พิมพ์หน้านี้
|
ฉันพบสาวน้อยคนหนึ่งที่หลวงพระบาง เดิมทีเธอมาอยู่เมืองไทยนานถึง 3 เดือน ด้วยเหตุผลง่ายๆ คือ อยากเรียนภาษาไทย แต่เหตุผลง่ายๆ แบบนี้ มันยากเสียจริงในทางปฏิบัติ แต่เธอก็ทำได้ดี ข้อความหนึ่งเสียบหน้าประตูห้องพัก เธอทิ้งไว้ก่อนจะเดินทางออกจากหลวงพระบางกลับเมืองไทยเพื่อไป ลอยกระทง เขียนเป็นภาษาไทยด้วยลายมือสวยงามทีเดียว เคโกะเป็นคนญี่ปุ่น อายุเพียง 18 ปี ก็ออกท่องโลกตามลำพัง เธอพูดกับฉันในเวลาต่อมาว่า เธอต้องการเป็นผู้หญิงที่สมบูรณ์แบบ (I want to be a perfect woman !!!) ฉันไม่ได้รู้สึกว่าเธออวดอ้างแต่อย่างใด ตรงกันข้ามฉันชื่นชมเธอเป็นที่ยิ่ง เคโกะเป็นเด็กสาวที่มีความมุ่งมั่นตั้งใจอย่างเหลือล้น เธอพากเพียรทำงานพิเศษเท่าที่เด็กผู้หญิงอายุ 18 จะทำได้ เป็นพนักงานขายของหน้าร้าน ส่งของ จัดเอกสาร ฯลฯ ด้วยการใช้เวลาถึงวันละ 12-14 ชั่วโมงทำงานเป็นเวลาหลายเดือน เพื่อสิ่งที่เธอต้องการ คือ มีเงินมากพอที่จะมาเมืองไทย และเรียนภาษาไทย ใช่... เธอทำสำเร็จ !!! วันที่เราพบกัน เป็นวันก่อนลอยกระทงในบ้านเราเพียง 2 วัน ในเวลาพลบค่ำ ฉันกำลังนั่งจิบเบียร์เย็นๆ เขียนโปสการ์ดถึงเพื่อนที่เมืองไทยอย่าง อะไรกัน!! เพิ่งมาถึงแท้ๆ ด้วยความเข้าใจผิดของเคโกะ ที่คิดว่าการต่อวีซ่าจะต้องเดินทางข้ามประเทศก่อน จึงจะสามารถทำได้ เธอจึงมาที่หลวงพระบาง เมืองมรดกโลกอันสงบงดงาม ที่ใครหลายคนฝันหา เพียงเพื่อวีซ่ากลับเมืองไทย ฉันพยายามชักจูงต่างๆ นานา ให้เคโกะได้สูดกลิ่นอายวัฒนธรรมอันงดงามของหลวงพระบางสักวัน ไปล่องลำน้ำคานดูน้ำตกสวยๆ กัน ลืมลอยกระทงไปเถอะ เธอกำลังอยู่ในสถานที่อันอุดมความงามที่สุดแห่งหนึ่งของโลกอยู่แล้ว แต่..ความพยายามของฉันก็ไม่เป็นผล จากหลวงพระบางเดินทางด้วยเรือช้าขาล่องขึ้นแม่น้ำโขง ต้องใช้เวลาอย่างน้อย 2 วันจึงจะถึงเชียงของ (หรือบริการเรือเร็ว 1 วัน) และต้องใช้เวลาอีกเกือบวันเดินทางต่อไปเชียงใหม่ ทำไมต้องเหนื่อยเดินทางขนาดนั้น แต่เธอก็ไม่สน เธอตั้งใจไว้แล้ว ใช่.. มันเป็นความตั้งใจ และนั่นคือสิ่งที่เธอจะทำ ไม่มีอะไรที่จะหยุดยั้งได้ ฉันได้พบเธออีกครั้งที่กรุงเทพฯ เธอเล่าให้ฟังถึงลอยกระทงที่เชียงของ เธอไปไม่ถึงเชียงใหม่ แต่นั่นก็เพียงพอแล้ว สำหรับเธอนั่นคือความชื่นชมยินดีจากการไม่ลดละความพยายาม มันคือสิ่งที่เธอมุ่งมั่นตั้งใจ ที่จะเห็นลอยกระทงด้วยตาของเธอเองสักครั้งในชีวิต และลอยกระทงที่เชียงของก็งดงามเกินบรรยาย ฉันเรียนรู้บางสิ่งจากสาวน้อยคนนี้ เธอคือตัวแทนของความตั้งใจ และหัวใจที่พากเพียรต่อสิ่งที่หมายมั่น ฉันคงไม่แปลกใจ ถ้าวันหนึ่งฉันจะเห็นสาวน้อยคนนี้ เติบโตเป็นผู้หญิงสมบูรณ์แบบ ใน"แบบที่เธอใฝ่ฝัน" ฉันอดคิดไม่ได้ว่า วัฒนธรรมแบบญี่ปุ่น มีส่วนหล่อหลอมความเป็นตัวเธอไม่น้อย ไม่เช่นนั้น ประเทศแพ้สงครามย่อยยับเมื่อหลายสิบปีก่อน จะขึ้นมาเป็นผู้นำทางเศรษฐกิจโลกเช่นทุกวันนี้ได้อย่างไร เมื่อยามเหนื่อย ท้อแท้ กับการทำงาน จนนึกอยากจะโยนงานบ้าๆ บอๆ ตรงหน้าทิ้งไปเสีย ฉันจะนึกถึงเคโกะและความมุ่งมั่นตั้งใจของเธอ
|