แชงกรีล่า

ย่าติง แชงกรีล่าแห่งสุดท้าย?

เรื่องราวของการแบกเป้ผจญภัยของ 3 หนุ่มไทยสู่เขตอนุรักษ์ธรรมชาติย่าติง
Permalink : http://www.oknation.net/blog/liminghui

วันจันทร์ ที่ 15 ตุลาคม 2550

ย่าติง แชงกรีล่าแห่งสุดท้าย ตอนที่ 12

Posted by liminghui , ผู้อ่าน : 224 , 07:37:38 น.

พิมพ์หน้านี้

รถเลี้ยวเข้าสู่เต้าเฉิง (稻城, daocheng) ตอนประมาณ 5 โมงเย็นกว่าๆ เต้าเฉิงเป็นเมืองเล็กๆ ไม่ใหญ่นัก ตั้งอยู่บนความสูงประมาณ 3,700 เมตรจากระดับน้ำทะเล ห่างจากเฉิงตูมากกว่า 800 กิโลเมตร ทั้งเมืองมีถนนสายหลักเพียงแค่สายเดียวเท่านั้น นอกนั้นเป็นซอยเล็กซอยน้อยที่แยกออกจากถนนใหญ่ ซึ่งนอกจากสภาพถนนของซอยแยกต่างๆ เหล่านี้ยังไม่ดีแล้ว ยังเป็นถนนดินที่มีระดับต่ำกว่าถนนสายหลักอีก รถเลี้ยวเข้ามาจอดที่สถานีขนส่ง สาวเท้าก้าวออกมาจากรถปั๊บ ก็เจอกับความเย็นที่จู่โจมเข้ามาแบบกะทันหัน คือตอนที่อยู่ในรถถึงแม้ว่าจะรู้สึกเย็นๆ แต่ยังรับได้สำหรับคนเมืองร้อนอย่างพวกเรา แต่พอออกมาข้างนอกนี่คนละเรื่องเลย ระหว่างที่ยืนรอเพื่อนเราไปเข้าห้องน้ำ มีคนท้องถิ่นหลายคนเข้ามาถามว่ามีที่พักหรือยัง แต่ไม่รู้สึกถูกชะตาใครเลย ยกเว้นคนหนึ่งที่ตัวสูงใหญ่ หน้าตาน่ากลัวนิดๆ แต่เดินยิ้มเข้ามาหาพวกเราแนะนำตัวเองว่าชื่อ “หยิงปา” พร้อมกับส่งนามบัตรให้ และเชื้อเชิญพวกเราไปดูที่พัก พอดีตอนนั้นเหลือแค่เรากับเฮียเซินเจิ้น 2 คนเท่านั้นที่เหลือไปห้องน้ำกันหมด พอเรา 2 คนเห็นนามบัตรที่พักของเขาก็โอเคทันทีเลย เพราะจำได้ว่าหาข้อมูลมาตั้งใจจะพักที่นี่เหมือนกัน (ใจตรงกันทั้ง 2 คนเลย) พอพรรคพวกทยอยกลับมาจนครบทุกคนแล้ว เล่าความเป็นมาและข้อเสนอของหยิงปาให้ทุกคนฟังจบ โดยมีการหยอดแบบเชียร์นิดๆ พอไม่น่าเกลียด พวกเราก็ตกลงขนของขึ้นรถ ซึ่งเป็นรถตู้คันเล็กแบบที่พวกเราเห็นจนชินตา โดยโยนกระเป๋าขึ้นไปไว้บนหลังคารถบางส่วน (กลัวหลังคาพังลงมาเหมือนกันเพราะกระเป๋าแต่ละคนขนาดไม่เล็กเลย) หลังจากนั้น หยิงปา ก็ขับรถพาพวกเราไปที่พักทันทีเลย ที่พักอยู่ห่างจากสถานีขนส่งไม่ไกลเท่าไหร่ เข้าซอยไปประมาณ 50 เมตร ภายในประกอบไปด้วยอาคาร 2 ส่วน ส่วนที่เป็นอาคารสีขาวเป็นที่พักของนักเดินทาง ส่วนอาคารที่เป็นหินทางซ้ายมือนั้นเป็นที่พักของเจ้าของสถานที่ พวกเรา 3 คนกับเฮียเซินเจิ้นนอนห้องชั้นล่าง คนละ 15 หยวนต่อคืน เป็นที่พักห้องน้ำรวมแต่ว่าสะอาดมากๆ ส่วนเพื่อนใหม่อีก 2 คนพักชั้น 2 ที่นี่เลี้ยงหมาอยู่ตัวหนึ่งดุมาก