พิมพ์หน้านี้
|
เอาล่ะค่ะยังอยู่ในสัปดาห์ที่ท่องเที่ยวบล็อกของเพื่อนๆ ก็ยังได้พบเห็นเรื่องราวต่างๆ มากมาย๕๕๕๕๕ บางโพสเห็นแล้วก็คันไม้คันมืออยากคอมเม้นท์ แต่สมองกับสั่งการว่า... หยุดดดดดดดดดดดดดดดสสสสสส เพราะว่าเป็นเรื่องที่ดิฉันเคยเจอมาแล้วทั้งนั้นเลยขอดู แบบสงบๆและแอบวิเคราะห์ตามลำพัง
อ่า....นอกเรื่องจนได้เรามาต่อเรื่องของเราดีกว่าค่ะ เรื่องจริงผ่านคอมวันนี้คือ.. ภาคที่ ๒ ต่อจากคราวที่แล้ว เรื่องที่สองเป็นเรื่องเกี่ยวกับ " ความไม่พอใจในพฤติกรรมของบุคคลอื่น " ดิฉันเองเคยมีความรู้สึกรับไม่ได้กับพฤติกรรมของคนอยู่ ๓ ประเภทคือ พูดจา สกปรก เข้าทำนองสำเนียงส่อภาษา กริยาส่อสกุล ( ไม่ใช่ลูกผู้ดีมาจากไหนนะคะ ) แต่เค้าใช้วาจาไม่ถูกกาละเทศะ ไม่ระมัดระวังคำพูดคำจา กับอีกประเภทนึงคือ นินทา ลับหลังโดยเฉพาะเป็นพฤติกรรมที่ผู้ชายเป็นคนทำ ๕๕๕๕๕๕๕๕ เจอแล้วอยาก ข่วนหน้ากับอีกกลุ่มนึงคือ อีโก้จัด มีความมั่นใจในความคิดของตัวเอง รับฟังความคิด เห็นของคนอื่นจริง แต่พอถึงเวลาที่ต้องแลกเปลี่ยนความคิดก็ไม่ยอมรับ
เรื่องราวครั้งนั้นเลยทำให้ดิฉันอินไปกับเน็ทชนิดที่เรียกว่า.......แทบจะต่อยกับผู้ชาย บางคนในแชท๕๕๕๕๕๕๕๕๕ นึกว่าตัวเองเป็น นางเอกหนังบู๊ ก็แหมมมมมมมมม คิดดูซิคะ เป็นผู้ชายซะเปล่าๆ แต่มามีเรื่องกับสุภาพสตรี น่ารักๆแบบดิฉันได้ไง ( ถึงแม้ว่าบางครั้งดิฉัน จะมีนิสัยกวนนนนนนนนนนนประสาทจนน่า......จุ๊บๆก็ตาม )
อย่างเช่นมีอยู่ครั้งนึงเพื่อนๆทุกคนรู้ว่าดิฉันร้องเพลงที่ไหนก็พร้อมใจกันไปมีทติ้ง เราทุกคนก็ได้พบปะพูดคุยกันอย่างสนุกสนาน( โดยที่ไม่รู้ว่ามีคนบางคนประสงค์จะมาเพื่อที่ จะเก็บข้อมูลบางอย่าง ) แล้วเราทุกคนก็แยกย้ายซึ่งในครั้งนั้นก็มีบางคนที่ยังสานสัมพันธ์กัน เรื่อยมา... . หลังจากมีทติ้งไม่นานก็มีเพื่อนคนนึงซิบมาหาดิฉันแล้วก็ก็อบปี้ข้อมูลบางอย่างมาให้ ดิฉันอ่าน " เฮ้ยยยยยยยยย เป็นไงวะวันนั้นไปมีทติ้งมาคนนั้นเค้าเป็นนักร้องจริงเหรอ " พ็อท ๑ เอ่ยถาม " เอ่อ!!! ว่ะแม่มเป็นจริงๆ เสียดายมรึงไม่ได้ไป " พ็อท ๒ ตอบ " แล้วเป็นไงบ้างคนอื่นๆน่ะยัยนี่ล่ะวะ สวยเปล่า " พ็อท ๑ ยังถามไปเรื่อยๆ " ก็โอเคแต่ไม่เท่าไหร่นะ แต่คนนี้ซิกูว่าจะจีบอยู่" พ็อท ๒ เอ่ย " แต่คนเป็นนักร้องกูว่าดูก็ไม่ยากเท่าไหร่ แต่ปากดีจิ๊บหาย ดูเวลาคุยในห้องน่ะชอบว่าคน คุยเล่นกัน " พ็อท ๒ ยังคะนองปาก และยังมีอีกมากมายที่เพื่อนคนนี้เค้าก็อปมาให้อ่าน ดิฉันก็เลยถามเค้าว่าแล้วเอามาให้ดูได้ไง เค้าบอกว่าก็ไปร่วมสนทนาด้วย " ดิฉันก็เฮอะๆหมายความว่านายก็ต้องเที่ยวพูดถึงคนโน้น..คนนี้ด้วยซิ " เค้าก็ยอมรับว่าใช่ " แต่ปอมถ้าเราไม่เข้าถ้ำเสือเราก็ไม่ได้ลูกเสือนะ " เพื่อนดิฉันบอกมา
" แล้วนายทำแบบนี้เพื่ออะไร นายต้องการอะไร เราไม่เข้าใจ " ดิฉันถามเพื่อน " ก็เราสังเกตุมันมานานแล้ว เวลาเค้าถามมันเรื่องเหตุบ้านการเมือง มันแม่มมม ไม่รู้เรื่อง อะไรสักอย่าง " เพื่อนที่ดิฉันเหมือนเริ่มใส่อารมณ์ " แล้วเวลาสาวๆมาแม่มม ก็ป้ออย่างเดียว เอ่อ...เราขอโทษนะปอมที่พูดไม่ดี " เพื่อนดิฉันบอก " อืมมมม ไม่เป็นไรเราก็เห็นอยู่ และก็ไม่ค่อยชอบใจเท่าไหร่หรอก " ดิฉันบอกเพื่อนไป " และไอ้กลุ่มเนี่ยมันน่ะมีความคิดของมันเอง ซึ่งมันก็มีอยู่ไม่กี่คนเอง " เพื่อนดิฉันบอกต่อ " แล้วบางทีเวลาเราไปคุยกับมันนะมันก็จะเปิดประเด็น เอาเรื่องคนนี้ที่มันจีบอยู่ เอาเรื่องสาวๆ ที่คุยกับมันน่ะมาเล่าสู่กันฟังแบบสนุกสนาน โคตรเบี้ยยยยยยยเลย " เพื่อนดิฉันยังคงพูดต่อ
ซึ่งเรื่องราวจริงๆดิฉันขอยกไปตอนที่ ๓ นะคะเพราะว่ามันเกี่ยวโยงกันไปหมด รวมถึงมีการหลอกลวงกันเป็นกลุ่มเป็นก้อน ส่วนดิฉันก็จะเก็บความไม่ชอบใจในพฤติกรรม ของคนอื่นที่ดิฉันไม่ชอบมาพูดคุยอยู่กับเพื่อนตลอดเวลา และก็ยังพบเห็นการนินทา กันแบบใสซื่อเอาความดีเข้าใส่ตัวเอง ไม่พูดความจริงการสร้างภาพกับบุคคลอื่น ส่วนใครที่เป็นคน ตรงไปตรงมา เปิดเผยและจริงใจ พูดจาขว่านผ่าซาก ก็มักจะตกเป็น"เหยื่อ"ของบุคคลที่มีภาพและพฤติกรรมที่สวยงามเหล่านั้น
ดิฉันเคยพบเห็นคนที่เป็นเพื่อนกันมา ต้องมาผิดใจกันเพราะไอ้การพิมพ์คำพูด ส่งถึงกัน ต่างฝ่ายต่างหาพวกและมีทิฐิ ซึ่งบางคนเจอหน้ากันสักครั้งนึงยังไม่เคยเลยค่ะ แต่ ณ.เวลานั้นบางสถานะการณ์ดิฉันเอง ก็มีอารมณ์ร่วมไปกับเค้าด้วย ๕๕๕๕๕๕๕ นึกถึงแล้วขำมากๆเลยค่ะ จะเป็นจะตายให้ได้ ต้องแหลกกันไปข้างนึง
