คุยกันหน่อยครับ...

แรกเริ่มเดิมที่ ไม่เคยคิดว่าจะต้องมานั่งเป็นมนุษย์หน้าจอ(คอมฯ)ไปกับเขาด้วยเพราะมัวแต่คิดไป

ว่าตัวผม(ผู้เขียน)เป็นคนไม่มีความรู้(ดูถูกตัวเองชมัด)อายุอานามก็มากโขคงไม่มีปัญญามานั่งจิ้ม

กดคีย์บอร์ดเรียงร้อยถ้อยความนำเสนอให้สาธารณะชนใด้รับรู้ข้อมูลข่าวสารทั้งที่เป็นประโยชน์

และไม่มีประโยชน์ให้ทุกคนใด้เสพกัน แต่ด้วยเหตุผลกลใดไม่ทราบใด้ดวงชะตาฟ้าลิขิตให้

ชีวิตนี้ต้องมาจบอยู่ที่หน้าจอ(คอมฯ).......

ที่เกริ่นมาซะยืดยาวก็ไม่มีอะไรมากหรอก เพียงแต่อยากจะเป็นกำลังใจให้กับคนที่คิดว่าตนเองทำ

ไม่ใด้ให้กับมาคิดใหม่ทำใหม่ "เราทำใด้"

คติประจำใจ

เอาชนะคนอื่นร้อยครั้ง แต่ไม่เท่าเอาชนะใจตัวเองเพียงครั้งเดียว

สุภาษิตขำๆ

ขี่ช้าง จับแน่นแน่น (ขี่ช้าง จับตั๊กแตน)

เข็นครก เหนื่อยจัง (เข็นครก ขึ้นภูเขา)

เห็นช้างขี้ เก็บขี้ช้างไปขาย (เห็นช้างขี้ ขี้ตามช้าง)

น้ำขึ้น ให้รีบขนของหนี (น้ำขึ้น ให้รีบตัก)

เขียนเสือ แปะคางทูม (เขียนเสือ ให้วัวกลัว)

วัวหาย ซื้อใหม่ (วัวหาย ล้อมคอก)

น้ำท่วมทุ่ง ผักบุ้งไฟแดง (น้ำท่วมทุ่ง ผักบุ้งโหรงเหรง)

ปลาหมอ ตายเพราะหายใจไม่ออก (ปลาหมอ ตายเพราะปาก)

หวานเป็นลม ขมกินน้ำตาล (หวานเป็นลม ขมเป็นยา)

ตกกระได ไปหาหมอ (ตกกระได พลอยโจน)

น้ำมา ให้รีบอาบ (น้ำมา ปลากินมด)

น้ำลด อดอาบน้ำ (น้ำลด มดกินปลา)

มือไม่พาย สบายจัง (มือไม่พาย เอาเท้าราน้ำ)

วอร์เต น้องใหม่ขอรับกระผม