Idea in Dream

littleeyes

Just Try It! to write my thought.
Permalink : http://www.oknation.net/blog/littleeyes

วันอังคาร ที่ 27 พฤษภาคม 2551

......กลัว........

Posted by Littleeyes , ผู้อ่าน : 63 , 13:35:22 น.

พิมพ์หน้านี้

เมื่อความรู้สึดผิดแปลกเกิดขึ้น.......มันช่างน่ากลัวเหลือเกินเมื่อใจเริ่มนึกถึงใครสักคนทุกวินาที.......มันช่างน่ากลัวเหลือเกินเมื่อห่างร้างความรู้สึกเช่นนี้มานานแสนนาน จนวันนี้เมื่อเกิดขึ้นอีกครั้ง......มันช่างน่ากลัวเหลือเกินเมื่อความไม่แน่ใจเกิดขึ้น...รักนี้อาจจะไม่ใช่.............มันช่างน่ากลัวเหลือเกินเมื่อความกลัวเกิดขึ้นพร้อมกับความรัก..............มันช่างน่ากลัวเหลือเกิน....

เมื่อความรู้สึดผิดแปลกเกิดขึ้น.......มันช่างน่ากลัวเหลือเกินเมื่อใจเริ่มนึกถึงใครสักคนทุกวินาที.......มันช่างน่ากลัวเหลือเกินเมื่อห่างร้างความรู้สึกเช่นนี้มานานแสนนาน จนวันนี้เมื่อเกิดขึ้นอีกครั้ง......มันช่างน่ากลัวเหลือเกินเมื่อความไม่แน่ใจเกิดขึ้น...รักนี้อาจจะไม่ใช่.............มันช่างน่ากลัวเหลือเกินเมื่อความกลัวเกิดขึ้นพร้อมกับความรัก..............มันช่างน่ากลัวเหลือเกิน....

Permalink : http://www.oknation.net/blog/littleeyes/2008/05/27/entry-1

อ่านต่อ

แสดงความคิดเห็น | อ่านความคิดเห็น (1)

วันเสาร์ ที่ 26 มกราคม 2551

มีเรา...เขา...และเธอ

Posted by Littleeyes , ผู้อ่าน : 109 , 21:56:22 น.

พิมพ์หน้านี้

มีเรา...เขา...และเธอ ฉันอาจเป็นคนกรุงเทพที่ไม่เคยขึ้นตึกสูง พื้นต่ำที่ฉันยืนอยู่ไม่สามารถทำให้ฉันมองเห็นสิ่งมหัศจรรย์อย่างชัดเจนได้ และกว่าฉันจะตื่นมาสัมผัส เวลาก็มักเลยผ่านอยู่ตรงเหนือหัว มีเพียงบางโอกาสที่ฉันเห็นมันได้ในยามเช้า ซึ่งหมายถึงเป็นคืนวันที่ฉันไม่ได้นอน แล้วทันทีที่ตะวันโผล่ ฉันก็รีบปิดม่าน คลุมโปงหลับฝันไกลแสนไกล เราต่างไม่เคยทักทายด้วยรอยยิ้ม เช่นเดียวกับเพื่อนสาวของเขา เธอขี้....

มีเรา...เขา...และเธอ ฉันอาจเป็นคนกรุงเทพที่ไม่เคยขึ้นตึกสูง พื้นต่ำที่ฉันยืนอยู่ไม่สามารถทำให้ฉันมองเห็นสิ่งมหัศจรรย์อย่างชัดเจนได้ และกว่าฉันจะตื่นมาสัมผัส เวลาก็มักเลยผ่านอยู่ตรงเหนือหัว มีเพียงบางโอกาสที่ฉันเห็นมันได้ในยามเช้า ซึ่งหมายถึงเป็นคืนวันที่ฉันไม่ได้นอน แล้วทันทีที่ตะวันโผล่ ฉันก็รีบปิดม่าน คลุมโปงหลับฝันไกลแสนไกล เราต่างไม่เคยทักทายด้วยรอยยิ้ม เช่นเดียวกับเพื่อนสาวของเขา เธอขี้....

Permalink : http://www.oknation.net/blog/littleeyes/2008/01/26/entry-1

อ่านต่อ

แสดงความคิดเห็น | อ่านความคิดเห็น (4)

วันเสาร์ ที่ 5 มกราคม 2551

Please keep in touch

Posted by Littleeyes , ผู้อ่าน : 82 , 14:27:07 น.

พิมพ์หน้านี้

ไม่มีใครอยู่ได้หากปราศจากการสัมผัส ....ไม่มีใครอยู่ได้เพียงลำพังเพียงผู้เดียว....ทุกสรรพสิ่ง ทุกหมู่มวลของทุกอณู..."เรา" คือหนึ่งเดียวกัน หลายคนไม่เคยได้รับการสัมผัสจากมารดายามเกิด เมื่อเติบโตก็ยากที่จะจดจำได้ว่าการสัมผัสนั้นทำให้รู้สึกดีได้อย่างไร ....บางครั้งการสัมผัสมันหมายถึงเราอ่อนแอใช่หรือไม่ หมายถึงเป็นสิ่งที่น่าอายจริงน่ะหรือ.....หรือหมายถึงสิ่งใดที่ทำให้มนุษย์เราเข้าใจการส....

