|
เรื่องย่อ สุดปลายฟ้า สันญารักนิรันด์ Tree in haeven
ฮานะเป็นเด็กสาวลูกครึ่งเกาหลี ญี่ปุ่นครอบครัวทำกิจการที่พักเล็ก ๆ
แถวบ่อน้ำพุร้อนเธอเป็นกำพร้าพ่อและอาศัยอยู่กับแม่ซึ่งต่อมาก็
แต่งงานใหม่กับพ่อหม้ายชาวเกาหลีซึ่งมีลูกชายติดมาด้วยหนึ่งคน คือ ยุนซู
ฮานะเป็นเด็กสาวจิตใจอ่อนโยน เธอยินดีต้อนรับสมาชิกใหม่ของครอบครัว
รอคอยและพยายามฝึกฝนภาษาเกาหลีเพื่อจะได้ใช้พูดคุยกับพี่ชายของเธอ ยุนซู
เขาสูญเสียแม่ของเขาไปทำให้เขาเหมือนคนเก็บตัวเงียบ
การมาญี่ปุ่นกับพ่อเพื่อมาอยู่กับครอบครัวใหม่ของพ่อและมี
ฮานะเป็นน้องสาวก็ยังไม่อาจทำให้เขาเปิดใจเท่าไรนัก
ขณะที่ฮานะแม้จะใช้ภาษาเกาหลีได้เพียงเล็กน้อย
แต่เธอก็พยายามก้าวเข้าไปหาเพื่อสร้างความสนิทสนมพี่ชายของเธอ
ช่วงที่พ่อและแม่ของเธอไปติดต่องานต่างจังหวัด
พวกเขาทิ้งฮานะและยุนซูไว้กับป้าซึ่งก็มีลูกสาวคนหนึ่งชื่อมายะ
ต่อหน้าแม่ของฮานะป้าก็ดูแลฮานะอย่างดี
ครั้นพอลับหลังป้าก็เริ่มออกลวดลายด้วยการ
พยายามครอบครองกิจการของแม่ฮานะ
และบังคับฮานะให้ทำงานต่าง ๆ มากมายขณะที่มาย
ะนั้นแทบไม่ต้องทำอะไร หน้าที่ของเธอคือเรียน
หนังสือเพื่อสอบเข้ามหาวิทยาลัยให้ได้ฮานะนอกจากต้อง
อดทนต่อการกลั่นแกล้งของป้าแล้วเธอยังต้องดูแลยุนซู
ซึ่งเขาเข้ามาเรียนในห้องเรียนเดียวกับเธอเพื่อน ๆ
โดยในคราวแรกเหมือนยุนซูจะไม่ได้ใส่ใจใยดีต่อน้องสาวคนนี้นัก
เขามักมีโลกส่วนตัวของเขาเอง ด้วยความแปลกของเขาก็ทำให้
ยุนซูมักถูกเพื่อน ๆ แกล้งครั้งหนึ่งยุนซูถูกแย่งสร้อยกางเขนไป
ฮานะเป็นเพียงคนเดียวที่พยายามช่วยยุนซูยื้อแย่งสร้อยเส้นนั้น
กลับคืนมาเพราะเธอรู้ว่า สร้อยนั้นเป็นตัวแทนสิ่งเดียวที่แม่ของยุนซูเหลือไว้ให้
ความพยายามของฮานะที่วิ่งไล่ตามเพื่อนๆ เพื่อให้ได้สร้อยคืนจนตัวเองเจ็บ
ความพยายามที่เธอเที่ยวคุ้ยไปตามหิมะเพื่อหาสร้อยเส้นนั้นจนพบ
ทำให้ยุนซูแอบอบอุ่นและซาบซึ้งในความเอื้ออาทรของฮานะ
จากนั้นเมื่อฮานะถูกป้าและมายะลูกพี่ลูกน้องกลั่นแกล้ง
ยุนซูก็จะคอยเคียงข้างและช่วยเหลือเธอเสมอ
ความเอื้ออาทรที่พวกเขาต่างมีและใส่ใจต่อกันค่อยๆ
ถักทอสานก่อเป็น "ความรัก"โดยที่ฮานะเหมือนจะระมัดระวัง
และไม่กล้ายอมรับสักเท่าไรว่าเธอรักยุนซูมากกว่าความเป็นพี่ชายและน้องสาว
เนื่องจากเวลานั้นเธอก็มีรุ่นพี่ริวผู้เพรียบพร้อมเขาเป็นนักกีฬา
เป็นที่คลั่งไคล้ของนักเรียนหญิงรุ่นพี่ริวคนนี้
คือคนเดียวกับผู้ชายที่มายะหมายปองไว้ เพียงแต่ริวสนใจในตัวฮานะ ยุนซูนั้นชัดเจนต่อความรู้สึกของตัวเองกว่าใคร เขาติดตามฮานะเป็นดังเงา
