อาหารเช้า  ตอนที่ 2

มาทานอาหารมื้อเช้ากันเถอะค่ะ ถ้าไม่อยากมีโรค

ดิฉันตั้งใจกับการหาอะไรทานตอนเช้ามาก  ผลดีที่ตามมาคือ อาการโรคกระเพราะทุเลาลง   โรคหวัดตลอดปีก็หายตาม  ดิฉันรู้สึกมีความสุขกับการทานอาหารครบทุกมื้อมาก   น้ำหนักขึ้นมาห้ากิโลกรัมค่ะ  รู้สึกเครียดนิดๆ  ก็เลยตัดสินใจไปเรียนเทนนิสค่ะ ทั้งที่ก่อนหน้านี้ไม่เคยออกกำลังกายมาก่อน  ตอนนี้ก็ครบสูตรการดูแลสุขภาพและคิดว่าตอนนี้เราโอเคแล้วล่ะ  ทานอาหารทุกมื้อและก็ออกกำลังกาย  แต่โรคอย่างอื่นก็ตามมาค่ะ มันไม่ใช่แค่โรคกระเพราะโรคหวัดเปรียบเทียบกันไม่ได้เลย  นี่คือผลของการไม่ได้ทานอาหารให้ครบตามที่ร่างการต้องการติดต่อกันมาเป็นเวลานาน เมื่ออายุก็มากขึ้นร่างกายก็เสื่อมสภาพไปตามอายุค่ะ

เรื่องก็มีอยู่ว่าดิฉันไปเอาของที่ร้านในสวนจตุจักรค่ะ  ยกกระเป๋าสะพายขึ้นไหล่  น้ำหนักเท่าไหร่ไม่ทราบแต่ทำไมถึงหนักจัง  อดทนไว้   เดินจากประตูทางออกสวนจตุจักรไปลานจอดรถของ BTS นึกภาพออกใช่ไหม๊ค่ะ  ระยะทางไม่ไกลเลย  แต่ต้องเดินขึ้น-ลงสะพานลอยแล้วเดินผ่านโรงเรียนการบินก็จะถึงลานจอดรถแล้ว  ตอนนั้นรู้สึกเหนื่อยและหลังตึงๆ  ไม่ได้รู้สึกปวด   หรือเจ็บเลยจึงไม่ได้ไปหาหมอ   ในวันจันทร์ดิฉันจะต้องไปเริ่มทำงานที่ใหม่    แต่ปรากฏว่ามีอาการปวดหลังขึ้นมาอย่างรุนแรง  จึงโทรไปลางานและไปหาหมอ    ดิฉันได้ยามาทานก็ไม่หายเพราะเป็นยาคลายกล้ามเนื้อ   อาการปวดหลังรุนแรงขึ้นดิฉันต้องโทรไปลาออกทั้งที่ยังไม่ได้ไปเริ่มงาน   เมื่ออาการปวดไม่หายดิฉันจึงเปลี่ยนโรงพยาบาลไปหาหมอเกี่ยวกับกระดูกเลยค่ะ 

ดิฉันต้องตกใจอีกครั้งเมื่อหมอบอกว่าดิฉันเป็นโรคกระดูกเสื่อมก่อนเวลาค่ะ   ตรงกระดูกสันหลังส่วนล่างมีรอยร้าว จากการยกของหนักจึงมีอาการปวด  ซึ่งโรคนี้จริงๆ แล้วมักจะพบในสตรีวัยหมดประจำเดือน  หรือ คนที่ร่างกายที่ขาดแคลเซียม และขาดฮอร์โมนในการสร้างกระดูก  ขาดการออกกำลังกาย  หรือคนที่มีปัญหาในการทานอาหาร  คนที่ผอมแห้ง  ซึ่งสิ่งที่คุณหมอพูดตรงกับดิฉันหมดเลย  ในระยะเวลาไม่ต่ำกว่า 10  ปีที่ผ่านมาดิฉันได้ละเลยที่จะดูแลสุขภาพร่างกายตัวเอง  ซึ่งได้แสดงผลออกมาในวันนี้  ร่างกายของดิฉันเสื่อมสภาพก่อนเวลาอันควรค่ะ

ตอนนี้คุณหมอห้ามดิฉันทำงานหนัก  ยกของหนัก เนื่องจากกระดูกที่เสื่อมจะเปราะ และแตกหักได้ง่าย   ดิฉันจะต้องดื่มนมวันละสี่แก้ว  น้ำส้ม และโยเกิร์ตอย่างน้อยวันละกระป๋อง  ต้องออกกำลังกายแต่พอควรซึ่งได้แค่เดินเร็วๆ  ณ วันนี้การที่ไม่ได้ทานอาหารทุกมื้อไม่ใช่แค่ทำให้ดิฉันเป็นหวัดคัดจมูก   ไม่ได้แค่ทำให้ดิฉันเป็นโรคกระเพราะอาหาร  แต่มันทำให้ดิฉันเป็นโรคกระดูกเสื่อมหรือกระดูกผุก่อนเวลาอันควร  ก่อนวัยอันควร    ดิฉันรู้สึกเศร้าในสิ่งที่เกิดขึ้นกับตัวเอง  แต่ร้องไห้ไม่ออกค่ะ  มันเป็นอะไรที่มากกว่านั้นเยอะมาก  เหมือนกับว่าเราเป็นคนทำร้ายตัวเองจะไปโทษคนอื่น โทษดวงชะตาก็ไม่ได้   ดิฉันต้องหยุดทำงานเพื่อพักรักษาตัว    แต่คิดว่าในเร็วๆนี้ คงจะกลับไปทำงานได้อีกครั้ง

ดิฉันตั้งใจเขียนเรื่องนี้  เพื่อเป็นประโยชน์แก่คนอื่นๆ  อย่าละเลยที่จะดูแลสุขภาพร่างกายของตัวเอง   และหวังว่าเรื่องราวของดิฉันคงเป็นประโยชน์ให้คนอื่นๆ  บ้าง  คุณอาจจะเคยเป็นหมือนดิฉันที่ละเลย  คุณอาจจะยังโชคดีที่มันไม่เกิดขึ้นกับคุณ  แต่พรุ่งนี้ไม่มีใครรู้ว่าอะไรจะเกิดขึ้น   ร่างกายของเราเกิดมาก็มีเพียงร่างเดียว  ร่างกายนี้ที่ไปไหนไปด้วยทำอะไรก็ทำด้วย  ร่างกายนี้เท่านั้นที่ช่วยสร้างสรรค์สิ่งดีๆในชีวิตคุณมาตลอด  และมันก็มีเพียงร่างเดียว   ดูแลมันให้ดีนะค่ะ