ในปี 2484 ได้มีพระราชบัญญัติการตั้งวัด โดยวัดใดที่สร้างมาก่อนปี 2484 ให้ตั้งเป็นวัดที่ถูกต้องตามกฎหมายได้ วัดป่าบ้านหินตั้ง จึงได้เป็นวัดที่ถูกต้องตามกฎหมาย และมีชื่อว่าวัดป่าศิลาขันธ์วิเวกเป็นวัดสายธรรมยุต พระอาจารย์ขาวเป็นเจ้าอาวาส  โดยเริ่มแรกวัดมีพื้นที่ 8ไร่ หลังจากนั้นไม่นาน พระอาจารย์ขาว ก็ลาสิกขาไป  หลวงปู่พิมพ์ก็ได้รับแต่งตั้งเป็นเจ้าอาวาสแทน แล้วไม่นานท่านก็ได้ธุดงค์ไปหาหลวงปู่มั่น แต่ว่าท่านไปมรณภาพก่อนที่จะเจอหลวงปู่มั่นที่อำเภอวานร จังหวัดสกลนคร 

   เมื่อหลวงปู่พิมพ์ จากไปก็ได้แต่งตั้งหลวงปู่สาคร เป็นเจ้าอาวาสเมื่อหลวงปู่สาคร ธุดงค์ จากไปทางวัดก็ไม่มีพระมาประจำเลยทำให้สถานะของวัดล้มลุกคุกคลานมาตลอด บางครั้งต้องนิมนต์พระสายมหานิกายมาประจำวัด

   ในปี 2510 พระปลัดทองพูน มาเป็นเจ้าอาวาส ต่อมาในปี 2519 พระปลัดทองพร้อมด้วยชาวบ้านหินตั้งเห็นพร้อมต้องกันว่าสถานะของวัดยังมา จึงพากันไปพึ่งใบบุญหลวงปู่ศรี มหาวีโร วัดป่ากุง จังหวัดร้อยเอ็ด หลวงปู่ทานก็เมตตารับวัดป่าบ้านหินตั้งเป็นวัดสาขา เมื่อพระปลัดไป ที่กาฬสิน หลวงปู่ศรีก็ก็ได้มอบหมายพระชุดแรกมาประจำคือ หลวงปู่ดาว หลวงปู่ฮาม และได้มีการหมุนเวียน พระในสาขาของหลวงปู่ศรีมาประจำที่วัดไม่เคยขาด

        ในปี 2526 หลวงปู่ศรี มหาวีโร ดำริให้บูรณะพระประธานใหม่โดยการสร้างคลอบองค์เดิม และตั้งชื่อพระประธานว่า พระพุทธะวีระมุนีมงคลสารคามศิลาขันธ์ พระอาจารย์ศักดิ์ศรีเป็นช่าง และผู้ดูแลการก่อสร้าง นอกจากนั้นยังได้ไปอันเชิญพระบรมสารีริกธาตุจากหลวงปูจาม วัดห้วยทราย ตำบลคำชะอี อำเภอคำชะอี จังหวัดหวัดมุดดาหาร และเมื่อสร้างเสร็จแล้ว หลวงปูศรีก็เป็นประธานฝ่ายสงฆ์ ส่วนประธานฝ่ายฆราวาส ทำบุญบูชาพระใหม่ วันนั้นตรงกับวันขึ้น 15 ค่ำ เดือน 6

    ในเช้าวันหลังจากที่ทำบุญก็มีเหตุการณ์ ประหลาด คือมีรอยงูขนาดใหญ่มากมาขดบริเวณหน้าพระประธาน แต่รอยนั้นไม่มีที่มาที่ไปปรากฏรอยเฉพาะที่หน้าพระประธานเทานั้น หลังจากนั้นจะปรากฏเห็นรอยงูดังกล่าวทุกวัน วันขึ้น 15 ค่ำ เดือน 6 ของทุกปี ยังมีเรื่องเล่าถึงปราติหารย์เกี่ยวกับหลวงปู่ใหญ่หรือพระประธานอยู่หลายเรื่องเอาไว้โอกาสน่าจะมาลงเพิ่มเติม

   ปัจจุบัน(2551) เจ้าอาวาสคือหลวงปู่เตี้ย หรือ พระอาจารย์สุวันนา ฐิติญาโน เป็นพระที่บวชจากชาวบ้านหินตั้งเอง