ขนาดเจ้าของล่ามโซ่ แล้วสร้างกรงขังไว้ ยังทั้งเห่าทั้งขย่มกรงแทบพัง เราลองไปด้อมๆ มองๆ ดู ปรากฏว่าตัวเล็กนิดเดียวเอง เราเลยหันไปถาม หยิงปา ว่าตัวนี้ใช่หมาฑิเบต หรือที่เรียกว่า จ้างเอ๋า (臧敖, zangao) ใช่ไหม หยิงปา ส่ายหัวทันทีบอกไม่ใช่ จ้างเอ๋า ตัวใหญ่กว่านี้มาก ที่บ้านเขาเลี้ยงไว้ 2 ตัว ถ้ามีเวลาจะไปดูก็ได้ แล้วก็เดินไปหยิบหนังสือมาเล่มหนึ่งเปิดหน้าที่มีรูปหมาพันธ์นี้ให้ดู เราเห็นแล้วไอ้ตัวนี้กลายเป็นหมาข้างถนนขี้เรื้อนไปเลย เพราะจ้างเอ๋าของจริงรูปร่างคล้าย สิงโต มาก ๆ มีขนแผงคอด้วย ตัวสูงขนาดเอวคนได้รูปร่างน่า เกรงขามมากๆ ตัวหนึ่งถ้าสวยๆ ราคาเป็นหลักแสนหยวนเลยก็มี หยิงปา บอกว่าไม่นานมานี้เพิ่งมีเศรษฐีชาวไต้หวันมาตระเวนหาซื้อไปตัวละ 300,000 หยวน หยิงปา เสนอตัวว่ายินดีขับรถพาพวกเราไปส่งที่ย่าติง และรับกลับมาในวันรุ่งขึ้น โดยคิดคนละ 40 หยวนเท่านั้น พวกเราทุกคนพร้อมใจกันพยักหน้าโดยไม่ได้นัดหมายกันเลย นัดแนะเวลากันเรียบร้อยเลย หยิงปา บอกว่าต้องออกจากเต้าเฉิงประมาณก่อน 6 โมงเช้าจะดีที่สุด เพราะจะได้เข้าไปถึงที่พักที่ย่าติงก่อนมืด (ต้องเดินเข้าไปหรือว่าขี่ม้า) หลังจากคุยกับหยิงปาแล้วเดินไปด้อมๆ มองๆ แถวบ้านพักของเจ้าของสถานที่ เพราะคิดว่าข้างในน่าจะอุ่นกว่าห้องพักที่พวกเรานอนกัน เพราะตอนนี้อากาศเริ่มเย็นแล้ว ยิ่งไกลจากคังติ้งมาเท่าไหร่อากาศยิ่งเย็นมากขึ้นเท่านั้น บรรยากาศภายในห้องพัก เป็นเตียง 2 ชั้น 4 เตียงทั้งหมดนอนได้ 8 คน แต่คืนนี้นอนแค่ 4 คน แล้วที่สร้างความสงสัยให้กับพวกเรา 3 คนมากก็คือ ลักษณะคล้ายเสื่อสีแดงๆ ที่วางอยู่บนเตียง เข้าไปดูใกล้ๆ ถึงได้รู้ว่าคือ ที่นอนไฟฟ้า ปรับความร้อนได้ 3 ระดับ วางกระเป๋าเรียบร้อยแล้วก็ชวนเพื่อนเราออกไปเดินเล่นในเมือง แต่พี่เขาขอนอนก่อน เพราะว่าปวดหัวมากๆ คลื่นไส้ด้วย ก่อนที่เราจะออกมาพี่เขาขอให้เตรียมถุงพลาสติกไว้ให้ด้วย เผื่อเกิดอาการอยากจะคายของเก่ากะทันหัน อาการของพี่เขารู้สึกว่าจะแปรผันตรงกับความสูงที่เพิ่มขึ้น เรากับเพื่อนอีกคนเลยออกไปชวนคนจีนอีก 3 คนออกไปเดินเล่นกัน แต่ว่ามีแค่เฮียเซินเจิ้นคนเดียวที่ไปกับพวกเรา อีก 2 คนจะไปรอเพื่อนที่สถานีขนส่ง หยิงปาเลยให้พวกเราขึ้นรถโดยไปส่ง 2 คนนั้นที่สถานีขนส่งก่อน แล้วจึงไปส่งพวกเราที่ชานเมือง (ยังไปนั่งเป็นเพื่อนคนจีนทั้ง 2 คนรอรับเพื่อนและพากลับมาส่งอีก น่ารักจริงๆ ) ซึ่งไม่ไกลจากที่พักมากนักสามารถเดินกลับมาได้

