บ้านสองฤกษ์

ฤกษ์แรกนั้นประมาณต้นๆเดือนพฤศจิกายน
และฤกษ์ที่สองนั้น
ประมาณท้ายสัปดาห์แรกของเดือนธันวาคม
ที่มีสองฤกษ์ไม่ใช่หลวงตาให้เลือกเอานะครับ แต่เป็นเพราะว่า
...ลมมันแรง..... 

คือหลังจากที่เราได้ฤกษ์แรกทั้งๆที่ยังไม่ได้ผู้รับเหมา 
ระยะเวลาอันกระชั้นชิดนั้น ทำให้เราต้องทำการจ้างชาวบ้าน
ขุดหลุม แล้วผูกเหล็กโครงเสาและฐานรากสองต้นแรกขึ้นมาเอง
โดยทำกันพอเป็นพิธีเท่านั้น ตั้งใจว่าเมื่อเริ่มก่อสร้างจริงก็จะทำการ
อย่างเป็นวิชาการอีกครั้งโดยใช้เหล็กเส้นเดิม
ซึ่งกลายเป็นของมงคลไปแล้วหลังจากทำพิธี 

 เช้าวันทำพิธี 7 โมงผมเดินทางไปด้วย และถ่ายภาพสวยๆได้
หลายภาพทั้งโดยกล้องและโดย ถ่ายด้วยตาบันทึกบนสมองครับ
เวลาดูต้องหลับตา สวยเพราะในพิธีนั้นมียายและตาที่อายุ
ประมาณ 80 กว่าทั้งนั้นเกือบ 10 คน หมา 2 ตัว เด็ก 3 คน
มาล้อมหน้าล้อมหลัง นั่งค่อมๆกันพลางผูกเส้นด้ายสีทอง
กับเหล็กข้ออ้อย ขนาด 12 มม. เหมือนผูกข้อมือคนในงาน
พิธีมงคลต่างๆปากก็อวยพรสิ่งมงคลต่างๆจงเกิดมีแก่บ้าน
และเจ้าของบ้านหลังนี้ 

คำอวยพรส่วนใหญ่เป็นสภาวะสุข
จากอดีตกาลครับ คือมีคำว่ารวยน้อยมาก
แต่จะเป็นอยู่ดี มีแรง อย่าเจ็บ อย่าไข้ 

คำว่า..อยู่ดี..นั้น มีความหมายมาก สำหรับสถาปนิก
ที่ออกแบบบ้านนะครับ 

ทุกคนรวมทั้งเจ้าของบ้านย่อมอยากโน่นอยากนี่มากมาย
ในขั้นที่เรากำลังสร้างฝันกันอยู่แต่ท้ายที่สุดแล้วหากมีสติอยู่เสมอ
ขณะออกแบบนี่ การอยู่ดี นั้นสำคัญมาก และน่าจะสำคัญที่สุด 
ไม่ใช่สไตล์หรือเปลือกหุ้มตกแต่งอื่นใดเพียงอย่างเดียว

ยอดโครงเสาเอกจะมีร่มกางแล้วผูกอยู่ กลางลำเสามีกล้วย
และอ้อยอย่างละต้น ก้นหลุมมีเมล็ดพันธุ์พืชต่างๆเช่นถั่วและข้าว
โพด รวมทั้งใบไม้มงคลเช่นใบเงินใบทอง และสตางค์เหรียญที่มอง
แล้วไม่มีเหรียญ 10 แต่อย่างใด เด็กตาแป๋วสามคนคงมอง
อย่างเดียวกับผม แต่หากเด็กคิดจะลงไปเอาเหรียญสตางค์นั้น 
ยากสาหัสและออกจะอันตรายทีเดียว
เพราะหลุมลึกเกิน 2 เมตร และดินริมๆบ่อก็เป็นดินถมใหม่ที่ร่วน
ไหลลงหลุมได้อย่างง่ายดาย 

แล้วเด็กในความเชื่อก็เหมือนเด็กในคาถานั้นล่ะครับ
ว่าง่าย หากใช้ความเชื่อหลอก

นอกจากนี้ก็จะเป็น อาหารและเครื่องดื่มเซ่นไหว้ ทั่วไป 
ใส่ถาดสังกะสีง่ายๆสไตล์ท้องถิ่นไทย ที่น่าสนใจจะเป็นไก่นึ่งที่
เซ่นแล้ว เมื่อธูปปักหมดดอก

อนุมานว่าผีตายายบรรพบุรุษรับประทานเสร็จแล้ว 

คนแก่จะเอามือจับจงอยปากล่างของไก่แล้วดึงออกมา ปลายกระดูกส่วนนี้จะเรียวแหลมทั้งสองข้างเป็นรูปตัววี 
และปลายที่สุดของมันจะมีลักษณะบางอย่าง
ที่ตายายแกทำหน้าพอใจและยื่นส่งให้คนอื่นๆ
ดูกันทั่วหน้า คล้ายเป็นการเสี่ยงทาย

 
ซึ่งรายละเอียดผมจะถามตายายแล้วเอามาเล่าต่อไปนะครับ
แล้วเหตุใดต้องมาทำพิธีนี้ซ้ำอีกรอบก็ต้องตอนหน้าครับ
เกรงมันจะยาวไป