จากการเปิดเผยของกรมสุขภาพจิต พบว่า เด็กที่มีพฤติกรรมติดเกมคอมพิวเตอร์วันละ 3 ชั่วโมง
ติดต่อกัน 15 สัปดาห์ จะส่งผลให้มีอาการเสพติดเกมเช่นเดียวกับยาเสพติด โดยผลการวิจัยจากต่างประเทศระบุว่า ผู้ที่ติดเกมจะหลั่งสารชนิดเดียวกับแอมเฟตามีนที่ผู้ติดยาเสพติดหลั่งออกมา ซึ่งมีสาเหตุจากการมีพฤติกรรมซ้ำๆ ความรุนแรงของการเสพติดเกมแบ่งออกเป็น 3 ระยะ ได้แก่

ระยะเริ่มติด เด็กจะใช้เวลาเล่นเกมมากกว่ากิจกรรมอื่นๆ
ระยะที่ 2 เด็กจะเริ่มขาดความสัมพันธ์กับคนในครอบครัว ใช้เงินกับการเล่นเกมมากผิดปกติ

ส่วนระยะสุดท้าย ซึ่งเป็นระยะที่ร้ายแรง เด็กจะติดแบบติดยาเสพติด ไม่กินข้าว ไม่เรียนหนังสือ ขาดความสัมพันธ์ในครอบครัว

เด็กวัยรุ่นที่เคยติดเกมส์คนหนึ่งกล่าวไว้ว่า “เมื่อก่อนก็เคยติดเกมส์ถึงขนาดโดดเรียนไปเล่นเกมส์เลยก็มี เชื่อเหมือนกันว่าใครได้ลองเล่นเกมส์ออนไลน์แล้วล่ะก็คงต้องติดเกมส์เหมือนกัน เพราะในเกมส์มีองค์ประกอบหลายๆอย่างที่ดึงดูดใจผู้เล่น อย่างน้อยเกมส์ก็ตอบสนองความต้องการของผู้เล่นหลายข้อ เช่น เกมส์ที่ใช้ความรุนแรง ต่อสู้ หรือยิงกันสนั่นหวั่นไหว ก็เป็นกมส์ที่ช่วยให้ผู้เล่นได้ระบายอารมณ์ และทำสิ่งที่ทำไม่ได้ในโลกแห่งความเป็นจริง หรือเกมส์ที่ให้ผู้เล่นเลือกอาชีพ เลือกตัวละคร จะสูงต่ำดำขาวอย่างไรก็ได้ นั่นก็เป็นอีกโลกหนึ่งที่ผู้เล่นสามารถสร้างตัวเองขึ้นมาได้ มีการจำลองสังคมขึ้นมา ทำให้เขามีความสุขทุกครั้งที่เล่น ที่บอกว่าแต่ก่อนเคยติดเกมส์นั้น ตอนนี้เลิกได้โดยสิ้นเชิงแล้ว คงเพราะว่าโตขึ้น และมีอะไรหลายอย่างให้ทำ”

มีคนเปรียบเทียบไว้ว่า การเล่มเกมส์ก็เหมือนกับการบริโภคอาหาร โดยอ้างว่า “การบริโภคเกมส์” ก็เหมือนการบริโภคอาหารที่เขาจัดมาให้หน้าตาดี ดึงดูด มีตรายี่ห้อดี เรื่องรสชาติไม่ต้องพูดถึงเขาปรุงแต่งมันมาสำเร็จรูป เด็กที่ไหนเห็นก็อยากกิน ไม่เว้นแม้กระทั่งผู้ใหญ่ คือ มีหน้าที่กินก็กินมันอย่างเดียว ไม่ได้คำนึงว่าเขาใส่อะไรให้มาบ้าง การที่เด็กติดเกมก็เพราะพวกเขาขาดความรู้เท่าทัน แถมยังขาดการแนะนำที่เหมาะสม พวกผู้ใหญ่เอะอะก็จะห้ามกันท่าเดียว กล่าวได้ว่า “เมื่อคนเราหยุดกินไม่ได้ฉันใด เด็กที่ติดเกมก็หยุดเล่นไม่ได้ฉันนั้น” ทางออกที่ดีกว่าก็คือ การควบคุมให้พวกเขารู้จักบริโภคแต่พอดี แนะนำปลูกฝังให้พวกเขาเป็นผู้บริโภคที่รู้เท่าทันมันจะเกิดคุณมากกว่าโทษ

"เด็กติดเกมก็เพราะเด็กเราคิดไม่ทันเขา พอมีปัญหาขึ้นมาเด็กก็ไม่ต้องคิด ผู้ใหญ่คิดแทน คือ ให้เลิกท่าเดียว แล้วเมื่อไหร่เล่าเด็กไทยถึงจะคิดเป็น"

สุดท้ายนี้อยากแนะนำบรรดาผู้ปกครองว่า ถ้าอยากให้ลูกหลานเลิกติดเกมส์ ก็ต้องให้ความรักและการยอมรับเขา เพื่อที่เขาจะได้ไม่ต้องไปแสวงหาในโลกมายาของเกมส์อีก ถ้าเขาจะเล่นก็จะได้เล่นเพียงเพื่อคลายเครียดหรือหาความสนุกในบางครั้งเท่านั้นเอง

ขอขอบคุณข้อมูลจาก วิชาการ.คอม