รถเลี้ยวเข้าสู่เต้าเฉิง (稻城, daocheng) ตอนประมาณ 5 โมงเย็นกว่าๆ เต้าเฉิงเป็นเมืองเล็กๆ ไม่ใหญ่นัก ตั้งอยู่บนความสูงประมาณ 3,700 เมตรจากระดับน้ำทะเล ห่างจากเฉิงตูมากกว่า 800 กิโลเมตร ทั้งเมืองมีถนนสายหลักเพียงแค่สายเดียวเท่านั้น นอกนั้นเป็นซอยเล็กซอยน้อยที่แยกออกจากถนนใหญ่ ซึ่งนอกจากสภาพถนนของซอยแยกต่างๆ เหล่านี้ยังไม่ดีแล้ว ยังเป็นถนนดินที่มีระดับต่ำกว่าถนนสายหลักอีก

รถเลี้ยวเข้ามาจอดที่สถานีขนส่ง สาวเท้าก้าวออกมาจากรถปั๊บ ก็เจอกับความเย็นที่จู่โจมเข้ามาแบบกะทันหัน คือตอนที่อยู่ในรถถึงแม้ว่าจะรู้สึกเย็นๆ แต่ยังรับได้สำหรับคนเมืองร้อนอย่างพวกเรา แต่พอออกมาข้างนอกนี่คนละเรื่องเลย ระหว่างที่ยืนรอเพื่อนเราไปเข้าห้องน้ำ มีคนท้องถิ่นหลายคนเข้ามาถามว่ามีที่พักหรือยัง แต่ไม่รู้สึกถูกชะตาใครเลย ยกเว้นคนหนึ่งที่ตัวสูงใหญ่ หน้าตาน่ากลัวนิดๆ แต่เดินยิ้มเข้ามาหาพวกเราแนะนำตัวเองว่าชื่อ “หยิงปา” พร้อมกับส่งนามบัตรให้ และเชื้อเชิญพวกเราไปดูที่พัก พอดีตอนนั้นเหลือแค่เรากับเฮียเซินเจิ้น 2 คนเท่านั้นที่เหลือไปห้องน้ำกันหมด พอเรา 2 คนเห็นนามบัตรที่พักของเขาก็โอเคทันทีเลย เพราะจำได้ว่าหาข้อมูลมาตั้งใจจะพักที่นี่เหมือนกัน (ใจตรงกันทั้ง 2 คนเลย) พอพรรคพวกทยอยกลับมาจนครบทุกคนแล้ว เล่าความเป็นมาและข้อเสนอของหยิงปาให้ทุกคนฟังจบ โดยมีการหยอดแบบเชียร์นิดๆ พอไม่น่าเกลียด พวกเราก็ตกลงขนของขึ้นรถ ซึ่งเป็นรถตู้คันเล็กแบบที่พวกเราเห็นจนชินตา โดยโยนกระเป๋าขึ้นไปไว้บนหลังคารถบางส่วน (กลัวหลังคาพังลงมาเหมือนกันเพราะกระเป๋าแต่ละคนขนาดไม่เล็กเลย) หลังจากนั้น หยิงปา ก็ขับรถพาพวกเราไปที่พักทันทีเลย