และพยายามทำให้เธอยอมรับความรักของเขา ทำให้เธอยอมรับว่าฮานะก็รักเขามิใช่รุ่นพี่ริว
แต่ไม่ว่าจะพยายามอย่างไรด้วยความที่พ่อแม่ของพวกเขาแต่งงานกัน
พวกเขาจึงกลายเป็นพี่น้อง ทำให้ฮานะยากจะยอมรับแล้วพยายาม
ปลีกตัวห่างออกจากยุนซูแล้วตั้งใจจะไปโตเกียวกับพี่ริว
ทุกอย่างที่เธอกระทำล้วนทำให้เธอเจ็บปวดไม่น้อยกว่ายุนซู
การไม่ยอมรับความรักของยุนซูทำให้ยุนซูตัดสินใจจากฮานะไป
ในช่วงเวลานั้นพวกเขาไม่มีใครล่วงรู้ข่าวร้ายว่าพ่อของยุนซูแล
แม่ของฮานะประสบอุบัติเหตุในระหว่างการเดินทางกลับบ้านพวกเขาเสียชีวิตทันที
ป้าของฮานะไปดูศพจนแน่ชัดแต่ก็ไม่แพร่งพรายข่าวนี้ให้ฮานะรู้
ป้าของฮานะกลับพยายามขายกิจการของพ่อแม่ฮานะแล้วพามายะหลบหนี้ไป
โดยทอดทิ้งฮานะไว้เผชิญชะตากรรมลำพัง เวลาต่อมา ฮานะได้ทำงานเป็นพนักงานของโรงแรมของริว
ที่นั่นเธอยังคงต้องใช้ชีวิตอย่างลำบากและยังรอคอย
ข่าวการหายตัวไปของพ่อแม่อย่างไร้ร่องรอย
เช่นเดียวกับฮานะยังคงรอคอยยุนซูของเธอตลอดเวลา
ที่โตเกียวฮานะต้องใช้ชีวิตอย่างลำบากและโดดเดี่ยวแม้
เธอจะมีริวคอยช่วยเหลืออยู่เสมอ โดยที่ฮานะไม่รู้มาก่อนว่าเจ้าของ
ห้องพักหรูที่เธอต้องไปให้บริการนั้นที่แท้คือ ยุนซู
เขาแอบเฝ้ามองและติดตามดูเธอพร้อมคอยให้ความช่วยเหลืออยู่ห่างๆ
โดยไม่ยอมเปิดเผยตัวแก่เธอแต่กระนั้นฮานะก็อดที่จะรู้สึกแปลก
เหมือนได้กลิ่นและเงาของยุนซูอยู่รอบๆ ตัวเธอ
ไม่ว่าจะเสียงผิวปากในท่วงทำนองที่พี่ยุนซูเท่านั้นเป็นคนทำ
ตุ๊กตาและเสื้อผ้าหรูหราที่เธอเอ่ยปากเล่นๆ ว่าอยากได้ก็มาอยู่ในล็อคเกอร์ของเธอ
ยามที่เธอไม่มีที่อยู่และหิว เขาก็ให้เธอได้มีอาหารทาน มีที่หลับนอน
คนประหลาดที่แอบหยิบยื่นความช่วยเหลือให้อย่างลับๆ
ทำให้ฮานะสงสัยและต้องการค้นหาเธอเคยคิดว่าคนนั้น อาจเป็นริวแต่แล้วก็ไม่ใช่
กระทั่งวันหนึ่งเธอได้เห็นผู้ชายในชุดสีดำแสนคุ้นในโรงแรมที่เธอทำงานอยู่
ฮานะเที่ยวไล่ตามหาเขาเพราะเธอเห็นว่าเขา คือ พี่ยุนซูของเธอ
เธอเห็นเจ้าของห้องพักที่เธอเข้าไปทำความสะอาดมีภาพเขียนที่เกี่ยวกับตุ๊กตาหิมะ
เป็นภาพเขียนที่เหมือนฉากในความทรงจำระหว่างเธอกับพี่ยุนซู
เมื่อเธอสงสัยแล้วยิ่งพยายามตามหาคำตอบ กลับกลายเป็นว่า
เจ้าของห้องคือผู้ชายคนอื่นที่ไม่ใช่พี่ชายคนที่เธอทำร้ายและผลักไสเขาจากเธอไป
สร้างความเสียใจแก่เธอจนตราบทุกวันนี้มิกิ คือ หนึ่งในสมาชิกแกงค์มาเฟียพวก
เขาจัดประชุมขึ้นที่บาร์แห่งหนึ่งซึ่งมีมายะเป็นเจ้าของ
