ขอโทษด้วยค่ะ คอมพิวเตอร์มีปัญหา ไม่รู้เป็นอะไร แถมรูปก็หายหมดเลย

หามาได้แค่นี้ รอไปก๊อปจากเพื่อนมาก่อนจะโพส์ให้เยอะกว่านี้ค่ะ มาต่อกัน

เลยดีกว่า...

...ระหว่างทางไปวังเวียงฝนตกปรอยๆ ตลอดทางเลย เมื่อยก้นมากกว่าจะถึง

ถึงแล้ว! วังเวียงเกือบบ่าย 3 โมง ต่อไปก็ต้องหาที่พักก่อน ทำไปไม่มีรถจัมโบ้

เลยเดินไปก่อนแล้วกัน อ้อฝนยังตกอยู่นะ อย่างนี้ต้องกางร่มค่ะ (คุณหนูมั๊ยค่ะ)

เปล่าคุณหนูหรอกค่ะ พี่ที่เคยไปมาเค้าบอกว่าที่หลวงพระบางแดดแรงมาก

กันแดดเอาไม่อยู่ กลัวดำเลยติดมาด้วยได้ใช้ตอนนี้เลย พวกเราเดิน เดิน เดิน

แล้วก็เดิน ท่ามกลางสายฝนปรอยๆ แล้วก็เริ่มหนาเม็ดขึ้น กระเป๋าก็หนัก ทำไม

ไม่เจอเกสต์เฮาส์เลย ทำไมฝรั่งที่มาพร้อมพวกเราเดินเร็วจังมองไม่เห็นแล้ว ถาม

เค้าดีกว่า

                Lady : พี่ค่ะแถวไหนมีเกสต์เฮาส์เยอะๆ ค่ะ

                คนลาว : เดินไปทางซ้ายก็มี ทางขวาก็มี

                Lady : ขอบคุณค่ะ (ช่วยด้วยเยอะมาก ประชด) เดินต่อ

                Lady : พี่ค่ะข้ามสะพานนี้ไปมีเกสต์เฮาส์มั๊ยค่ะ

                คนลาว : มี มีเยอะเลย

                Lady : ขอบคุณค่ะ เมื่อยมาก ข้ามก็ข้าม (สะพานน่ากลัวจัง นึกภาพนะ

เป็นสะพานไม้ 2 แผ่นมีไม้ไผ่เป็นที่กั้น ฝนตก สะพานลื่น พวกเราถึอกระเป๋า

ข้ามไปด้วย มีคนเดินสวนข้ามสะพานมา กางร่ม )

                Lady : แกว่ามั๊ยว่าคนเค้ามองเรากันทำไม

                เพื่อน : จะไปรู้หรอ รีบๆ เดินเถอะ หนักจะตาย เมื่อยแล้วด้วย

                Lady : ทำไมไม่เห็นมีเลย ฉันว่าเหมือนเค้ากำลังมีงานอะไรอยู่นะ

                เพื่อน : แล้วจะมีที่พักมั๊ยนี่

                Lady : พี่ค่ะแถวนี้มีเกสต์เฮาส์มั๊ยค่ะ

                คนลาว : ไม่มีหรอก ต้องฝั่งโน้น (ฝั่งที่เราข้ามมานั่นแหละ)

พอข้ามกลับมาได้เจอคนที่บอกเราว่าฝั่งนั้นมีที่พักด้วย เราค้อนเค้าเลย

หลอกเรานิสัยไม่ดี แล้วพวกเราก็เดิมมาเจอที่พัก ก็ถามก่อนเลย

ว่าเท่าไร 3 หมื่นกีบต่อคืน ห้องน้ำต่างหาก ดูห้องเสร็จ ตกลงค่ะ เร็วมาก

เพราะขี้เกลียดเดินแล้ว ฝนก็ตกตลอดเลย ก็เลยนั่งคุยกับเพื่อนว่าถ้าพรุ่งนี้

ฝนยังตกอยู่ทำไงดี เพราะที่นี่จะเป็นที่เที่ยวแบบธรรมชาติหมดเลย ขอบอก

ว่าวิวสวยมาก นี้ขนาดฝนตกอยู่นะนี่ ก็ถ้าพรุ่งนี้ฝนยังตกอยู่ก็จะเดินทางต่อ

ไปหลวงพระบางเลย แล้วค่อยย้อนกลับมาใหม่ โอเคตามนี้ ตอนนี้พวกเรา

ก็ออกไปเดินสำรวจแถวนี้กัน

เค้าบอกว่ามาที่นี่ต้องมากินโรตี โรนีที่นี่ดีนะ 10,000 กีบ ใส่ได้ทุกอย่าง

เราก็สั่งใส่กล้วย ใส่นม ก็อร่อยดี เดินกินไปเรื่อยๆ กลับดีกว่าไม่เห็นมีอะไรเลย

สงสัยฝนตกเลยไม่ค่อยมีใครขายอะไร ก่อนเข้าที่พักก็ซื้อโรตีอีกอัน คราวนี้

ใส่ทุกอย่างเลย กล้วย นม ไมโล ไข่ ผงกะทิ (เค้าใส่ด้วย)

แล้วก็กลับมานั่งกินที่ที่พักพร้อมๆ กับชมวิวไปด้วย ที่พักเราอยู่ติดแม่น้ำซองค่ะ

หิวแล้วกินที่นี่เลยแล้วกัน

ก็มีปลาทอด (อร่อยมาก สด แล้วก็ทอดกรอบดี) ข้าวเปียก (เฝอบ้านเรา) แล้วก็

น้ำพริกอ่อง+ผักลวก ข้าวเปล่า น้ำกล้วยปั่น กับน้ำมะนาวผสมสาระแน่ (เขียนผิดก็

ขออภัยค่ะ) อร่อยดีว่าจะกลับมาทำดูที่บ้าน มือนี้ 75,000 กีบค่ะ กินเกินงบนะนี่

มื้อหน้าต้องประหยัดหน่อย นั่งกินจนถึง 2 ทุ่ม อาบน้ำ เตรียมตัวเข้านอน

เพี้ยง พรุ่งนี้ขอให้ฝนหยุดตกด้วยเทิด สาธุ

(ติดไว้ก่อนมีรูปให้ดูด้วย)