เมื่อวันเสาร์ผมลองไปห้างโลตัสที่เชียงใหม่ ตอนแรกกะว่าจะไปซื้อข้าวซักถุงเพื่อเป็นขวัญและกำลังใจแก่ตัวเอง ประมาณว่าถ้าเกิดอะไรขึ้นผมก็นั่งต้มข้าวกินอยู่ที่บ้านได้เป็นเดือน แต่เห็นข้าวถุงที่กองเป็นภูเขา ผมเลยเปลี่ยนใจ สังเกตเห็นว่ามีคนมาเดินด้อมๆมองๆกันเยอะเหมือนกัน แต่พอเห็นอย่างที่ผมเห็น ก็คงหันไปซื้ออย่างอื่นก่อน

ผมได้มีโอกาสอ่านข่าวของคุณธนินทร์ เจ้าของเครือเจริญโภคภัณฑ์ ที่ลงในประชาชาติธุรกิจ ท่านบอกว่า นี่คือโอกาสของประเทศไทยในรอบ 1,000 ปี ผมก็เชื่ออย่างนั้น และขออนุญาตเสริมด้วยว่า เป็นโอกาสทองและโอกาสสุดท้ายในเวลาเดียวกัน หลังจากวิกฤติการณ์อาหาร และจะขยายตัวเป็นทุภิกขภัย (Famine) ในระดับโลกแล้ว หลังจากเหตุการณ์สงบลง โลกจะอ้าแขนรับอาหารตัดแต่งพันธุกรรม (GMO) ในที่สุด นับแต่นั้นเป็นต้นไป ความได้เปรียบเชิงภูมิศาสตร์ของหลายๆประเทศรวมทั้งประเทศไทยจะลดลง

นอกจากนี้ผมยังได้เห็นคนทะเลาะกันทั้งประเทศเกี่ยวกับใครจะได้ประโยชน์ ปุ๋ยแพง น้ำไม่พอปลูกข้าว จะทำยังไงกับสต็อกข้าวดี  นายกด่าองค์กรระดับโลก ฝ่ายค้านด่ารัฐบาล และอื่นๆอีกมากมาย  ล่าสุดนายกจะเอาข้าวในสต็อกของรัฐมาทำเป็นถุงขายประชาชนถูกๆ

แต่คนที่ทุกข์ยากจริงๆไม่ได้อยู่แถวนี้หรอกครับ

ข้าวนั้นสำคัญก็จริง แต่เป็นค่าใช้จ่ายไม่เกิน 0.5% ของรายได้ผม ถึงจะขึ้นมาเป็น 1% ผมก็ยังเฉยๆ ไม่เหมือนน้ำมัน แต่สถานการณ์ของชาวโลกในหลายๆประเทศนั้นแตกต่าง เมื่อต้นเดือนที่ผ่านมาทาง FAO ก็รายงานว่ามี 37 ประเทศกำลังประสบปัญหาขาดแคลนอาหารอย่างรุนแรง (http://www.fao.org/worldfoodsituation)  เป็นครั้งแรกในรอบหลายสิบปีที่มีจำนวนประเทศประสบปัญหาพร้อมกันมากถึงเพียงนี้    

โครงการอาหารโลก (World Food Program) แห่งสหประชาชาติกล่าวเมื่อปลายเดือนนี้ว่า ราคาอาหารที่สูงขึ้นทำให้คน 100 ล้านคนทั่วโลก ได้รับผลกระทบอย่างรุนแรง และนี่คือทุภิกขภัยที่ร้ายแรงที่สุดในรอบ 45 ปี  

Robert B. Zoellick  ประธานธนาคารโลกยอมรับว่า องค์กรระหว่างประเทศทั้งหลายที่คอยให้ความช่วยเหลือคนที่อดอยากทั่วโลกโดยเฉพาะอย่างยิ่งในทวีปแอฟริการกำลังแพ้สงครามต่อต้านความอดอยากเป็นปีที่ 7 ติดต่อกัน และปีนี้จะพ่ายแพ่ย่อยยับ เนื่องจากเงินที่ต้องในใช้การซื้ออาหารเพื่อแจกจ่ายนั้นไม่เพียงพอต่อค่าอาหารที่ถีบตัวสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว  Zoellick ยังเรียกร้องให้กองทุนความมั่งคั่งแห่งชาติ (Sovereign Wealth Fund) ซึ่งส่วนใหญ่เป็นเงินที่ประเทศต่างๆเหลือไม่รู้จะทำอะไรนั้น  นำเงินส่วนหนึ่งมาบริจาคหรือลงทุนพัฒนาประเทศยากจนในแอฟริกา  กองทุนดังกล่าวมีมูลค่ารวมกันถึง 3 ล้านล้านเหรียญสหรัฐ (3 ตามด้วยเลขศูนย์ 12 ตัว) หากแบ่งมาเพียง 1% ก็เป็นเงินมหาศาลที่จะกอบกู้โลกเอาไว้ได้  

