ค นเราทุกคนคงจะปฎิเสธไม่ได้ว่าในชีวิตหนึ่งๆนั้น มันประกอบด้วยบทบาทหน้าที่หลายอย่าง ยกตัวอย่างง่ายๆอยางเวลาใครที่ไปดูดวงเรื่องที่ถามก็มักจะวนเวียน อยู่ไม่กี่เรื่อง เช่น ชีวิตความรักจะเป็นอย่างไร เรื่องการงานจะได้เลื่อนขั้นหรือเปล่า เรื่องจะสอบผ่านไหม สุขภาพเป็นอย่างไร ซึ่งหลักๆนั้นในความคิดของผู้เขียน เชื่อว่าเราสามารถกำหนดเองได้พอสมควร คือเราอาจจะไม่สามารถกำหนดได้เองทั้ง 100 เปอร์เซ็นต์ แต่ว่าในทิศทางโดยรวมเราค่อนข้างจะมีแนวทางที่เราต้องการในระดับหนึ่ง ถ้าเราต้องการ ที่ว่าถ้าเราต้องการนั้นหมายถึงว่า ถ้าเราไม่ปล่อยชีวิตตามยถากรรมจนเกินไป อย่างเช่น ถ้าพูดถึงเรื่องงาน ซึ่งน่าจะเป็นเรื่องที่ผู้เขียนรู้เยอะสุดเมื่อเทียบกับอย่างอื่น เช่น ความรักก็ค่อนข้างจะ แหะ แหะ สุขภาพก็ไม่ค่อยจะป่วยถึงอาการหนัก มีเจ็บไข้เป็นหวัด ท้องเสีย ป่วยการเมืองบ้าง ไม่มากมายอะไร เราเคยสงสัยไหมว่าทำไมบางคนถึงดูเก่งในเวลาทำงานด้วย หรือเวลาที่เรียนก็ตาม บางคนทำไมถึงดูรู้ไปหมด ใครพูดเรื่องอะไรก็สามารถคุยได้ไม่เคอะ เขิน ทำไมบางคนถึงมองภาพเชื่อมโยงได้ดี เหล่านี้ไม่ใช่พรสวรรค์ที่ฟ้าประทานมาให้ เราเชื่ออย่างนั้น แต่ว่าเกิดจากการใส่ใจในรายละเอียดที่เราๆมองข้าม ด้วยการใช้เวลาที่แตกต่างกัน

คนเหล่านี้ส่วนใหญ่ให้เวลาในการติดตามข่าวสาร อ่านข้อมูล นิตยสารต่างๆ โดยเฉพาะหนังสือ หนังหาในแวดวงอุตสาหกรรมที่ตัวเองอยู่ เหล่านี้เมื่อผ่านขั้นตอนการสะสมถึงระยะเวลาหนึ่งมันจะออกดอก ออกผลโดยอัตโนมัติ ยกตัวอย่างง่ายที่เคยเกิดกับผู้เขียนเองสมัยเมื่อเพิ่งเริ่มทำงานใหม่ๆ ยังเป็นเฟรชชี่อยู่ (ได้ข่าวว่าหลายปีแล้ว อิอิ) โดยหน้าที่ที่เข้าไปทำงานนั้น จะอยู่ในส่วนที่เกี่ยวกับเรื่อง marketing communication และ media แต่สิ่งที่เราสนใจอยู่เสมอคือเรื่องของกิจกรรม โปรโมชั่น ข่าวสารของคู่แข่ง ซึ่งสิ่งเหล่าพอเราฟีดข้อมูลให้ผู้บริหารเรื่อยๆ ถึงแม้ว่าจะไม่ใช่หน้าที่ของเราโดยตรง แต่ว่าเรามองว่าเราเพื่อบริษัท ท้ายที่สุดเรามองที่ผลประโยชน์บริษัท ซึ่งเหล่านี้ผู้บริหารเข้าใจอยู่แล้ว

ข่าวสาร ข้อมูลต่างๆที่ส่งให้ผู้บริหารระดับสูง รวมถึงเพื่อนๆในแผนก(โดยปกติ ถ้าเป็นข่าวที่ลงในเว็บไซต์ มีความเคลื่อนไหวที่สำคัญในตลาด เราจะส่งให้ทั้งแผนก marketing 30 กว่าคน เพราะ อีเมล์ ไม่มี cost และเป็นการสร้างแบรนด์ให้ตัวเอง) ถามว่าแล้วไม่เกรงใจทีม sales promotion เหรอ ทำงานข้ามหน้า ข้ามตา เรามองต่างออกไปว่า สิ่งที่เราทำ เป็นสิ่งดี มีประโยชน์ ดังนั้นในเมื่อทำดี ก็ไม่เห็นต้องอายใคร แต่ถ้าเราเห็นบริษัทกำลังเสียประโยชน์แล้วมองข้ามสิน่าอาย

ถ้าถามด้วยสามัญสำนึก ถ้าคุณทำงานเกี่ยวกับวงการมือถือ แต่คุณไม่รู้จัก 3G ARPU GPRS บลา บลา บลา ทำงาน เอเจนซี่ แต่ไม่รู้จักหรือสนใจเรื่อง Branding ทำงานเกี่ยวกับ consumer product แต่ไม่สนใจ customer insight ก็น่าจะลำบากมิใช่น้อย

ทีนี้ถามว่าเรื่องพวกนี้ บางเรื่องมันก็สอน บางเรื่องก็ไม่ได้สอน ถามบางเรื่องสอนแต่ลืมไปแล้ว นานจัด ที่เรียนมา เหล่านี้มันฟื้นฟูได้ เพียงแต่คุณจัดเวลาให้ตัวเองสักนิด อ่านมากขึ้น ฟังมากขึ้น ก็น่าจะช่วย เกาะติดสถานการณ์ได้ดีขึ้น

อย่าลืมว่า ถ้าคุณจะเป็นลูกจ้าง ก็ต้องเป็นมือโปรที่เค้าสมควรจ้างและจ่ายเงินเดือนให้ เพราะคนที่มีคุณสมบัติแบบเรา ยังมีอีกเยอะในตลาด รุ่นก่อนหน้า รุ่นหลังที่ตามๆมา ถ้าเราหยุดเดิน คนอื่นยังเดินอย่างไม่ย่อท้อ ผลลัพธ์เป็นอย่างไร คงไม่ต้องบอก

"เป็นไปไม่ได้ ทำไม่ได้ หรือไม่ได้ทำ"