มังกรที่ใช้แข่งนั้นเรียกว่ามังกร 9 ไม้,มังกร 9 ตอน,มังกร 9 เซียน  เพราะใช้ผู้เชิดเพียง 9 คน  มีขนาดเล็กและเบา  ไทยได้รับเอามังกร 9 ไม้มาจากต่างประเทศ  และได้มีการแข่งขันขึ้นทุกปีโดยสหพันธ์มังกร&สิงโตนานาชาติได้เป็นผู้จัดขึ้นพร้อมกับการแข่งเชิดสิงโต

   ในการแข่งขันเชิดมังกรในต่างประเทศนั้น  ตัวมังกรจะถูกลงสีด้วยสีที่เรืองแสง  เพราะที่ต่างประเทศจะปิดไฟและใช้แสงแบล็คไลท์ส่องลงมาเพื่อให้ตัวมังกรนั้นเรืองแสง  และจะเห็นเหมือนมีมังกรจริงจิงลอยอยู่ในอากาศ  โดยจะไม่เห็นตัวผู้เชิดเลย  ทำให้การดูความสนุกมากยิ่งขึ้น

   ส่วนในประเทศไทยก็เคยมีการจัดการแข่งขันเชิดมังกรชิงแชมป์ประเทศไทยขึ้นมา 1 ครั้งในปี2546  ที่เดอะมอลล์บางแค  โดยจัดพร้อมกับการแข่งขันเชิดสิงโต

   มังกร 9 ไม้ของไทยจะแตกต่างจากของต่างประเทศตรงที่ของไทยจะมีโคลงข้างในลำตัว  เวลาเชิดจะดูสวยกว่า

   แต่ของต่างประเทศจะไม่มีโคลงข้างในจึงทำให้มีนำหนักเบากว่าของไทย  แต่เวาลาเชิดจะต้องขึงให้ตึง

 กติกาของการแข่งขันเชิดมังกร 9 ไม้  ถูกบัญญัติไว้โดยสหพันธ์มังกร&สิงโตนานาชาติ

 โดยกำหนดให้ทุกทีมที่เข้าร่วมการแข่งขันต้องประกอบด้วยผู้เล่น  14  คน(รวมทั้งผู้สลับผัดเปลี่ยนตัว,ผู้เล่นมโหรี,ผู้ช่วยงานประดับ)  และวงมโหรีต้องมีไม่เงิน  5  คน  เวลาที่ใช้ในการแข่งขันต้องไม่ต่ำกว่า  8  นาที  และไม่เกิน  9  นาที   ตัวมังกรต้องมีผู้เชิดทั้งหมด 9 คน  และคนที่ล่อลูกแก้วอีก 1 คน

   ในการแข่งขันเชิดมังกรต่างจากสิงโตตรงที่วงมโหรี  อาจจะไม่จำเป็นต้องมีผู้บรรเลงก็ได้แต่จะใช้การเปิดเสียงจากเทปก็ได้  แต่เสียงที่ออกมาต้องมีความโดดเด่นเช่นเดียวกับการเล่นวงมโหรี  หากเสียงขาดหายไปเป็นช่วงๆหรือเกิดปัญหาอะไรก็ตามย่อมถูกหักคะแนนเสมอ

   การให้คะแนนจะดูจากการเชิดที่มีชีวิตชีวาที่เหมือนกับมังกรจริงๆ  ความกลมกลืนระหว่างมังกรกับผู้เชิด  การเคลื่อนไหวที่เป็นธรรมชาติ  เครื่องแต่งการของผู้เชิดจะต้องเข้ากันกับตัวมังกร  และเสียงดนตรีที่ใช้จะต้องมีความสอดคล้องกับท่าเต้นของมังกร  ต้องแสดงถึงเอกลักษณ์ความโดดเด่น  สะดุดตา  หากขาดคุณสมบัติข้อใดข้อหนึ่ง  ย่อมที่จะถูกตัดคะแนน

   หัวมังกร 9 ไม้ของต่างประเทศนั้นจะมีสีสันสวยงามกว่าของไทย  แต่บางคนบอกว่าเหมือนการ์ตูน

หัวมังกร 9 ไม้ของไทย  จะไม่ค่อยมีลวดลายมาก

การเชิดมังกรในที่มืด