 
การที่อาหารราคาสูงขึ้นนี้จะทำให้ดุลการค้าของแต่ละประเทศเปลี่ยนไป ทาง World Bank เค้าก็ทำแผนที่ออกมาให้ดูง่ายๆนะครับ จะเห็นได้ว่า ไทยเป็นไม่กี่ประเทศในเอเชียที่ได้รับประโยชน์จากการส่งออกที่มากขึ้นแต่ก็ยังไม่ถึง 1% ของ GDP เป็นเพราะว่าปริมาณสินค้าเกษตรมีสัดส่วนไม่มากครับเมื่อเทียบกับผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศ  แต่เงินที่เพิ่มนี้คงตกอยู่กับคนไทยเป็นจำนวนมาก  ไม่เหมือนสินค้าอุตสาหกรรม ในแอฟริกาเป็นสีแดงน่ากลัว อย่างที่ผมเคยบอก เงินทองก็เป็นของจริงด้วยครับ ไม่ใช่ข้าวปลาอย่างเดียว ประเทศในแอฟริกานั้นแห้งแล้งอย่างที่เราทราบกันดี แต่ที่มีดินน้ำสมบูรณ์ก็มีมาก ท่านที่เคยดูหนังเรื่อง Blood Diamond จะทราบดีว่า สงครามกลางเมืองในหลายประเทศทำให้คนดำเนินชีวิตตามปกติไม่ได้ รวมถึงการทำการเกษตรด้วย และการขนส่งอาหารเป็นไปอย่างยากลำบาก ดังนั้นความอดอยากจึงมีให้เห็นอยู่ทั่วไป

 
ความยาวนานของปัญหานี้ ยังเป็นที่ถกเถียงกัน ถ้าใครได้เคยดูรายงานขององค์กรระหว่างประเทศเช่น FAO และ IMF มองในแง่ดีว่า ในครึ่งปีหลังของ 2008 ราคาสินค้าเกษตรจะลดลง และทรงตัวในระดับสูงตลอดปี 2009 แต่นักธุรกิจด้าน Ethanol ใน Brazil บอกว่ามันอาจจะยาวนานถึง 5-6 ปี ตราบใดที่รถยนต์ยังคงแย่งคนกินข้าวโพดอ้อยและมันอยู่  ในประเทศไทย ดร.อัมมาร สยามวาลา นักวิชาการเกียรติคุณ สถาบันวิจัยเพื่อการพัฒนาประเทศไทย (ทีดีอาร์ไอ) ชี้ตลาดข้าวเข้าสู่ภาวะฟองสบู่และภาวะตื่นตระหนก ท่านเชื่อว่า ราคาสูงไม่นาน และแนะนำรัฐบาลอยู่นิ่งๆ ปล่อยให้เป็นตามกลไกตลาด

ใครจะถูกไม่รู้ล่ะ แต่ชาวโลกที่หิวโหยในแอฟริกาคงจะอดทนรออยู่ไม่ได้นาน ผมเชื่อว่าคนที่เล่น OK Nation ส่วนใหญ่ไม่มีใครเดือดร้อนเรื่องข้าวแพง  ถ้าคุณอยากจะใช้คำว่า “เดือดร้อน” ผมขอให้กรอกลับขึ้นไปดู รูปนกแร้งกำลังจ้องจะกินเด็กน้อยข้างบน  แล้วจะรู้ว่า ปัญหาของพวกเรานั้นกระจ้อยเสียเหลือเกิน

คุณสามารถเข้าไปใน website ของ (WFP)  http://www.wfp.org/english/   เพื่อที่จะบริจาคเงินได้นะครับ  เข้าไปและกด Click Here to Donate  ผมดูแล้วน่าจะตรงดิ่งไปถึงผู้ได้รับความอดอยากได้เร็วกว่าองค์กรอื่นๆอย่าง  UNICEF 

ถ้าไม่อยากบริจาคลองทำแบบผมก็ได้ ทุกวันนี้ผมทานข้าวครึ่งจานทุกมื้อ ถ้าเราช่วยกันทำแบบนี้ทุกคน demand ในประเทศจะลดลง และมีข้าวเหลือไปเลี้ยงชาวโลกมากกว่านี้นะครับ อย่ามัวแต่คิดเรื่องชาวนา งูเห่า เจ้าของที่ โรงสี อยู่เลย

ก่อนจบขอมอบ link ที่ผมเข้าไปดูประจำเกี่ยวกับเรื่องข้าวยากฯ นะครับ  เต็มไปด้วย graphics สวยๆที่น่าหดหู่มากมาย

http://www.fao.org/worldfoodsituation

http://www.worldbank.org/

http://www.reuters.com/news/globalcoverage/agflation

http://www.ft.com/foodprices