มายะยังคงแค้นเคืองฮานะอยู่มากมายเพราะชีวิตของเธอและความรักของเธอ
เหมือนถูกฮานะยื้อแย่งและทำมันพังไปเสียหมด เมื่อเธอมีเงินทองมากกว่
าด้วยการเป็นผู้หญิงของหัวหน้าแกงค์มาเฟียเธอก็อยากกลั่นแกล้งฮานะ
ที่ได้รับความช่วยเหลือจากริวเรื่อยมาด้วยการให้เธอมาพักด้วย
หยิบยื่นเงินทองให้ฮานะใช้หนี้สินที่มีแล้วให้ฮานะเล่นเปียโนในบาร์ชดใช้แทน
ที่บาร์นั้นฮานะได้พบกับมิกิ แวบแรกเธอก็จดจำเขาได้
กระทั่งเข้าไปทักเขาว่าเป็นยุนซูแต่มิกิปฏิเสธ มายะแรกๆ ก็ประหลาดใจที่พบยุนซูอีกครั้ง
ในมาดของสมาชิกมาเฟียนามมิกิ เขาดูมีอนาคต เคร่งขรึมและมีเสน่ห์
จนมายะหลงรักเขา จะอย่างไรก็ตามฮานะก็เชื่อว่ามิกิ คือ พี่ยุนซูของเธอ
เธอติดตามเขาให้เขายอมรับ ร้องเรียกหา ขณะที่ยุนซูก็ยืนกรานไม่ยอมรับ
จนกระทั่งฮานะได้พบกับสร้อยคอที่ห้องพักพิเศษทำให้เธอมั่นใจว่า
คนที่เป็นเจ้าของห้องและคนที่คอยแอบช่วยเหลือเธออยู่ คือ พี่ยุนซูของเธอนั่นเอง เมื่อยุนซูเอง ต่อให้เวลาผ่านไปเขาก็ยังรักฮานะ
ทำให้เขาทนไม่ได้เมื่อเห็นเธอร่ำไห้เที่ยวตามหาเขา สุดท้ายเขาก็ต้องออกมาพบเธอ
และเรื่องยิ่งเศร้ามากขึ้นเมื่อยุนซูได้รู้ความจริงจากปากมายะว่า
พ่อแม่พวกเธอเสียชีวิตแล้ว เพื่อปกปิดความลับนี้ และเพื่อปกป้องฮานะ
ยุนซูจำเป็นต้องรับปากที่จะคบกับมายะและไม่พบกับฮานะอีก
แม้ยุนซูจะไม่สามารถทำได้ก็ตาม ฮานะและยุนซูต่างมีความสุขที่ได้กลับมาพบกันอีกครั้ง
พวกเขาใช้เวลาแห่งความสุขด้วยกันพร้อมสัญญาจะ
ไม่ทอดทิ้งกันเหมือนที่เคยทำอีกแต่เมื่อมายะเห็นยุนซู
ไม่รักษาสัญญาด้วยความโกรธเธอจึงเปิดเผยความลับ
เรื่องการตายของพ่อแม่ฮานะทำให้ฮานะเสียใจมาก
พวกเขาไปที่หลุมฟังศพพ่อแม่ ที่ต้นไม้แห่งความทรงจำ
ของยุนซูและฮานะที่นั่น แม้ทั้งสองจะไม่ได้เป็นพี่น้องกันอีกต่อไปแล้ว
แม้ฮานะจะสามารถรักยุนซูได้อย่างเปิดเผยแต่ยุนซูกลับเลือกที่จะทิ้งฮานะไป
แล้วเป็นแค่พี่ชายของเธอ เนื่องจากยุนซูในปัจจุบัน คือ สมาชิกในแกงค์มาเฟีย
ถ้าเขาเปิดเผยตัวฮานะอาจเป็นอันตรายได้ยุนซูสับสนและเจ็บปวดมาก
เขาเองก็ปรารถนาจะได้ใช้ชีวิตเยี่ยงคนธรรมดาและอยากจะออกจาก
วงการมาเฟียแต่เหมือนเมื่อได้ก้าวเข้าไปแล้วการจะเลิกเป็นเรื่องยาก
ยิ่งคู่ปรับเก่าที่มิกิเคยฆ่าเขาให้หัวหน้าแกงค์ แต่เขาไม่ได้ตายกำลังกลับมาแก้แค้น
ชิมาดะล่วงรู้ว่าผู้หญิงที่มิกิรักคือฮานะ ดังนั้นเป้าหมายของชิมาดะ
จึงตรงไปที่ฮานะทันที ขณะที่ชิมาดะก็ต่อลองกับหัวหน้าแกงค์ที่เริ่มจะไม่ใคร่ชอบใจมิกิสักเท่าไร
