พิมพ์หน้านี้
คุณยาย 82 กับถนนชนบท(GRANDMOTHER at 82 AND the COUNTRY ROAD)บ่ายวันนั้นผมขับรถผ่านบ้านบุฤๅษี หมู่บ้านบริเวณส่วนล่างของใบขวานทอง ห่างชายแดนเขมรราว 80 กิโลเมตร ด้วยความเร็ว ประมาณ 100 กิโลเมตรต่อชั่วโมง มุ่งไปทิศตะวันตก แดดบ่ายแยงตา รถราส่วนใหญ่วิ่งเร็วกว่าและแซงรถของเราไปทั้งสิ้น ข้างทาง ชั่วเวลา 2-3 วินาทีที่ผมขับรถผ่าน นานพอจะพบว่า ยายมีสีหน้า เซ็งและเกร็งในขณะเดียวกัน ยายกำลังกึ่งเดินกึ่งหยุด คือเดินเหมือนจะหยุด และหยุดเหมือนจะเดิน ไม้เท้ากิ่งไม้เบาๆรับน้ำหนักยายที่ดูเบายิ่งกว่า ยายกำลังจะปลิว!!! ยายคงกำลังคิด .ตูจะเดินหรือจะหยุดดี ยายเหลียวไปข้างหลังพอๆกับมองไปข้างหน้า รถรายังคงวิ่งรวดเร็ว บ่ายนั้นรถฝั่งยายหนาตากว่ารถฝั่งผมมากนักเพราะเป็นเวลาเลิกงาน เลิกเรียน ผู้คนต่างมุ่งออกเมืองมาพร้อมๆกัน ผมรู้ว่ายายกำลังอยากข้ามถนน รู้ว่ายายกำลังจะกลับบ้าน รู้ว่ายายเดินมาจากบ้านลูกสาว รู้ว่าบ้านทั้งสองเยื้องกันอยู่ 200 เมตร คร่อมทางโค้งกว้างที่แสนน่าหวาดเสียว ผมยังรู้อีกว่า เมื่อยายทำสำเร็จ ต้องโดนลูกด่าแน่ รู้ด้วยว่าลูกแกชื่อ ป้าปุ๊ คือ ผมเป็นหลานของพี่ชายแก... |