แก้ปัญหาสะดือเมือง (หากรู้จักแล้วกรุณาข้ามไปยังอักษรสีน้ำเงิน)

กลางเมืองเล็กๆ และย่านเล็กๆในเมืองใหญ่ต่างจังหวัด กำลังเจอกับปัญหา ที่กรุงเทพเจอมาแล้วหลายสิบปี
คนกรุงเทพคงชิน แต่คนต่างจังหวัดกำลังงง ทำเลที่ดีที่สุดในงานค้าขายสมัยก่อน ก็คือสี่แยก
เพราะคนมาจาก”สี่ทาง”    ก็ย่อมมากกว่ามาจาก”สองทาง”    อีกหนึ่งเท่าตัว
แต่ปัจจุบัน เรามักจะเห็นร้านค้าเหล่านั้นเหลือน้อยเต็มทีที่ยังเปิดหน้าร้านขายของหรือทำกิจการอยู่
สี่แยกกลางเมือง กลายเป็นสะดือเมือง ที่ไม่มีอะไรจะหยุดนิ่งอยู่ที่นั่นได้

ทุกสิ่งถูกดูดผ่านไปมาอย่างรุนแรงและรวดเร็วเหมือนสะดืออ่างล้างจาน ที่มีจุกยางเล็กๆคอยกั้นน้ำไว้สักพัก

เมื่อตัวเลขสีแดงเหนืออ่าง ลดจำนวนถอยหลังลงทีละหนึ่งจนถึงแดงศูนย์ เลขสีเขียวก็เริ่มนับถอยจำนวนลงท่อไปพร้อมกับน้ำในอ่างที่ขุ่นข้นและปนไขมัน หายวับไปอีกไม่รู้จบ ไม่รู้จบเพราะน้ำใหม่จากก๊อกก็จะไหลพรั่งพรูออกมาอีก เหมือนน้ำฟรีมีไม่จำกัด...

เราจะเรียกมันว่าเป็นสะดืออ่าง หรือ ทำเลเพชรใจกลางเมือง?!?!
ในยุคของเรานี้ เราจะทำกิจการอะไรในอาคารที่ตั้งทะมึนและปิดตาย งำอดีตบางอย่างภายในอยู่เช่นนั้น?

สะดือเมืองนั้นก็เหมือนสะดืออ่างล้างหน้าที่คุณคุ้นเคย

         เปิดจุกปั๊บไหลปุ๊บ  นานมากๆจะติดขัดสักที 

         มีสะดืออีกแบบ ในอาคารบ้านเรือนยุคหลังๆ

         มักติดที่พื้นห้องอาบน้ำฝักบัว

         สะดือแบบนี้เป็นแบบที่เรียกว่า มีถ้วยดักกลิ่น

         คือ น้ำทิ้งมันไม่ได้ไหลลงตรงๆ 

         มันไหลลงถ้วย เมื่อล้นจากถ้วยที่ว่านี้

         มันจึงจะไหลลงไปตามท่อตามทางของมัน

         สะดือแบบนี้ดับกลิ่นได้เพราะขังน้ำส่วนหนึ่งไว้ 

         ปิดอากาศไม่ให้ผ่าน ผ่านได้แต่น้ำ 

               ทำนองเดียวกับโถส้วมทั่วไป  ไม่เหม็น เพราะน้ำกั้น(ระหว่างเรากับสมบัติเก่า)ไว้   สะดือเมืองที่มีปัญหาก็เพราะ  ใช้สะดือรุ่นเก่า ไม่มีถ้วยกักน้ำเพื่อดักกลิ่น ทิ้งน้ำมาเท่าไหร่ ปล่อยทิ้งไหลไปเท่านั้น 

                                แต่หากเราทำถ้วยดัก!?

           ดัก ”กระแสเมือง” ไว้ส่วนหนึ่ง  ดักไว้ส่วนหนึ่ง  ตลอดเวลา เหมือนโถส้วมที่กักน้ำไว้ส่วนหนึ่งตลอดเวลา

        เราจะมี “พื้นที่” และมี “เวลา” ที่จะทำบางอย่างกับกระแสที่ถูกกักไว้นี้  เช่นทำให้มันเป็นสีฟ้า...(โปรดติดตามตอนต่อไป กับภาพร่าง  ที่จะแสดงรูปธรรมของ  สะดือเมืองรุ่นใหม่)