วันศุกร์ ที่ 7 กันยายน 2550
เคล็ดลับของการเป็นเด็กตลอดกาล
Posted by
ราตรีวีนัส
,
ผู้อ่าน : 129
, 15:36:13 น.
| หมวดหมู่ :
นิยายว่าไป
พิมพ์หน้านี้
|

วันหนึ่งในห้องเรียน ครูผู้สอนได้ให้นักศึกษาทุกคนทำความรู้จักกับเพื่อนในห้องที่ยังไม่รู้จักกัน ฉันหันมองหารอบตัว แล้วสายตาก็ไปหยุดที่หญิงสูงอายุผู้หนึ่ง ที่กำลังจ้องมาที่ฉันเช่นกัน หญิงสูงอายุพูดขึ้น " ว่าไง สุดหล่อ ฉันชื่อโรส อายุ 87ปี ขอกอดสักทีจะได้มั๊ย? "
ฉันหัวเราะและตอบ " แน่นอนที่สุด " แล้วเธอก็กอดฉันแน่นในวงแขนอันอบอุ่นของเธอ
ฉันได้ถามเธอว่าทำไมเธอจึงไม่ได้เข้าเรียนวิทยาลัยซะตั้งแต่ตอนสาว ๆ หละ เธอกล่าวว่า เธอฝันที่จะได้รับปริญญาสักใบมาตลอดชีวิต และขณะนี้เธอกำลังทำในสิ่งที่เธอตั้งใจ
หลังจากชั่งโมงเรียนนั้น เรากลายเป็นเพื่อนสนิทกัน แบ่งปันซึ่งกัน แลกเปลี่ยนความคิดกัน และเพียงแค่ช่วงปีการศึกษา โรสก็กลายเป็นจุดเด่นในวิทยาลัย เธอผูกสัมพันธ์กับเพื่อนคราวหลานอีกมากมาย ชีวิตหลากสีสันในวัยเรียน กลับมาสู่เธออีกครั้ง ปลายฤดูการศึกษา เรามีการแข่งขันฟุตบอลกระชับมิตร
โรสได้รับการเชื้อเชิญให้เป็นผู้กล่าวเปิดพิธีบอลประเพณีนั้น เธอแนะนำตัวเล็กน้อยก่อนจะตัดสินใจวางการ์ดเล็ก ๆ ที่เธอจดเตรียมคำพูดไว้ลงกับแสตนด้วยอาการประหม่าเล็ก ๆ แต่ยังคงกล่าวต่อว่า "โอ้ ... ต้องขออภัย เบียร์กับวิสกี้ย้อมใจเมื่อกี้ทำให้มีปัญหากับโน้ตเล็กนี่แทนเสียแล้ว เอางี้แล้วกัน ให้ฉันบอกคุณ ว่าฉันเรียนรู้อะไรในชีวิตฉัน
เราไม่ได้หยุดเล่น เพียงเพราะว่าเราแก่ขึ้น เราเริ่มแก่ขึ้น เพราะว่าเราหยุดเล่นต่างหาก ความลับ 4 ข้อ ของการเป็นเด็กตลอดกาลคือ
1 มีความสุข 2 สิ่งใดที่ตั้งใจไว้ จงทำให้สำเร็จ 3 คุณต้องหัวเราะในทุกๆ วัน มองหาในมุมดีให้พบทุกวัน 4 มีความใฝ่ฝัน เพราะถ้าคุณสูญเสียความฝัน คุณก็ไม่ต่างอะไรกับคนตายแล้ว
เรามีคนตายที่ไม่รู้ว่าตัวเองกลายเป็นคนตายอยู่มากมายเดินอยู่รอบๆ ตัวเรา มีความแตกต่างอยู่มากระหว่างการแก่ตัวลงกับการเติบโตขึ้น
ถ้าคุณ อายุ 18 ปี แล้วนอนเฉยๆ อยู่บนเตียง ปีหนึ่งที่ผ่านไป คุณก็จะมีอายุ 19 ปี ทุกคนแก่ขึ้นได้ โดยไม่ต้องใช้ความสามารถใด ๆ ในความคิดของการเติบโต คือการทำสิ่งต่าง ๆ ด้วยความสามารถในโอกาสที่มี โดยไม่มีการเสียใจในภายหลัง คนที่ได้ชื่อว่าเติบโต จะไม่มีวันเสียใจในสิ่งที่ทำ หากแต่จะเสียใจในสิ่งที่ไม่ได้ทำ "
แล้วเธอก็ร้องเพลง 'The Rose' ปิดท้ายคำปราศรัยในครั้งนั้น
โรส ถึงแก่กรรมอย่างสงบ บนเตียงของเธอภายหลังจบการศึกษาเพียง 1 อาทิตย์ มีนักศึกษากว่า 2,000 คน เข้าร่วมไว้อาลัยแด่สุภาพสตรีผู้สอนให้เรารู้ว่า ไม่มีคำว่าสายไป ในสิ่งที่คุณพยายามทำและพยายามเป็น ขอขอบคุณบทความนี้ที่ได้มาจาก Dorayaki Salanair
|
เรื่องวันนี้ปิดแสดงความคิดเห็น