พิมพ์หน้านี้
| กาพย์ยานี๑๑(ทักษิณ) ด้วยคิดอาลัยถึง แลรำพึงจึงเขียนหาอยู่ดีหรือโศกา บอกข้าบ้างจักเป็นไรลำบากหนักหรือเปล่า อาหารเล่าอิ่มหรือไม่ข้าวแดงจำรสไว้ อีกบ่นานเราจักกิน ห่วงหนักคือน้องเพ็ญ คงลำเค็ญทุกข์บ่สิ้นหรือสนุกเป็นอาจินต์ สำราญใจไม่คลายคลอนทุกคนโปรดจงฟัง เรานี้ยังห่วงอาทรกินหลับแม้ยามนอน .... |