จนมีครั้งนึงพ่อกับแม่ดิฉันพูดว่า " นี่ลูกเราให้ลูกเล่นคอมนะ ทำไมกลาย เป็นว่าเรื่องราวในคอมมันกำลังเล่นลูกอยู่ล่ะ " โหวววววววววววววว ดิฉันคิดๆๆๆ ในคำพูดนั้นจนเก็ตเลยค่ะว่าทำไมเราต้องเอาเรื่องของคนเหล่านั้นมาเป็นอารมณ์ด้วย ทั้งๆที่การที่เราต้องพบเจอกับบุคคลที่มีพฤติกรรมที่ไม่ถูกใจเรานั้นมีอยู่เยอะในสังคมนี้ แล้วทำไมเราถึงต้องนำเรื่องของคนเหล่านี้มาเป็นอารมณ์ แต่อย่างว่า แหละค่ะ กว่าจะเรียนรู้และเข้าใจได้ต้องมีประสบการณ์ ผ่านเรื่องราวต่างๆมาซะก่อน ครอบครัว ดิฉันก็มีส่วนช่วยดิฉันทุกครั้งค่ะ
แต่สำหรับใน เนชั่น วิลล่า ของพวกเรามันมีข้อดีค่อนข้างมากคือเรื่องราวหรือ พฤติกรรมต่างๆมันจะออกมาจากตัวเราเอง เพราะที่นี่เราทุกคนต่างก็มีพื้นที่เป็นของ ตัวเองหรือที่เราเรียกว่า บ้านของเรา ไงคะ
ดังนั้นใครที่อินกับเน็ทมากๆ ผ่านไปหน้าบ้านใครที่มองแล้วรู้สึกว่าเรื่องของคนบ้านนี้ มันช่างขวางหูขวางตาเรา ก็ไม่ต้องย่างกรายเข้าไปบ้านเค้า แต่ว่าไม่ใช่ไม่ชอบ เจ้าของบ้านแต่เข้าไปแอบดูสอดส่องเค้า (กิ๊วๆๆน่าไม่อาย) แล้วลุกลามไปถึงการเอา บ้านเค้าไปโปรโมทให้ซะอย่างดี( หรือเปล่า ) โดยที่เจ้าของบ้านเค้าไม่ได้จ้างวานซะหน่อย ( แบบนี้ผิดกฏหมายนะ ) หรือว่าใครรักใครชอบใครก็สามารถจะผูกมิตรไมตรียื่นสัมพันธ์ ภาพที่ดีให้เจ้าของบ้านเค้า ทำแบบนี้เผลอๆเจ้าของบ้านส่งข้าวส่งน้ำให้อีกต่าง หาก ชิมิ๕๕๕๕๕๕๕๕๕
สำหรับตอนนี้ที่ดิฉันเขียนขึ้นมาก็แค่จากประสบการณ์ ๘ ปีที่เขียนเพราะเคย ทำผิดมาก่อนเคยอินไปเน็ท เคยไม่พอใจพฤติกรรมของคนบางคน คงบางกลุ่ม ก็แค่อยากจะ ขอโทษบุคคลเหล่านี้และขอบคุณที่ทำให้ดิฉันคิดได้มันก็เลยทำให้ดิฉันอยากบอกแค่ว่า ปล่อยวางทุกอย่างซะ ไม่ชอบก็อย่าไปยุ่งอย่าไปสน คอยควบคุมวินัย และความประพฤติของเราเอง ว่าให้รู้จักกาละเทศะแค่นั้นก็พอ เพียงเท่านี้ดิฉันคิดว่า เราทุกคนก็สามารถอยู่ร่วมกันอย่างมีความสุขใน "เนชั่น วิลล่า" อย่างไม่ต้อง มีปัญหากันเลย ด้วยความปรารถนาดี หญิงน้อย ณ.ภูเก็ต
|