องเป็นสมาชิกถึงจะเข้าไปได้... คราวก่อนที่ไปทัศนศึกษา (หุ หุ... แต่ไม่ได้เล่นนะ ดูเฉยๆ) ที่ฟิลิปปินส์ เข้าไปก็มีทุกอย่างเลย ไม่ต้องจัดชั้นว่าเป็นสมาชิกหรือเปล่า เหมือนในหนังเลยแฮะ

ระนอง เป็นเมืองที่มีภูเขามากพอสมควร ในเมืองก็ยังมีเนินสูงต่ำ ได้บรรยากาศไปอีกแบบ ยังบอก Boss ตอนนั่งรถผ่านภูเขาหญ้า และสายฝนโปรยปราย ว่า “เนี่ย ยังกับอยู่อังกฤษเลยนะ ภูเขาที่อังกฤษก็มีแต่ต้นหญ้าแบบนี้แหละ ถนนก็เป็นเนินสูงต่ำ และฝนก็ตกตลอดเหมือนกัน” อิ อิ Boss ไม่ยักกะเห็นด้วยแฮะ

พูดถึงต้นหญ้า นึกถึงตอนจัดเวที ถามในเวทีว่าทีมหมู่บ้านที่อยากให้มาร่วมทำงานด้วยกัน อยากได้คนแบบไหน เก่งอะไรบ้าง เค้าก็บอกกันมากเยอะแยะมากมาย แล้วพี่คนหนึ่งก็บอกว่า ต้องสุขภาพดี แข็งแรง กินปลาเป็นหลั้ก กินผักเป็นหย้า กิน... เราก็...หุ หุ ในฐานะที่เคยมีแฟนเป็นคนใต้ โอ้ย แค่นี้จิ๊บๆ แปลได้อยู่แล้ว ก็เลยยืดอกแปล....กินปลาเป็นหลัก...กินผักเป็นหญ้า...อ้าว... หันมาเท้าเอวถามพี่เค้าว่า "ตกลงกินผักรึกินหญ้าเนี่ย...." คร๊าบ ฮาครืนเลยคร๊าบ พ่อแม่พี่น้อง... เค้าก็บอกกินผักเป็น "ยา" ไม่ใช่หญ้า ถ้า "กินหญ้า" น่ะ ม่ายช่ายคนแล้ว แป่ว....

ก็มีความประทับใจหลายอย่างกับจังหวัดระนอง และคิดว่าคงมีอโอกาสได้ไปเยือนอีกครั้ง...