เริ่มเปิดเทอมแล้ว ขณะนี้ก็เรียนเป็นเทอมสุดท้าย รู้สึกเร็วจังเลย ใจนึงก็อยากจะจบไวๆ แต่ว่าพอจบแล้วคงจะโหวงๆอีกพอสมควร จะว่าไปอาจจะดีหรือไม่ดีก็ได้เพราะยังมาไม่ถึง ก็เลยยังไม่รู้กัน จนกว่าตอนนั้นจะมาถึง ว่าไปก็ใช้เวลาเรียนกันเยอะเหมือนกันนะเนี่ย เรียนตั้งแต่เด็กจนโต เรียนในโรงเรียนแล้ว ประถม มัธยม มหาวิทยาลัย ปริญญาตรี แล้วก็ยังมาต่อโทอีก เวลาทำงานก็ยังมีอะไรต้องเรียนอีกเยอะ ทำไมโลกนี้มีอะไรที่เราไม่รู้เยอะเหลือเกิน คนเราเกิดมาจะสามารถเรียนรู้กันได้มากขนาดไหน

บางคนก็อยากจะเรียนรู้ แต่ว่าแค่จะเข้าให้ถึงกับการศึกษาพื้นฐานยังไม่สามารถเข้าได้ ขณะที่คนบางกลุ่มในสังคม อยากจะทำอะไร เรียนอะไร ก็มีทรัพยากรมากมายที่ทางครอบครัวพร้อมสนับสนุน แต่เค้าเหล่านั้นก็อาจจะไม่ได้ตระหนักถึงคุณค่าของมัน ดังนั้นเดี๋ยวนี้จึงไม่แปลกที่เราจะเจอคำถามที่ไม่ได้สร้างสรรค์เท่าไหร่ในเว็บบอร์ดต่าง ๆ เช่น การถามการบ้าน บางครั้งเคยเจอว่าให้หา swot analysis หรือให้แปลความ หรือที่น่าตกใจคือจ้างทำการบ้าน ซึ่งตอนนี้เป็นเหมือนมาตรฐานที่เปลี่ยนไป ค่านิยมและมุมมองก็เปลี่ยน แต่ว่ามันเป็นการเปลี่ยนที่มีคุณค่าหรือ

ได้อ่านกระทู้หนึ่งมีการจ้างทำการบ้านกันแบบซื่อๆเลย ไม่คิดว่าจะเจออะไรแบบนี้ เราอาจจะเป็นพวกหัวโบราณก็ได้ แต่ว่าการบ้านหรือรายงานก็เป็นส่วนหนึ่งที่ช่วยพัฒนาตัวเราเอง ไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง สำหรับใครที่บอกว่ารายงานวิชานั้น ไม่ได้สำคัญ อะไรมากมาย เพราะมันเป็นรายงานของวิชาที่ไม่ใช่วิชาหลัก อย่างเช่น เราเรียนไอที แต่ต้องทำรายงานวิชาบริหารเบื้องต้น เราเลยไม่จำเป็นต้องทำอย่างนั้นหรือ? เหตุผลที่เราต้องเรียนวิชาอื่นๆ ก็เพราะว่าเค้าไม่ต้องการให้เราเป็นคนแบนๆที่มีมิติเดียว เรียนอะไรมาก็รู้แต่เรื่องนั้น ถามว่าการใช้ชีวิตในสังคม เราใช้ทักษะเดียวหรือ ก็เปล่า

สำหรับการบ้านที่บางครั้งก็อาจจะดูเหมือนไม่ประเทืองปัญญาหรือไม่ได้พัฒนาหยักสมองของเรา แต่ในมุมหนึ่งมันก็พัฒนาความอดทนในการทำอะไรที่น่าเบื่อ บางครั้งชีวิตการทำงาน เราอาจจะเจอทำอะไรที่น่าเบื่อมากๆก็ได้ แล้วเราเลือกที่จะไม่ทำได้ไหม?

ในอีกแง่มุมนึงรายงานล้นมือ ทำไม่ทันก้ช่วยให้เราพัฒนาทักษะในการจัดการ จัดลำดับความสำคัญ ว่าอันไหนควรทำก่อนหรือหลัง แต่ถ้ามันมาพร้อมๆกัน แล้วทำไม่ทันมันก้สอนอีกเหมือนกันให้เรา รู้ว่าความรับผิดชอบคืออะไร คนเราต้องกล้ารับเผชิญกับผลลัพธ์ที่ตัวเองก่อไว้ ไม่ใช่โทษนู้น โทษนี่ เหมือนเด็กไม่รู้จักโต

บางครั้งถ้าเราให้ความช่วยเหลือไป คิดว่าผู้รับจะรู้สึกอย่างอย่างไร อาจจะมีได้หลายแนว ตั้งแต่จะไม่ให้มันเกิดขึ้นอีกแล้ว เราต้องทำด้วยตัวเอง หรือในแง่ร้ายอาจจะออกมาที่ ดีจังครั้งนี้มีคนช่วย วิชาหน้าต่อไปก็ทำอีก โอ๊ย รายงานเยอะจริงๆ ใครก็ได้ช่วยหน่อย มนุษย์เรามักมีนิสัยเสียอย่างนึงคือชอบวิธีลัด ไม่ค่อยชอบวิถีที่ลำบากๆเท่าไหร่ ดังนั้นเค้าก็จะใช้วิธีลัดบ่อยๆ นานๆเข้ามันก็จะเป็นนิสัยติดตัว เราอยากให้เกิดอาการพ่อแม่รังแกฉันกับสังคมเราอีกอย่างนั้นหรือ