เมื่อวานดูหนัง Anger Management น่าจะดูเป็นรอบที่สอง รู้ตัวตั้งแต่แรกแล้วว่าเคยดูแล้ว แต่เป็นโชคดีของคนความจำสั้น เพราะงั้นดูหนังซ้ำกี่รอบก็ไม่เบื่อเพราะจำเรื่องราวไม่ค่อยได้ เรื่องนี้ แจ็ค นิโคลสัน บ้าบอสุดๆ เวลาเค้าทำหน้าทำตา มันช่างน่าขำชะมัด เค้าเล่นเป็นหมอ (ประมาณจิตแพทย์) มีอยู่ตอนหนึ่งเค้าบอกพระเอก (ซึ่งเป็นคล้ายๆ คนไข้ในความดูแลของเค้า) ว่า “อารมณ์... มันไม่ใช่สิ่งที่จะหมดไปด้วยการ “ระบาย”ออก หรอกนะ” ฟังแล้วก็ อืมห์ มันจริงหรือเปล่านะ เพราะบางทีอ่านหนังสือเขาก็บอกว่า คนเราควรมีการระบายออกในพฤติกรรมที่เหมาะสม เช่น ปรึกษาเพื่อนบ้าง ฯลฯ ไม่ให้เป็นพวกเก็บกดจนเกิดเหตุไป แต่ในสถานการณ์ของหนังมันอาจเป็นช่วงที่ “ความโกรธ” ถึงจุดที่จะระเบิด บางครั้งการระเบิดอารมณ์โกรธ มันอาจกลายเป็นความเสียหายที่ไม่มีใครรับผิดชอบไหวก็ได้

และวันก่อนก็ดูหนังเก่าของแจ็ค นิโคลสันอีกเรื่อง “As good as it get” หนังดังเมื่อกว่าสิบปีที่แล้ว จำได้เลยว่าตอนนั้นยังเรียนอยู่ที่เชียงใหม่ แล้วก็เข้าไปดูในโรงด้วย เล่นคู่กับเฮเลน ฮันท์ น่ารักดี

หนังที่เคยดูแล้ว และอยากดูอีก มากที่สุดตอนนี้ คือเรื่อง “แนวรบด้านตะวันตกเหตุการณ์ไม่เปลี่ยนแปลง” เคยดูเมื่อตอนเรียน ม.ปลาย เมื่อเกือบยี่สิบปีที่แล้ว ซึ่งหนังก็คงเก่ากว่านั้น เพราะตอนที่ดูเขาก็เอามาฉายทางทีวีรอบดึกแล้ว จำได้ว่า หลังจากดูหนังจบ ยังนั่งร้องไห้ต่ออีกต้องนานกว่าจะหลับ ตอนหลังก็ไปหาซื้อหนังสือชื่อเดียวกันมาอาจ ซึ่งเป็นหนังสือที่อาจินต์ ปัญจพรรค์ เขียนคำนิยมไว้ด้วย

หนังสือที่อ่านแล้วอยากให้เขามาสร้างเป็นหนังมากที่สุด คือ หนังสือชุดไมรอน โบลิทาร์ ของฮาลาน โคเบน ตอนนี้มี 8 เล่มแล้ว อีกไม่นานก็คงออกเล่มที่ 9 ถ้าใครชอบหนังสือสืบสวนสอบสวน หรืออาชญนิยาย ก็น่าลองอ่านงานของโคเบนดูนะ หนังสือชุดไมรอนอาจจะออกแนวคอเมดี้ไปบ้าง แต่ที่เป็นเล่มเดียวจบอีกหลายเล่มก็น่าอ่าน อย่างเช่น หาย (Gone for good), อย่าบอกใคร (Tell no one), ไม่รู้ เป็นต้น นี่คือเท่าที่เคยอ่าน ถ้าใครมีเรื่องอื่นของโคเบนก็บอกกันบ้างนะ จะได้ไปหามาอ่านอีก