จากคำถามของคนนอกวงการศึกษา  มักจะถามพวกเราที่เป็นครูว่า “ทำไมการศึกษาไทยถึงล้มเหลว”
แล้วทำไมเขาถึงรู้ว่า “การศึกษาไทยล้มเหลว”

คำตอบคือ “คุณภาพของนักเรียน ที่เป็นผลผลิตของระบบการศึกษา ไม่เป็นที่ยอมรับในสังคม” นั่นเอง

ผมเชื่อว่าถ้าคุณครูที่ได้อ่าน Blog ของผมตั้งแต่เรื่องแรก(พฤหัสบดี ที่ 10 กรกฎาคม 2551) และได้ไล่อ่านเรื่องราวตามลำดับจนมาถึง Blog ในวันนี้ คงจะมองหาทางออกและคำตอบที่จะบอกกับสังคมได้แล้วว่า “จะแก้ไขปัญหานี้อย่างไร” ผมจะไม่เฉลย เพราะต้องการให้ครู Construct ด้วยตัวท่านเอง แล้วเรามาแลกเปลี่ยนกัน…

จากที่ผมได้เล่าให้คุณครูฟังไปแล้วว่าในการออกแบบและพัฒนาหลักสูตรสถานศึกษาให้มีคุณภาพมีขั้นตอนการพัฒนาหลักสูตร 3 ขั้นตอน คือ
 1. เลือกรูปแบบหลักสูตร
 2. จัดทำโครงสร้างหลักสูตร
 3. ออกแบบหน่วยการเรียน

และในวันนี้เราก็ได้เรียนรู้ร่วมกันถึงขั้นตอนที่ 3 กันแล้ว คือ “ออกแบบหน่วยการเรียน” จึงขอหยิบยกConstructivist มาเล่าสู่กันฟัง

ทฤษฏีการเรียนรู้แบบ Constructivism เป็นเรื่องที่คุณครูต้องเข้าใจก่อนที่จะนำไปออกแบบหน่วยการเรียน เพราะทฤษฏีนี้จะเป็น Key word ที่จะตอบคำถามที่สังคมกำลังสงสัยว่า “คนในวงการศึกษากำลังทำอะไร  สาเหตุใดจึงล้มเหลว”

ทฤษฏีนี้ ผู้เรียนจะเรียนรู้โดยนำประสบการณ์เดิมที่ตัวเองมี มาเชื่อมโยงกับประสบการณ์ใหม่ จากที่เด็กได้ไปค้นคว้าหาข้อมูล หรือจากการแก้ปัญหาต่าง ๆ ที่คุณครูกำหนดขึ้นมา โดยปัญหาที่ให้เด็กค้นหาต้องเป็นเรื่องที่ท้าทายสำหรับเด็ก  เพราะฉะนั้น คุณครูจึงเปลี่ยนบทบาทจากผู้สอน เป็น “กัลยาณมิตร”  เป็นผู้ชี้ทางบรรเทาทุกข์ ชี้สุขเกษมศานติ์  เมื่อผู้เรียนค้นหาความหมายของเรื่องราวต่าง ๆ ที่ครูจัดให้ เด็กก็เกิดการเรียนรู้แบบองค์รวม (Holistic thinking) นั่นคือ สามารถนำองค์ความรู้ที่ Construct มาสร้างสรรค์ผลงานหรือโครงการ โดยใช้สิ่งที่นอกเหนือจากสิ่งที่ได้เรียนมาแก้ไขปัญหาต่าง ๆ ได้ เพราะเด็กเรียนรู้ความรู้ควบคู่ไปกับกระบวนการต่าง ๆ ไม่ว่าจะเป็นกระบวนการคิด , ค้นหาความหมาย , การประเมิน เป็นต้น ความรู้ที่ได้รับจึงเป็นความคิดรวบยอด (Concept) มากกว่าที่จะรู้เป็นข้อเท็จจริง (Fact) ที่เป็นก้อนความรู้ แต่นำไปใช้ประโยชน์ในชีวิตจริงไม่ได้ เนื่องจากความรู้และกระบวนการต่าง ๆ ที่เด็กได้รับไม่ได้หลอมรวมเป็นเรื่องเดียวกัน  ซึ่งการที่คุณครูจะออกแบบหน่วยเช่นนี้ได้ ก็ต้องใช้นวัตกรรมการออกแบบหลักสูตรแบบ Standard Based Education (SBE) เพื่อให้ครูได้จัดทำหลักสูตรสถานศึกษาของตัวเองจริง ๆ (ถ้าคุณครูยังงง กลับไปเรียนรู้ตั้งแต่ Blog แรกของผมอีกครั้ง)

ผมเห็นคุณครูหลาย ๆ ท่านก็ใช้ทฤษฎีนี้ในการออกแบบหน่วย  โดยใช้ Blog เป็นชุมชนที่ให้นักเรียนและครู ได้เรียนรู้ร่วมกัน ให้เด็กได้ค้นหาความหมาย แล้วมา Post ที่ Blog ของครู เด็กก็จะเกิดการเรียนรู้ร่วมกันเอง (Cooperative Learning) โดยครูเป็นผู้ชี้แนะว่า สิ่งที่นักเรียนค้นคว้ามานั้นหลงทางหรือไม่ ซึ่งถือว่าเป็นการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศได้อย่างคุ้มค่าจริง ๆ ครับ ตัวอย่าง เช่น Click !
หรือมีคุณครูท่านไหนทำ Blog ด้วยจุดประสงค์เช่นนี้ ก็ Post บอกกันด้วยนะครับ เพื่อเป็นกรณีตัวอย่าง

เพื่อให้เห็นเป็นรูปธรรมมากขึ้น ลองมาดู "โครงการการนำรูปแบบการสอนตามแนว Constructivism" ที่
Click !

และ
Click !

และอย่าลืมมาแลกเปลี่ยน Idea กันนะครับ