พิมพ์หน้านี้
|
วันนี้ได้นั่งคุยกับพี่สาว ที่จบตรีวิศวะเครื่องกล โทวิศวเครื่องกล(ดิ่งเข้าไป) สี่ปีที่เธอทำงานเกี่ยวแก่การตรวจความปลอดภัยในการทำงาน โดย เฉพาะในโรงงาน และในงานอุตสาหกรรม ประสบการณ์ของสถาปนิกภูธร ผู้น้อง ที่ได้ทำงานกับแรงงานชาวบ้าน ถามตาสมว่า ลูกกี่คน ตาว่า สาม ทำงานที่ไหน สองคนทำที่ระยอง ห้าหกปีแล้ว โอ้ดีนี่ตา เขาทำงานอะไร โรงงาน แล้วเงินดีไหม ดี เป็นไงบ้าง เห็นแกหน้าตุ่ยๆก็ถาม ดีแต่มันก็ลำบาก มันไม่ได้ขี้ได้เยี่ยว เที่ยงมันถึงได้เยี่ยว .................หยุดไม่ได้ งานเขาเสีย นาย เขาด่า (ลูกคุณส่งเงินมาทุกเดือนแต่ไม่ได้ปัสสาวะจนกว่าจะเที่ยง..) (คุณจะเข้าใจตาสม) พี่สาวผมบอกว่า หลายปีมาแล้วก่อนที่ยี่ปุ่นจะย้ายฐานการผลิตออกจากประเทศตน แบบสอบถามว่า พนง อยากได้อะไร พนง ตอบว่าอยากเข้าห้องน้ำ (ลูกคุณส่งเงินมาทุกเดือนแต่ไม่ได้ปัสสาวะจนกว่าจะเที่ยง..) (คุณจะเข้าใจตาสม) แล้วมนุษย์บางท่านยังตาเขียวว่า อย่า อย่าเอาเครื่องจักรมาแทน คน คนของคุณท่านนั้นทำอะไรได้บ้าง ลูกตาสมควรได้มีโอกาสอย่างมนุษย์ มนุษย์ควรได้ทำที่ทำสิ่งที่เครื่องจักรทำไม่ได้ งานหัตถศิลป์ งานที่พิสูจน์แล้วที่บางไทร(กราบแม่พระราชินี)และใต้ถุนบ้านตาสม ว่า เครื่องจักร มันทำไม่ได้ นั่นแหละงานของมนุษย์ผู้มีกระเพาะปัสสาวะ ไม่ใช่งานที่มนุษย์นักคำนวณ เคาะไว้ว่ากล้ามเนื้อมัดนี้ทำงานได้เร็วที่สุด ในน้ำหนักกี่กรัมในกี่วินาที ในองศาที่เหมาะ โอม ….. ข้าจงมีมนต์อันเนรมิต… |
| << | มิถุนายน 2008 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 |
| 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 |
| 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 |
| 29 | 30 | |||||