สวัสดีปีใหม่ทุกๆคนนะคะ ในวาระดิถีขึ้นปีใหม่ ขอให้วันนี้คือวันเริ่มต้นของทุกๆอย่างที่เราคิดจะทำ แต่ยังไม่ได้ทำ เริ่มต้นนำสิ่งดีๆเค้ามาในชีวิต ด้วยตัวเราเองค่ะ

สืบเนื่องจากคราวที่แล้ว ทริปเหนือยังค้างเติ่งอยู่ที่ปาย วันนี้ฤกษ์ดีปีใหม่ เราจะไปปางอุ๋งกัน ขอแนะนำค่ะ เป็นสถานที่ที่ควรไป"ก่อนตาย"จริงๆนะ  ขอเล่าเรื่องก่อนนะคะ เรื่องเยอะมาก ทั้งที่ไปค้างอยู่แค่คืนเดียว ช่วงที่ไป เป็นคืนคริสมาสต์อีฟ ทำให้ที่พักของอุทยานที่ริมทะเลสาปเต็ม ก็เลยไปขออาศัยกับ"โฮมสเตย์ลุงปาละ"ค่ะ

หลังนี้แหละค่ะ ข้างในก็เป็นฟูกนอนและห้องน้ำค่ะ ทางซ้ายเบลอเป็นหลังของเจ้าของบ้านค่ะ

บ้านที่อยู่เป็นของชาวบ้านเค้าจริงๆซึ่งปลุกอยู่ 3 หลังในบริเวณ 2 หลังคือของเราและเพื่อน อีกหลังใหญ่สุดที่มีใต้ถุนบ้านเป็นของลุงต๊ะ เจ้าของบ้าน ค่ะ  เพราะเป็นแบบที่ชาวบ้านอยู่แท้ๆ ก็เลยไม่มีไฟ และน้ำอุ่น ห้องน้ำก็คือพื้นดินและมีส้วมซึมฝังน่ะค่ะ ช่วงก่อนนอนอากาศหนาวเหลือ 7 องศา ก็เลยออกมาก่อไฟหน้าบ้านตั้งวงคุยกัน...เมาจนหมดเรื่องจะคุยก็เข้าบ้าน จุดเทียน จั่วววววว ตามประสาคนไทยค่ะ

เพ่งกระแสผ่านดัมมี่กันอยู่ซักพัก ก็ได้ยินเสียง รวมๆกัน ดังนี้

"กรี๊ดดดดดดดดด"  "สู สูไปเลย(ตะโกนเสียงดังมาก)"    "มันผิด..."   "ฮือออออ (ผู้หญิงร้องไห้โฮใหญ่)"

"ไป...(ตะโกนไล่) บอกให้ไป"     "ตุบ ตับ พลั่ก"   " แชะๆ แท่ด แท่ด แท่ด แท่ดๆๆๆๆๆ บรื๊น" 

ตลอดเวลาผู้หญิงยังร้องอยู่ และมีเสียงอาละวาดโวยวายกันไปมา ส่วนพวกเรา หยุดเล่นแล้วเอาหูแนบข้างฝาตั้งแต่ได้ยินเสียงสะอื้นครั้งแรก พอใช้ความสามารถ แปลภาษา และปะติดปะต่อเรื่องได้ ดังนี้

มีคนคนนึงมาหาลูกสาวบ้านนี้ (ดึกแล้ว) แล้วผู้ใหญ่เกิดรู้ ฝ่ายผู้พ่อก็เลยแสดงความเป็นผู้นำครอบครัว ไล่ฝ่ายชายและด่าว่า มีการลงไม้ลงมือเล็กน้อย จนฝ่ายชายสตาร์ทรถเครื่องบึ่งหนีกลับบ้านไป แต่ฝ่ายหญิงยังร้องไห้อยู่

โอเค เรื่องเกิดและสงบแล้ว เราก็นอน ผ่านไปซักพ๊ากกกกกกกกกกกกกก  อยู่ๆได้ยินเสียง ดังนี้

"เอาๆๆๆๆ ผ้ห่มซับเลือดๆ"   "บัตรโรงบาลเอามายัง บัตรๆๆ"   "ไม่เป็นไร เลอะค่อยซัก เอาผ้าห่ม"

"ไปๆๆๆๆ ไม่เป็นไรหรอก ไปๆๆๆ"  

อารายยยยยยยยวะ เรื่องไรนักหนา เนี่ย....สรุปตอนเช้าพึ่งรู้ว่า ลูกสาวอีกคนของบ้านนี้ เค้าคลอดลูกค่ะ

ยังค่ะ ...ยัง ยังไม่จบ  เหตุการณ์ผ่านไป นอนหลับกันจนเริ่มเคลิ้ม

"ฮือ...ฮือออออ ฮือออออออออ" เสียงเด็กร้องไห้แบบ ต่ำๆ ลากยาวๆ

"ฮือออออ ฮือออออ ฮือออออ"     "อืออออ (เสียงดังขึ้นๆ)"

"ฮือ....แอ๊.....แอ๊...... กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดด  แกว๊กกกกกกกกกกกกก " เด็กกรีดดดดดร้อง 

เพื่อนเลยหันมาถามว่า "มรึง...มรึง มรึง ได้ยินเหมือนกรูมั้ย"   "เอออออๆๆๆๆ "  "โอเค งั้นแสดงว่าเสียงจริงๆ"

จากนั้นก็มีผู้หยิงคนนึงมาปลอบ พูดเร็วๆ ภาษาถิ่นเผ่าเค้า  แต่บางคำพอรู้ พูดว่า "นอนๆๆๆ นอนซะ"

"แอ๊.... บ่ออ๊าวววววววววววววววว  แอ๊...... กรี๊ดดดดดดดดดดดดดด" เออเอาเข้าไป

หลังจากกรีดร้องอยู่ชม.กว่า มีผู้เฒ่ามาปลอบ ก็สงบลง สรุปคือเด็กคนนี้เป็นลูกสาวของคนที่ไปคลอดลูก พอตื่นมาเห็นแม่ไม่อยู่  ก็เลยร้อง

ตื่นเช้ามาแบบไม่เต็มตื่น เพราะเหมือนพึ่งได้นอน ออกจากบ้านมา เหมือนมีอะไรสะดุดหางตา กันไปเป็นเด็กผู้หญิงอายุ2-3ขวบ ใส่ชมพูทั้งชุด ทับด้วยเสื้อหนาวแบบชาวเขา ตาแบ๊วยืนยิ้มแป้น  จนเราเกือบเคลิ้มยิ้มให้กลับ ถ้าไม่บังอิญนึกได้ว่า "อ๊ะ...อ๊ะๆ ยัยเด็กนี่แน่เลย  เจ้าของเสียงกรีดดดดดร้องเมื่อคืน ชิ"

หมายเหตุ* เหตุการณ์เหล่านี้เป็นเหตุการณ์จริง ที่เกิดขึ้นภายในคืนเดียว จริงๆค่ะ สาบาน ไม่สามารถหาภาพเหตุการณ์มาได้ เนื่องจากรับรู้ได้เพียงเสียงผ่านผนังแฝกบางๆเท่านั้น

วันนี้เหนื่อยแล้วค่ะ เดี๋ยวตอนต่อไปจะมาบรรยายความสวยงามของปางอุ๋งนะคะ