ที่พักอยู่ห่างจากสถานีขนส่งไม่ไกลเท่าไหร่ เข้าซอยไปประมาณ 50 เมตร ภายในประกอบไปด้วยอาคาร 2 ส่วน ส่วนที่เป็นอาคารสีขาวเป็นที่พักของนักเดินทาง ส่วนอาคารที่เป็นหินทางซ้ายมือนั้นเป็นที่พักของเจ้าของสถานที่ พวกเรา 3 คนกับเฮียเซินเจิ้นนอนห้องชั้นล่าง คนละ 15 หยวนต่อคืน เป็นที่พักห้องน้ำรวมแต่ว่าสะอาดมากๆ ส่วนเพื่อนใหม่อีก 2 คนพักชั้น 2

ที่นี่เลี้ยงหมาอยู่ตัวหนึ่งดุมาก ขนาดเจ้าของล่ามโซ่ แล้วสร้างกรงขังไว้ ยังทั้งเห่าทั้งขย่มกรงแทบพัง เราลองไปด้อมๆ มองๆ ดู ปรากฏว่าตัวเล็กนิดเดียวเอง เราเลยหันไปถาม หยิงปา ว่าตัวนี้ใช่หมาฑิเบต หรือที่เรียกว่า จ้างเอ๋า (臧敖, zangao) ใช่ไหม หยิงปา ส่ายหัวทันทีบอกไม่ใช่ จ้างเอ๋า ตัวใหญ่กว่านี้มาก ที่บ้านเขาเลี้ยงไว้ 2 ตัว ถ้ามีเวลาจะไปดูก็ได้ แล้วก็เดินไปหยิบหนังสือมาเล่มหนึ่งเปิดหน้าที่มีรูปหมาพันธ์นี้ให้ดู เราเห็นแล้วไอ้ตัวนี้กลายเป็นหมาข้างถนนขี้เรื้อนไปเลย เพราะจ้างเอ๋าของจริงรูปร่างคล้าย สิงโต มาก ๆ มีขนแผงคอด้วย ตัวสูงขนาดเอวคนได้รูปร่างน่า เกรงขามมากๆ ตัวหนึ่งถ้าสวยๆ ราคาเป็นหลักแสนหยวนเลยก็มี หยิงปา บอกว่าไม่นานมานี้เพิ่งมีเศรษฐีชาวไต้หวันมาตระเวนหาซื้อไปตัวละ 300,000 หยวน

หยิงปา เสนอตัวว่ายินดีขับรถพาพวกเราไปส่งที่ย่าติง และรับกลับมาในวันรุ่งขึ้น โดยคิดคนละ 40 หยวนเท่านั้น พวกเราทุกคนพร้อมใจกันพยักหน้าโดยไม่ได้นัดหมายกันเลย นัดแนะเวลากันเรียบร้อยเลย หยิงปา บอกว่าต้องออกจากเต้าเฉิงประมาณก่อน 6 โมงเช้าจะดีที่สุด เพราะจะได้เข้าไปถึงที่พักที่ย่าติงก่อนมืด (ต้องเดินเข้าไปหรือว่าขี่ม้า)

หลังจากคุยกับหยิงปาแล้วเดินไปด้อมๆ มองๆ แถวบ้านพักของเจ้าของสถานที่ เพราะคิดว่าข้างในน่าจะอุ่นกว่าห้องพักที่พวกเรานอนกัน เพราะตอนนี้อากาศเริ่มเย็นแล้ว ยิ่งไกลจากคังติ้งมาเท่าไหร่อากาศยิ่งเย็นมากขึ้นเท่านั้น

