พิมพ์หน้านี้
|
กลับมาแล้ว... ก็ยังรื่นเริง ร่าเริงอยู่ทุกวันเลย เป็นความสุขจากการเดินทาง ที่แม้การเดินทางทริปนี้จะสิ้นสุดลงแล้ว แต่ความสุขก็เหมือนยังอ้อยอิ่ง ความคิดจากประสบการณ์ต่างๆ ที่ได้นำมาทบทวนก็ความเติบโต งอกงาม...
ตั้งแต่วันแรกๆ ที่ไปถึง พอคนเกาหลีถามว่า ถ้าพูดถึงเกาหลีแล้วนึกถึงอะไร ช่วงที่เราเดินทางซีรี่ส์เรื่อง Coffee Prince เพิ่งจบพอดี (โชคดีจัง ดูตอนจบวันเสาร์ แล้ววันอาทิตย์เราก็ออกเดินทาง...ถ้าจบช่วงที่เราอยู่ที่โน่น เราก็จะเสียดายที่ไม่ได้ดู... ติดละครเกาหลีด้วย... สมวัยเนอะ... ก็แหม ยังเป็นวัยรุ่นอยู่นี่นา) ก็ตอบไปว่า นึกถึงซีรี่ส์ของเกาหลี โดยเฉพาะเรื่อง Coffee Prince และเรามีภารกิจที่เพื่อนฝากมาว่าให้ไปที่ร้าน Coffee Prince ให้ได้นะ และแล้วก็เลยวางแผนที่จะไปร้าน Coffee Prince กัน น้องนักเรียนทุนเกาหลี ก็หาข้อมูลมาได้ว่าร้านตั้งอยู่ใกล้ๆ กับมหาวิทยาลัยฮงอิก (Hongik University) ได้แผนที่มาพร้อม นัดเจอกันที่ Subway สายสีเขียว (line 2) สถานีฮงอิก (Hongik Univ.) แล้วก็เดินกันตามแผนที่ แต่พอดีผ่าน information center ก็แวะถามเขา ก็ได้ข้อมูลมาว่าแถวนั้นยังมีที่เที่ยวอีกหลายที่โดยเฉพาะอาคารที่แสดงเรื่องราว ภาพ และสิ่งของต่างๆ จากซีรี่ส์ 4 season (autum in my heart, winter love song (winter sonata), spring walt, summer...) ของเกาหลี แต่ค่าเข้าชมแพง (ประมาณ 10,000 วอน)
ไปถึงที่ร้าน Coffee Prince ก็ถ่ายรูปเยอะแยะเลย วันก่อนเล่น M คุยกับหลาน พอส่งรูปที่ถ่ายหน้าผนังภาพเขียนดอกทานตะวันที่ แฟนของพี่ของฮันกอลวาดไว้ (เป็นฉากไฮไลท์ ของที่นั่นเลยนะ) หลานทำเสียงตกใจ (พิมพ์มาเป็นเสียง...) อิจฉาคุณอาน่ะนะ... เสียดายที่ชั้นสองไม่เปิดให้ขึ้นไป คิดว่าอาจเป็นเพราะไม่ถ่ายทำที่นั่นทุกฉาก ก็เลยปิดดีกว่า เดี๋ยวคนหาว่าไม่เห็นเหมือนในซีรี่ส์เลย
แต่จะว่าไปก็จริงๆ แหละ มันก็มีความต่างระหว่างมุมกล้อง กันสายตาของเราอยู่ เช่น ระเบียงร้านที่เราดูในซีรี่ส์เหมือนกับกว้างมาก แต่พอเห็นเข้าจริงๆ มันเล็กนิดเดียวเอง
บรรยากาศโดยรวมก็น่านั่งดีนะ จัดตกแต่งแบบง่ายๆ ช่วงที่เข้าไปในร้านใหม่ๆ เวลาประมาณบ่ายโมง เหมือนจะมีคนนั่งในร้านน้อย แต่หน้าร้านน่ะคนมาถ่ายรูปกันเพียบอยู่แล้ว (โดยเฉพาะคนไทย) แต่พอนั่งไปนานๆ คนเข้ามาเรื่อยๆ จนเต็มร้านเลย และสุดท้ายก่อนที่เราจะกลับ มีกรุ๊ปทัวร์ของไทย เข้าไปนั่งดื่มกาแฟกันทั้งกรุ๊ปเลย (กรุ๊ปเล็กๆ)
เขากำลังรับสมัครบาลิสตา (คนชงกาแฟ) ด้วย เสียดายถ้าได้อยู่ที่นั่นนานๆ ก็น่าไปสมัครนะ
และแล้วกาแฟหอมกรุ่นก็มาเสริฟ ทำหน้าเป็นรูปหัวใจด้วย แต่ถ้วยของเราหัวใจเริ่มมีลวดลายเพิ่มเติมเพราะก่อนถ่ายรูป เราแอบชิมไปนิดนึงแล้ว... อร่อยจัง
กาแฟที่นี่แก้วละ 10,000 วอน แน่ะ (ร้านอื่น 3,000 - 4,000 วอน) แต่ก็แหละนะ ไปเพราะอยากจะไป รสชาติของกาแฟที่ไม่ใช่แค่กาแฟ ... so nice |
| << | มิถุนายน 2008 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 |
| 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 |
| 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 |
| 29 | 30 | |||||