เมื่อเขาเห็นว่ามายะผู้หญิงของเขาให้ความสนใจมิกิ
ยิ่งเมื่อมิกิอยากจะออกจากวงการยิ่งทำให้หัวหน้าแกงค์ไม่พอใจมากขึ้น เพื่อให้ความแค้นระหว่างมิกิและชิมาดะยุติเพื่อปกป้องฮานะไว้
มิกิจึงยอมไปพบชิมาดะเพื่อสะสางบัญชีแค้น
ชิมาดะจึงใช้มีแทงมิกิแต่ไม่ถึงตาย พร้อมกล่าวอาฆาตไว้ว่า
การพบกันคราวหน้ามิกิไม่รอดแน่ มิกิ
กลับไปที่บ้านหลังที่เขาซื้อไว้ให้ฮานะอยู่
บ้านที่พวกเขาใช้ช่วงเวลาช่วงหนึ่งด้วยกันอย่างมีความสุข
แต่ความสุขของพวกเขาก็มักเดินทางผ่านไปเร็วไว้เสมอ
มิกิคิดจะถอนตัวแล้วมอบตัวกับตำรวจเพื่อเขาจะได้กลายเป็นคน
ดีที่สามารถใช้ชีวิตอยู่กับฮานะได้อย่างเปิดเผย
ไม่ว่าจะฐานะพี่ชายหรือฐานะอะไร ซึ่งเวลานั้นเขาได้ผลักดันให้ฮานะแต่งงานกับริว
ซึ่งรักและรอคอยฮานะมานานแสนนาน เพื่อให้ริวได้ปกป้องและดูแลฮานะแทนเขา ชิมาดะได้รับคำสั่งจากหัวหน้าแกงค์ให้เก็บมิกิที่จะเข้ามอบตัว
แต่มายะมาเห็นเข้าเธอจึงตัดสินใจขับรถชนชิมาดะเสีย
ทำให้เรื่องราวยิ่งยุ่งยากเพราะมิกิไม่ได้ต้องการให้ชิมาดะตาย
เขาต้องการเข้ามอบตัวพร้อมชิมาดะ แต่เมื่อเรื่องกลายเป็นเช่นนั้น
เขาจึงสมอ้างเสียเองว่าเป็นคนฆ่าชิมาดะตาย
แล้วให้มายะทำเหมือนเธอไม่รู้เห็นอะไรด้วย
มิกิจึงถูกตำรวจไล่ล่า ต้องหลบหนีโดยมีมายะคอยช่วยเหลือ ยุนซูบอกแก่ริวแกมบังคับให้เขารับปากแต่งงานกับฮานะ โดยเปิดเผยว่าเขาฆ่าคนตาย
ฮานะเองก็จำใจต้องยอมแต่งงานกับริวเมื่อเห็นว่าวิธีนั้นเป็นหนทางเดียวจะทำให้พี่ชายเธอมีความสุข
ในวันแต่งงานริวขอร้องให้ยุนซูมาอวยพรในงานเพื่อเป็นของขวัญพิเศษแก่ฮานะ
ก่อนเขาจะยอมเข้ามอบตัว แต่ริวเกิดทำแหวนแต่งงานหล่นระหว่างพิธีทำให้ฮาน
ะวิ่งหนีออกมาจากงานแต่งแล้วพบว่ายุนซูถูกแทง แล้วรถคันหนึ่งกำลังจะพุ่งเข้าชนยุนซูของเธอ
เธอจึงพุ่งตัวเขาป้องกันยุนซูไว้จนทั้งสองถูกรถชนด้วยกันทั้งคู่ หลังจากถูกส่งโรงพยาบาลฮานะไม่มีอาการดีขึ้นเลยส่วนยุนซู่ตื่นขึ้นมาพร้อมกับเดินไปห้องของ ฮานะเพื่อดูอาการ
หมอบอกว่าฮานะอาจจะไม่ฟื้นถ้าไม่มีคนบริจากหัวใจ ยุนซูจึงตัดสินใจบริจากหัวใจของตัวเองโดยเขาฦากให้ เรียว
ช่วยดูแลฮานะแทนเขาด้วย เมื่อฮานะฟื้นขึ้นมาก็ไม่พบยุนซุอีกเลย เธอกลับไปที่บ้านเกิดอีกครั้ง
และเข้าไปดูที่ห้องเก็บของของโรงแรมเก่าของเธอเธอพบภาพวาดตัวเองเธอเปิดดูพร้อมน้ำตา
เธอได้ยินเสียงข้อความ'จากยุนซู'เธอรีบเปิดดู
ก็พบยุนซูนอนอยู่ที่โรงพยาบาลและร้องเพลงที่เขาชอบให้ฮานะฟังและทิ้งท้ายว่า'ดูแลหัวใจของพี่ให้ดีนะ' 
|
พิมพ์หน้านี้