ไม่มีใครอยู่ได้หากปราศจากการสัมผัส ....ไม่มีใครอยู่ได้เพียงลำพังเพียงผู้เดียว....ทุกสรรพสิ่ง ทุกหมู่มวลของทุกอณู..."เรา" คือหนึ่งเดียวกัน หลายคนไม่เคยได้รับการสัมผัสจากมารดายามเกิด เมื่อเติบโตก็ยากที่จะจดจำได้ว่าการสัมผัสนั้นทำให้รู้สึกดีได้อย่างไร ....บางครั้งการสัมผัสมันหมายถึงเราอ่อนแอใช่หรือไม่ หมายถึงเป็นสิ่งที่น่าอายจริงน่ะหรือ.....หรือหมายถึงสิ่งใดที่ทำให้มนุษย์เราเข้าใจการส....

Permalink : http://www.oknation.net/blog/littleeyes/2008/01/05/entry-1

อ่านต่อ

แสดงความคิดเห็น | อ่านความคิดเห็น (4)

วันเสาร์ ที่ 10 พฤศจิกายน 2550

เริ่ม...หนาว

Posted by Littleeyes , ผู้อ่าน : 111 , 21:14:35 น.

พิมพ์หน้านี้

เมื่อลมหนาวพัดมา ลองสูดลมหายใจลึกๆดูสิ....คุณจะได้รับความเหงาอัดเข้าไปเต็มปอด...เฮ่อ....มวลของอากาศมีส่วนผสมของอะไรบ้าง ทำไมจึงรู้สึกเหมือนมีช่องโหว่อยู่กลางใจ....หรือไม่ก็รู้สึกอบอวลด้วยความรักที่พิกลพิการเว้าแหว่งไม่เป็นท่า สายลมที่ไร้จุดกำเนิดคงพัดเอาความเหงา ความเศร้า ความรัก และความ ทรงจำของใครหลายคนสะสมเป็นพลังที่โถมพัดเข้าสู่เราเต็มพิกัด วัดได้ประมาณ 120 กิโลเมตรต่อชั่วโมง จากทวีปเมริกาเห....

เมื่อลมหนาวพัดมา ลองสูดลมหายใจลึกๆดูสิ....คุณจะได้รับความเหงาอัดเข้าไปเต็มปอด...เฮ่อ....มวลของอากาศมีส่วนผสมของอะไรบ้าง ทำไมจึงรู้สึกเหมือนมีช่องโหว่อยู่กลางใจ....หรือไม่ก็รู้สึกอบอวลด้วยความรักที่พิกลพิการเว้าแหว่งไม่เป็นท่า สายลมที่ไร้จุดกำเนิดคงพัดเอาความเหงา ความเศร้า ความรัก และความ ทรงจำของใครหลายคนสะสมเป็นพลังที่โถมพัดเข้าสู่เราเต็มพิกัด วัดได้ประมาณ 120 กิโลเมตรต่อชั่วโมง จากทวีปเมริกาเห....

Permalink : http://www.oknation.net/blog/littleeyes/2007/11/10/entry-1

อ่านต่อ

แสดงความคิดเห็น | อ่านความคิดเห็น (8)

วันอังคาร ที่ 30 ตุลาคม 2550

เริ่ม...รัก

Posted by Littleeyes , ผู้อ่าน : 144 , 12:22:17 น.

พิมพ์หน้านี้

โลกของเราคงสะสมพลังงานแห่งความรักไว้มาก เวลาฉันใกล้ลืมตาตื่นยามเช้า ความรักก็ส่งเสียงจิ๊บๆ จุ๊กกรูๆ ปลุกหัวใจที่สลบไสลให้แช่มชื่น...แต่บางครั้งฉันอยากนอนอ้อยอิ่งฟังเสียงลมพัดผ่านกิ่งใบของต้นไม้ ณ ขณะที่เราไม่ทันรู้ตัวสัญชาตญาณภายในได้ขยับกล้ามเนื้อมุมปาก ปรากฏรอยยิ้มอ่อนโยน แม้ดวงตาจะยังสะลืมสะลือไม่ยอมตื่นก็ตาม.... เธอที่อยู่อีกมุมหนึ่งของชีวิตจะรับรู้ความรักนี้ไหม...ความรักที่ฝากไปกับจุมพิต....

โลกของเราคงสะสมพลังงานแห่งความรักไว้มาก เวลาฉันใกล้ลืมตาตื่นยามเช้า ความรักก็ส่งเสียงจิ๊บๆ จุ๊กกรูๆ ปลุกหัวใจที่สลบไสลให้แช่มชื่น...แต่บางครั้งฉันอยากนอนอ้อยอิ่งฟังเสียงลมพัดผ่านกิ่งใบของต้นไม้ ณ ขณะที่เราไม่ทันรู้ตัวสัญชาตญาณภายในได้ขยับกล้ามเนื้อมุมปาก ปรากฏรอยยิ้มอ่อนโยน แม้ดวงตาจะยังสะลืมสะลือไม่ยอมตื่นก็ตาม.... เธอที่อยู่อีกมุมหนึ่งของชีวิตจะรับรู้ความรักนี้ไหม...ความรักที่ฝากไปกับจุมพิต....

Permalink : http://www.oknation.net/blog/littleeyes/2007/10/30/entry-1

อ่านต่อ

แสดงความคิดเห็น | อ่านความคิดเห็น (12)

<<	ตุลาคม 2008					>>
อา	จ	อ	พ	พฤ	ศ	ส
			1	2	3	4
5	6	7	8	9	10	11
12	13	14	15	16	17	18
19	20	21	22	23	24	25
26	27	28	29	30	31