บรรยากาศภายในห้องพัก เป็นเตียง 2 ชั้น 4 เตียงทั้งหมดนอนได้ 8 คน แต่คืนนี้นอนแค่ 4 คน แล้วที่สร้างความสงสัยให้กับพวกเรา 3 คนมากก็คือ ลักษณะคล้ายเสื่อสีแดงๆ ที่วางอยู่บนเตียง เข้าไปดูใกล้ๆ ถึงได้รู้ว่าคือ ที่นอนไฟฟ้า ปรับความร้อนได้ 3 ระดับ วางกระเป๋าเรียบร้อยแล้วก็ชวนเพื่อนเราออกไปเดินเล่นในเมือง แต่พี่เขาขอนอนก่อน เพราะว่าปวดหัวมากๆ คลื่นไส้ด้วย ก่อนที่เราจะออกมาพี่เขาขอให้เตรียมถุงพลาสติกไว้ให้ด้วย เผื่อเกิดอาการอยากจะคายของเก่ากะทันหัน อาการของพี่เขารู้สึกว่าจะแปรผันตรงกับความสูงที่เพิ่มขึ้น เรากับเพื่อนอีกคนเลยออกไปชวนคนจีนอีก 3 คนออกไปเดินเล่นกัน แต่ว่ามีแค่เฮียเซินเจิ้นคนเดียวที่ไปกับพวกเรา อีก 2 คนจะไปรอเพื่อนที่สถานีขนส่ง หยิงปาเลยให้พวกเราขึ้นรถโดยไปส่ง 2 คนนั้นที่สถานีขนส่งก่อน แล้วจึงไปส่งพวกเราที่ชานเมือง (ยังไปนั่งเป็นเพื่อนคนจีนทั้ง 2 คนรอรับเพื่อนและพากลับมาส่งอีก น่ารักจริงๆ ) ซึ่งไม่ไกลจากที่พักมากนักสามารถเดินกลับมาได้

แสดงความคิดเห็น | ส่งเรื่องนี้ให้เพื่อน

อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 8
siampatriot วันที่ : 18/12/2007 เวลา : 19.11 น.
http://www.oknation.net/blog/siampatriot
แวะมาเยี่ยมคร๊าบบบบ

แวะมาอีกทีครับ

ความคิดเห็นที่ 7
siampatriot วันที่ : 07/12/2007 เวลา : 20.37 น.
http://www.oknation.net/blog/siampatriot
แวะมาเยี่ยมคร๊าบบบบ

ว๊า............. เสียดายจัง ไม่อัพแล้วหรอครับ

ความคิดเห็นที่ 6
TaTee วันที่ : 23/10/2007 เวลา : 15.21 น.
http://www.oknation.net/blog/poo

เหมือนเชาเชาขนาดยักษ์เลยครับ

ความคิดเห็นที่ 5
siampatriot วันที่ : 15/10/2007 เวลา : 14.18 น.
http://www.oknation.net/blog/siampatriot
แวะมาเยี่ยมคร๊าบบบบ

สุดท้าย

ความคิดเห็นที่ 4
siampatriot วันที่ : 15/10/2007 เวลา : 14.17 น.
http://www.oknation.net/blog/siampatriot
แวะมาเยี่ยมคร๊าบบบบ

อีกรูป

ความคิดเห็นที่ 3
siampatriot วันที่ : 15/10/2007 เวลา : 14.15 น.
http://www.oknation.net/blog/siampatriot
แวะมาเยี่ยมคร๊าบบบบ

ผมเลยไปค้นรูปมาดูซะเลยว่าเจ้า จ้างเอ๋า (臧敖, zangao) หน้าตาเป็นยังไง
น่าจะถูกใช่มั๊ยครับ

ความคิดเห็นที่ 2
Supawan วันที่ : 15/10/2007 เวลา : 09.03 น.
http://www.oknation.net/blog/supawan

ตามมาเที่ยวอีกค่ะ ....

มึความสุขในวันแรกของการทำงานนะคะ

ความคิดเห็นที่ 1
SOMBOONTIEW วันที่ : 15/10/2007 เวลา : 07.43 น.
http://www.oknation.net/blog/somboontiew

อรุณสวัสดิ์วันทำงาน
มาชวนกันเข้าวัด แล้วก็อ่านหนังสือครับ

แสดงความคิดเห็น

เข้าสู่ระบบ | สมัครสมาชิก

ชื่อ:
อีเมล์:
เว็บไซต์:
ความคิดเห็น:

ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้ ห้ามทำ - การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้ - การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น สามารถทำได้ - เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน - การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์ OKNATION กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น 1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ 2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร 3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น 4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน 5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่" OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
		กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

<<	ตุลาคม 2007					>>
อา	จ	อ	พ	พฤ	ศ	ส
	1	2	3	4	5	6
7	8	9	10	11	12	13
14	15	16	17	18	19	20
21	22	23	24	25	26	27
28	29	30	31